สรุปคำชี้แจงฝั่งคู่กรณี! ดราม่า นศ.วิศวะ ม.ดัง เปิดแชท กางไทม์ไลน์แจงยิบ อ้างปมแตกหักมาจาก "เงินจัดเลี้ยงรุ่น" ยันไม่ได้บูลลี่เรื่องพ่อ ไม่ได้กีดกันเรื่องเรียน แต่ลบออกจากกลุ่มเพราะเรื่องเงิน
ประเด็นดราม่าเรื่อง "เงินรุ่น" (จุดแตกหักในมุมของคู่กรณี)
◼ คู่กรณีชี้แจงว่า เมื่อวันที่ 14 ก.ค. 2568 ทางรุ่นได้ประชุมและตกลงกันว่า จะเก็บเงินกองกลางคนละ 100 บาทต่อเดือน (จ่ายช้าปรับวันละ 10 บาท)
◼ โดยการเก็บเงินนี้ เพื่อนำไปจัดงานเลี้ยงบัณฑิต โดยตกลงร่วมกันว่า "ทุกคนต้องจ่าย" ซึ่งตัว น้องม. เจ้าของเรื่อง เองก็รับทราบข้อตกลงนี้
◼ หากใครจ่ายแล้วไม่ได้มางานก็ถือว่าช่วยเลี้ยงเพื่อน และถ้ามีเงินเหลือจะส่งคืนให้ทั้งหมด
◼ การเก็บเงินเริ่มขึ้นในวันที่ 1 ส.ค. 2568 ซึ่งช่วงแรกผ่านไปได้ด้วยดี แต่พอถึงช่วงเดือน ม.ค. - ก.พ. 2569 ทางกลุ่มอ้างว่า น้องม. เริ่มจ่ายเงินช้าและมีท่าทีไม่อยากจ่ายต่อ
◼ วันที่ 10 มี.ค. 2569 น้อง ม. แจ้งว่าขอจ่ายเงินหยุดอยู่ที่ยอด 1,000 บาท (ยอดที่เคยจ่ายมาแล้ว) และจะไม่ช่วยจ่ายเพิ่มอีก
◼โดยให้เหตุผลว่าตนเองจะเรียนไม่จบพร้อมเพื่อนในเทอมนี้ และไม่อยากร่วมกิจกรรมแล้ว ซึ่งฝั่งคู่กรณีมองว่าการทำแบบนี้ผิดข้อตกลงที่รับรู้ร่วมกันตั้งแต่แรก
◼ วันที่ 11 มี.ค. 2569 ทางรุ่นนัดประชุมใหญ่เพื่อหาข้อสรุป แต่ น้อง ม. ไม่ได้มาร่วมด้วย เพื่อนในที่ประชุมมองว่าการที่ น้อง ม. จะหยุดจ่ายนั้น "ไม่แฟร์" กับคนที่จ่ายมาตลอด
◼เพราะไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าถึงวันงานจริงใครจะมาร่วมได้บ้าง มติที่ประชุมจึงสรุปว่า น้อง ม. ยังคงต้องจ่ายเงินต่อไปตามเดิม
◼ ช่วงเดือน เม.ย. ถึง 2 พ.ค. 2569 มีการทักไปทวงถามเรื่องเงินในแชท ซึ่งคู่กรณียอมรับว่ามีการใช้คำพูดเชิงข่มขู่จริงและขออภัย
◼แต่อ้างว่าทำไปเพราะอยากได้ข้อสรุปให้ปัญหาจบ สุดท้ายตัวแทนเพื่อน 3 คนได้ไปเจรจานอกรอบกับ น้อง ม. จนยอมความกันว่า ให้ น้อง ม. จ่ายจบแค่ของเดือนเมษายน โดยจะไม่เก็บเพิ่ม และ น้อง ม. ไม่ต้องมาร่วมกิจกรรมอีก
◼ หลังตกลงกันได้ ตัวแทนเพื่อนได้ให้ น้อง ม. เป็นคนไปพิมพ์แจ้งเรื่องนี้ให้เพื่อนคนอื่นทราบในแชทกลุ่มหลักด้วยตัวเอง
◼แต่เมื่อ น้อง ม. เข้าไปพิมพ์แจ้งว่าจะไม่ขอจ่ายเงินเพิ่ม เพื่อนคนอื่นๆ ในสาขาที่ไม่เห็นด้วยกับข้อตกลงนี้ จึงไม่พอใจและเกิดการรุมต่อว่า น้อง ม. ในแชทตามที่ปรากฏเป็นข่าว

