นึกถึงในพรีเมียร์ลีก ความรู้สึกคือ ถึก แกร่ง ทน ดุดัน เพรสซิ่ง ทีมในลีกพอไปเล่นบอลถ้วยกับลีกอื่น ก็กดเขาได้... มาตรฐานทีมในลีกค่อนข้างสูง ไม่มีหมูให้เชือดง่าย ๆ แต่พอมาทีมชาติ อังกฤษไม่เห็นเล่นเพรสซิ่งเหมือนในลีกเลย...
อย่างนัดเจออาร์เจนติน่า... ตัวสูงใหญ่กว่าอาร์เจนหลายคน แต่สปีดบอลไม่เร็วเหมือนอาร์เจน แล้วเรื่องลูกโหม่ง อย่างที่หลาย ๆ คนคงพอรู้ว่า... เปิดเข้าไป นักเตะอาร์เจนที่ก็ไม่ได้ตัวใหญ่ แต่ได้โหม่งได้ลุ้นหลายรอบเหมือนกัน...
.
หรือมันจะคล้าย ๆ กับ นักมวยหรือคนที่เน้นกล้าม อาจจะได้ความหนัก แต่สปีดลดลง... ช้า เจอพวกเร็วๆ คล่องๆ senseดีๆ ก็ไปไม่รอด...

เพราะที่พริ้วๆไปกับบอลดีในที่แคบ เสียบอลยาก ในลีกมันคัวต่างชาติทั้งนั้น อังกฤษจริงเก่งแต่ตัวแข็ง อาจมีทริกมีแทคนิกแต่ก็แข็งมันเลยเข้าพื้นที่แคบแล้วช้า

คนที่ผมเห็นว่าพริ้วบอลติดเท้าพรสวรรค์ของแท้ ก็มีเซอร์บ็อบบี้ ชาร์ลตันกับแก็ซคอยน์ 2 คนนี่แหละ

การเล่นพื้นที่แออัด ตัวใหญไม่ใช่ได้แปรียบมากนะครับ แม้ลูกโด่งก็เถอะ กว่าจะหมุนกว่าจะพลิก พวกร่างกายมาตรฐานมันไวกว่า

อังกฤษบอลสืออวยโซเชียลอวย นักบอลตัวใหญ่ความฟิตดีที่ไหนตั้งรับคนตัวเล็กกว่า?

จริงๆอยากให้เปิดเกมส์แลกกันเลยจะได้รู้ใครหมู่ใครจ่า พอรักษาสกอร์ไม่ได้ก็ตามสภาพ

เพราะคิดว่าตัวเองเก่งไงครับ
ย้ายค่าตัวแพงกัน เลยนึกว่าต้องเก่งตาม

ที่ไหนได้ โก่งราคากันยับ