บทวิเคราะห์จาก The Athletic


ลาครัวซ์ ย้ายมา เชลซี ด้วยค่าตัว 52 ล้านปอนด์ เป็นดีลที่สมเหตุสมผล ประสบการณ์และความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาคือสิ่งที่ทีมต้องการอย่างแท้จริง

การย้ายมา เชลซี ของ ลาครัวซ์ อาจไม่ใช่การเสริมทัพที่หวือหวาหรือค่าตัวแพงที่สุดของ เชลซี ในช่วงซัมเมอร์นี้ แต่ถือเป็นหนึ่งในดีลที่น่าจับตามองที่สุดในยุคของ BlueCo

นี่จะเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ช่วงซัมเมอร์ปี 2022 ที่ เชลซี ยอมจ่ายค่าตัวเพื่อคว้านักเตะอายุ 26 ปีขึ้นไป และค่าตัว 52 ล้านปอนด์ ก็ถือเป็นการลงทุนครั้งใหญ่

ความเต็มใจในการลงทุนกับนักเตะที่มีความเป็นผู้ใหญ่และมีประสบการณ์ เพื่อสร้างสมดุลกับกลุ่มนักเตะดาวรุ่ง กำลังเริ่มเป็นรูปธรรม

แต่ทำไมต้องเป็น ลาครัวซ์ ในวัย 26 ปี?


หลายต่อหลายครั้ง เชลซี แสดงให้เห็นถึงความเปราะบาง ขาดวินัย และ ไม่มีความมั่นคงในเกมรับ อีกทั้งยังขาดทั้งความนิ่งและความแข็งแกร่งทางร่างกาย

การได้ โคลวิล ที่ฟิตสมบูรณ์และพร้อมลงสนามกลับมาจะช่วยทีมได้อย่างมาก แต่ความสามารถของ ลาครัวซ์ ในการแก้ไขปัญหาหลายด้านเหล่านั้น ก็แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าทำไม เชลซี จึงตัดสินใจคว้าตัวเขามาร่วมทีม

ประการแรก ลาครัวซ์ ก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในผู้นำของ พาเลซ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ เชลซี ขาดหายไปในหลายช่วงของฤดูกาลที่ผ่านมา

นอกจากนี้เขายังเคยทำหน้าที่เป็นรองกัปตันทีมสมัยค้าแข้งกับ โวล์ฟบวร์ก ด้วย

ประสบการณ์ในการแบกรับความรับผิดชอบอย่างต่อเนื่องในทุกสัปดาห์ โดยเฉพาะการลงสนามให้ พาเลซ ถึง 55 นัดในฤดูกาลที่ผ่านมาและเป็นตัวจริงทุกนัดถือว่ามีคุณค่ามาก


แต่คุณสมบัติที่จับต้องได้ในฐานะนักเตะของเขาก็สอดคล้องกับสิ่งที่ เชลซี ขาดหายไปเช่นกัน

ด้วยส่วนสูง 190 เซนติเมตร (6 ฟุต 2 นิ้ว) รูปร่างของ ลาครัวซ์ ถือเป็นจุดแข็งที่สำคัญ

เชลซี ประสบปัญหาในการป้องกันลูกตั้งเตะมาโดยตลอด และยังมักเสียเปรียบด้านพละกำลังในการดวลตัวต่อตัวอยู่บ่อยๆ

ความแข็งแกร่งทางร่างกายของ ลาครัวซ์ ช่วยให้เขาสามารถรับมือกับการปะทะกับกองหน้าได้อย่างไม่เป็นรอง โดยเฉพาะเมื่อต้องต่อสู้แย่งบอลยาวที่ถูกเปิดเข้ามาในพื้นที่รับผิดชอบของเขา



ตามข้อมูลของ Squawka มีนักเตะเพียง 6 คนเท่านั้นที่ชนะการดวลลูกกลางอากาศในพรีเมียร์ลีกฤดูกาลที่ผ่านมาได้มากกว่า ลาครัวซ์

บทวิเคราะห์เมื่อเดือนเมษายนยังระบุว่า ลาครัวซ์ เป็นหนึ่งในนักเตะที่ดีที่สุดของลีกในการเข้าสัมผัสบอลจากลูกทุ่มไกลเป็นคนแรก ซึ่งส่วนใหญ่เกิดขึ้นภายในกรอบเขตโทษของคู่แข่ง

ถ้า อลอนโซ่ เลือกใช้ระบบ 3-4-2-1 ที่พาเขาประสบความสำเร็จอย่างมากกับ เลเวอร์คูเซ่น ลาครัวซ์ ก็เหมาะที่จะเข้ามายืนเป็นเซ็นเตอร์ตัวกลางในแนวรับ 3 คนทันที

นั่นคือตำแหน่งที่เขาลงเล่นแทบทุกนัดให้กับ พาเลซ ตลอดสองฤดูกาลที่ผ่านมา และเป็นบทบาทที่เหมาะกับการทำหน้าที่เป็นทั้งแกนหลักของแนวรับและ sweeper