​ ประเด็นแชทด่าทอ ทุนเยียวยา และเรื่องอุบัติเหตุของคุณพ่อ
◼ เรื่องการใช้ถ้อยคำรุนแรง ฝั่งคู่กรณีกล่าวขอโทษเรื่องการใช้คำพูดที่รุนแรงในกลุ่มแชท
◼โดยระบุว่าไม่สามารถบังคับคำพูดใครได้ แต่เบื้องต้นได้มีการตักเตือนกันในเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว
◼ ปมแซะเรื่องทุนเยียวยา คู่กรณีชี้แจงว่า สาเหตุที่มีคนพิมพ์แซะเรื่อง "ทุน"
◼ เกิดจากการที่ น้อง ม. ยกเหตุผลเรื่องไม่มีเงินมาปฏิเสธการจ่ายค่ากองกลาง แต่เพื่อนกลับเห็น น้อง ม. ลงไอจีสตอรี่ใช้ชีวิตฟุ่มเฟือย ทั้งไปเที่ยว ซื้อไอแพด และซื้อโทรศัพท์ใหม่
◼ เพื่อนจึงเกิดความหมั่นไส้และพิมพ์ประชดเรื่องทุน (รวมถึงแชทที่บอกว่า "ต่อไปไปเกาะไหนดี") ขึ้นมา
◼ ปมล้อเลียนเรื่องพ่อ ทางกลุ่มอธิบายว่า เหตุการณ์ที่คุณพ่อของ น้อง ม. ประสบอุบัติเหตุนั้น เกิดขึ้นตั้งแต่ช่วงปี 2 (พ.ศ. 2566) ซึ่งมีแค่เพื่อน "กลุ่มหลัก" เท่านั้นที่ทราบเรื่อง
◼ ฝั่งคู่กรณียืนยันว่า เพื่อนคนที่พิมพ์แซะในแชทนั้น "ไม่รู้เรื่องที่พ่อเกิดอุบัติเหตุ"
◼ การที่พิมพ์ประชดเรื่องทุนจึงเป็นคนละเรื่องกัน และไม่ได้มีความตั้งใจจะล้อเลียนกรณีอุบัติเหตุของคุณพ่อแต่อย่างใด

​ ประเด็นเรื่องการถูกกีดกัน ไม่ให้รับข้าวกล่อง
◼ สาเหตุที่ไม่ได้ข้าวรอบแรก คู่กรณีชี้แจงว่า วันเกิดเหตุมีการอบรมและแจกข้าวกล่องตอนพักเที่ยง
◼ แต่ น้อง ม. และเพื่อนอีกคนมาร่วมกิจกรรมสาย (มาหลังพักเที่ยง) จึงทำให้ไม่ได้รับแจกข้าวในตอนนั้น
◼ เมื่อจบกิจกรรม อาจารย์แจ้งว่ายังมีข้าวเหลือ สามารถเดินไปหยิบได้ แต่ทางคู่กรณีระบุว่า จังหวะนั้น น้อง ม. และเพื่อนที่มาสาย กำลังยืนคุยกับอาจารย์เพื่อขอเซ็นชื่อย้อนหลังอยู่บริเวณหน้าห้อง (ซึ่งคาดว่าจุดที่ยืนนั้นอาจไปขวางทางเดินไปรับข้าว)
◼ ทำให้เพื่อนนักศึกษาคนอื่นๆ เลือกเดินไปหยิบข้าวกล่องจากทิศทางตรงกันข้ามแทนจนข้าวหมด
◼ ฝั่งคู่กรณีจึงยืนยันว่า เหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดจากการจงใจกีดกันหรือแบนไม่ให้ น้อง ม. กินข้าว
◼แต่เป็นเพียงความเข้าใจผิดจากสถานการณ์และจังหวะเวลาที่คลาดเคลื่อนกันในตอนนั้นเท่านั้น

