กท. ศึกษา คนพูไปเยอะละ

ขอพูด สาสุขละกัน

ตัวเลขงบผูกพันด้านสวัสดิการที่สูงถึง 1.43 ล้านล้านบาท (37.9% ของงบทั้งหมด) เป็นตัวเลขที่บอกเราในทางการคลังว่า ประเทศนี้กำลังกลายเป็นมูลนิธิดูแลคนป่วยและคนเกษียณอายุ ที่ไม่มีเงินเหลือไปลงทุนสร้างอนาคตครับ

{กลุ่มข้าราชการและญาติ (5 ล้านคน)} {งบประมาณ 90,000+ ล้านบาท} {18,000 { บาท/คน/ปี}}

{ประชาชนทั่วไป (50 ล้านคน - สิทธิ 30 บาท)} {งบประมาณ 140,000+ ล้านบาท} {2,800 { บาท/คน/ปี}}

เม็ดเงินที่รัฐจัดสรรให้หัวประชากรต่างกันถึง 6 เท่าตัว ในทางกายภาพ สิ่งนี้สะท้อนว่า รัฐบาลให้คุณค่าและราคา ในการพยุงข้าราชการ สูงกว่าประชาชนทั่วไปที่ทำหน้าที่เป็นแรงงานขับเคลื่อนภาคผลิตจริงข้างล่าง

สิทธิข้าราชการเป็นระบบจ่ายตามจริง (Fee-for-service) ที่โรงพยาบาลเอกชนหรือรัฐสามารถเบิกยานอกบัญชีราคาแพงได้เกือบทั้งหมด ขณะที่สิทธิ 30 บาทถูกคุมด้วยระบบเหมาจ่ายรายหัว ทำให้คนตัวเล็กเข้าถึงนวัตกรรมการรักษาได้จำกัดกว่ามาก

ปัญหางบประมาณสวัสดิการรักษาสุขภาพของไทยยังติดหล่มการบริหารที่ไร้ประสิทธิภาพ จากการแยกท่อน้ำเลี้ยงออกเป็น 3 กองทุนใหญ่ที่ไม่ยอมรวมกัน (ข้าราชการ, 30 บาท, ประกันสังคม)

แรงงานในภาคเอกชนหลายล้านคนถูกบังคับจ่ายเงินสมทบเข้า ประกันสังคม ทุกเดือน โดนหักเงินสดไปจากกระเป๋า แต่ในหลายกรณีกลับได้สิทธิการรักษาพยาบาลที่จำกัดหรือต้องรอคิวนานไม่ต่างจากสิทธิ 30 บาท

และไทยตอนนี้เป็นโครงสร้างประชากรเปลี่ยนเป็นสังคมสูงวัยเต็มตัว ถ้าไม่ขยัยทำอะไรซักอย่าง ระบบยังไงก็พัง