จากกราฟสไตล์การเล่นของเขา จะเห็นได้ว่า ลาครัวซ์ ไม่ใช่เซ็นเตอร์แบ็กที่โดดเด่นในด้านการเล่นกับบอล ( ball-playing centre-back ) มากนัก

อัตราการจ่ายบอลสำเร็จภายใต้ความกดดันของเขาอยู่ที่ 81 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับค่าเฉลี่ยของเซ็นเตอร์แบ็กพรีเมียร์ลีก โดยหากนับเฉพาะผู้เล่นที่ลงสนามมากกว่า 900 นาทีในฤดูกาลที่ผ่านมา เขาอยู่อันดับที่ 30 จากทั้งหมด 65 คน

ดังนั้น จุดแข็งของเขาอาจไม่ได้อยู่ที่การบิ๊วอัพเกมจากแนวรับ แต่เหมาะกับการทำหน้าที่เป็นปราการด่านสุดท้ายของทีมมากกว่า

* กราฟด้านล่างไม่ใช่จำนวนครั้งแต่เป็น Percentiles เมื่อเทียบกับนักเตะในตำแหน่งเดียวกันจาก 5 ลีกใหญ่ยุโรป *






การให้ ลาครัวซ์ ยืนเป็นกองหลังที่อยู่ลึกที่สุดในแนวรับ จะเปิดโอกาสให้ โคลวิล ทางฝั่งซ้ายและอาจรวมถึงเซ็นเตอร์แบ็กฝั่งขวา ( อาจจะ เจมส์ หรือ โฟฟาน่า ) กล้าเติมขึ้นมามีส่วนร่วมกับการบิ๊วอัพเกมได้มากขึ้น

ลาครัวซ์ สามารถทำหน้าที่เป็นผู้เล่นที่ยืนคอยซ้อนอยู่ด้านหลัง คอยป้องกันอันตรายด้วยการ Tackles และ Interceptions ( การป้องกันเชิงรุก )

ในขณะเดียวกัน เขาก็สามารถถอยลงมาป้องกันพื้นที่ในกรอบเขตโทษได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยการ Clearances และ Blocks ( การป้องกันเชิงรับ )

ความเร็วในการวิ่งไล่และความสามารถในการเข้าสกัดอันโดดเด่นของเขา ทำให้เขามีศักยภาพในการตามเก็บความผิดพลาดของเพื่อนร่วมทีมหรือแม้แต่ของตัวเอง

อย่างไรก็ตามนี่คือประเด็นสำคัญ แม้ว่า ลาครัวซ์ จะเป็นกองหลังที่มีคุณภาพ แต่เขาก็ไม่ใช่นักเตะที่ไร้ข้อผิดพลาด

เขายังคงมีจังหวะที่เสียสมาธิหรือตัดสินใจผิดพลาดอยู่บ้าง เช่น เกมที่ ฝรั่งเศส แพ้ อังกฤษ 6-4 ในรอบชิงอันดับสามฟุตบอลโลก

ในจังหวะดังกล่าว เขาใช้ความเร็ววิ่งไล่ตาม ซาก้า ได้ทันจากการวิ่งระยะไกล และยังยืนตำแหน่งเพื่อบล็อกได้อย่างเหมาะสม แต่สุดท้ายกลับปล่อยให้ ซาก้า มีโอกาสยิงแบบไม่มีใครขวางได้สำเร็จ






ลาครัวซ์ ยังจำเป็นต้องใช้เวลาปรับตัวกับการเล่นที่สแตมฟอร์ดบริดจ์

สไตล์การเล่นของ เชลซี ที่เน้นเดินหน้าเข้าหาคู่แข่งและครอบครองบอลเป็นหลัก จะเปิดพื้นที่ด้านหลังแนวรับให้ ลาครัวซ์ ต้องรับมือมากกว่าที่ พาเลซ

นั่นหมายความว่าความชอบในการดันสูงขึ้นไปดวลกับคู่แข่งและเล่นเกมรับเชิงรุกของเขา จะต้องเลือกจังหวะอย่างรอบคอบ เพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดพื้นที่ด้านหลังแนวรับซึ่งเป็นจุดที่ เชลซี เสียหายจากเกมโต้กลับของคู่แข่งบ่อยครั้งในฤดูกาลที่ผ่านมา

นอกจากนี้เขายังต้องปรับตัวให้คุ้นเคยกับระบบที่เน้นการครอบครองบอลด้วย

จำนวนการเคลียร์บอลที่สูงของเขา แม้จะสะท้อนให้เห็นถึงความขยันและการทำงานในเกมรับ แต่เมื่อพิจารณาควบคู่กับสถิติการเก็บรักษาการครอบครองบอล ( ball retention ) ที่อยู่ในเปอร์เซ็นไทล์ที่ค่อนข้างต่ำ ก็แสดงให้เห็นว่าเขายังสามารถพัฒนาเรื่องการมีส่วนร่วมในการต่อบอลและค่อยๆสร้างเกมรุกจากแนวรับได้อีก

รูปแบบการจัดวางแนวรับของ เชลซี เมื่อมี ลาครัวซ์ เข้ามาจะเป็นอีกประเด็นที่น่าสนใจอย่างยิ่ง

ก่อนที่ เชลซี จะบรรลุข้อตกลงคว้าตัว ลาครัวซ์ โคลวิล ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำของทีม และมักรับหน้าที่เป็นผู้เริ่มต้นการขึ้นเกมจากตำแหน่งเซ็นเตอร์ตัวกลาง น่าจะถูกคาดหมายว่าจะยืนเป็นเซ็นเตอร์ตัวกลางของแนวรับ 3 คน

แต่ด้วยความที่ ลาครัวซ์ คุ้นเคยกับบทบาทดังกล่าวเป็นอย่างดีจากช่วงเวลาที่ พาเลซ โคลวิล จึงมีแนวโน้มที่จะขยับไปยืนทางฝั่งซ้ายมากกว่า ซึ่งจะเปิดโอกาสให้เขาเติมขึ้นไปมีบทบาทในแดนกลางได้อย่างอิสระมากขึ้น และทำให้ เชลซี สามารถใช้ประโยชน์จากความสามารถในการจ่ายบอลทะลุไลน์แนวรับของเขาได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวอาจทำให้ ฮาโต้ ถูกขยับไปเล่นในตำแหน่งวิงค์แบ็กซ้าย หลังการย้ายออกของ คูคูเรย่า

ขณะเดียวกันการเสริมเซ็นเตอร์แบ็กรายนี้ ยังทำให้อนาคตของ บาเดียชิล , โทซิน , โฟฟาน่า, ชาโลบาห์ และ ซาร์ ถูกตั้งคำถามมากขึ้น

ลาครัวซ์ ไม่ใช่คำตอบที่จะเข้ามาแก้ไขทุกปัญหาเกมรับของ เชลซี ได้ในทันที

แต่ เชลซี หวังว่า ประสบการณ์ ความแข็งแกร่งทางร่างกาย และ ความเร็วของเขา จะเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยสร้างรากฐานอันแข็งแกร่งและความมั่นคงให้กับแนวรับของทีมในระยะยาว

ดีลนี้ทำให้ผมนึกถึงแกรี่ เคฮิล เข้ามาแล้วใช้งานได้เลย ทำให้หลังแน่นขึ้น

จะว่าไปแกตัวใหญ่ แต่เร็วนะ ตัดบอลขาด ลูกบู๊คือได้เลย ให้โคลวิลซ้อนน่าจะผลักดันกันได้ดีเลย

แล้วคือดีมาก เห็นราคาเริ่มต้น55ล้านแล้วคิดในใจว่าไป60แน่ๆทรงนี้ กลับจบได้ที่ 52ล้าน

ถ้าเอาจากที่เคยดูบ้าง ผมว่า ลาครัวซ์ สกิลเซ็ทมันออกทรง โฟฟาน่า ที่ไม่เจ็บบ่อย ,โหม่งดี ,ร่างกายแข็งแกร่งกว่า และ เล่นเกมรับในกรอบเขตโทษดีกว่า

ทรงร่างกายไปในทางเดียวกัน วิ่งเร็ว สูง ( ลาครัวซ์ สูงกว่าหน่อยและดูหนากว่า ) แต่ โฟฟาน่า มันฟอร์มหลุดไปแล้วจากการเจ็บยาวจนไม่ได้ลงเล่นต่อๆกัน และ ข้อเสียอีกอย่างคือ โฟฟาน่า ชอบตัดสินใจอะไรแปลกๆ

ตอนอยู่ เลสเตอร์ มันเคยเก่งนะ

สอบถามหน่อยครับ เมื่อสมัยลาครัวซ์ยังอยู่กับโวล์ฟสบวร์ก ตอนนั้นก็เหมือนมีข่าวกับเชลซีอยู่แว้บนึงด้วยใช่ไหมครับถ้าจำไม่ผิด

มีครับ สมัยทูเคิ่ล

โฟฟาน่าคิดจะเติมก็เติมแบบปล่อยหลังบ้านเลย เสียดายเห็นบอกอยากไปมากเซย สุดท้ายคิดสินใจไม่ย้ายซะงั้น(เพราะอยู่ก็รับค่าเหนื่อยสูงแหละ) ส่วนลาครัวซ์ขอแค่เกมรับโหดๆพอช่วยทีมได้แน่ กองหลังออกบอลโควิลท้ายฤดูกาลทำได้ดีนะ ออกบอลขึ้นหน้าสวยๆเพื่อนได้เปลี่ยบหลายลูก แต่เกมรับแกว่งๆ

ขอบคุณมากครับ ผมก็ว่าคุ้นๆ กับอีกคนคือเมยอง เหมือนจะมีข่าวอยู่ช่วงนึงก่อนจะได้เกป้าแทนตอนนั้น