​ ประเด็นการถูกเตะออกจากกลุ่มแชท
◼ ฝั่งคู่กรณีชี้แจงว่า กลุ่มแชทที่มีปัญหานั้นเป็น "กลุ่มเฉพาะรุ่น" ที่มีเป้าหมายหลักเพื่อการเตรียมงานราตรีบัณฑิต และใช้เป็นช่องทางหลักในการอัปเดตเรื่องการเก็บเงินในทุกๆ เดือน
◼ ดังนั้น ในเมื่อน้อง ม. แจ้งความประสงค์อย่างชัดเจนแล้วว่าจะไม่จ่ายเงินสมทบเพิ่ม ทางกลุ่มจึงมองว่า น้อง ม. ไม่ได้มีความรับผิดชอบร่วมกับคนในรุ่นเดียวกันอีกต่อไป
◼ จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้แอดมินตัดสินใจลบ น้อง ม. ออกจากกลุ่มแชทดังกล่าว

ประเด็นแชทหลุดนินทาตอนยืมโน้ตบุ๊ก
◼ คู่กรณีชี้แจงว่า ต้นเหตุเกิดจากการที่เพื่อนไปได้ยิน น้อง ม. เล่าเรื่องอุบัติเหตุตอนฝึกงานให้บุคคลที่สามฟัง
◼ แต่เพื่อนรู้สึกว่าเนื้อหาที่เล่าไม่ตรงกับความเป็นจริง จึงเข้าไปทักท้วง ทว่ากลับถูก น้อง ม. สวนกลับมาว่า "ไม่ต้องมายุ่ง"
◼จังหวะนั้นเพื่อนทำอะไรไม่ถูก จึงกล่าวขอโทษ น้อง ม. ไปก่อน แต่ในใจรู้สึกไม่ดี จึงทักไปพิมพ์ระบายกับเพื่อนอีกคนในแชท
◼ซึ่งบังเอิญเป็นช่วงที่เพื่อนยืมโน้ตบุ๊กของ น้อง ม. ไปใช้งานพอดี และตอนนำมาคืน เพื่อนรีบมากจนลืมปิดหน้าต่างแชท ทำให้ น้อง ม. มาเปิดเห็นข้อความที่กำลังนินทาตนเองอยู่
◼ อย่างไรก็ตาม ฝั่งคู่กรณียืนยันว่า ปัญหาความบาดหมางจากเรื่องแชทหลุดนี้ ทั้งสองฝ่ายได้นัดพูดคุย เคลียร์ใจ และกล่าวขอโทษกันต่อหน้าจนจบเรื่องไปเรียบร้อยแล้วตั้งแต่ปี 2567

ประเด็นอุบัติเหตุตอนฝึกงาน และข้อกล่าวหาว่าแบนจนเรียนจบช้า
◼คู่กรณีชี้แจงว่าเหตุการณ์รถชนตอนฝึกงาน น้อง ม. เป็นคนซ้อน ส่วนเพื่อนเป็นคนขับ ซึ่งหลังเจรจากับคู่กรณีที่โรงพัก เพื่อนที่เป็นคนขับได้รับผิดชอบจ่ายค่าเสียหายเองทั้งหมด 2,900 บาท
◼ คู่กรณีระบุว่าตอนนั้นพบว่ารถของ น้อง ม. พรบ.ขาด แม่ของเพื่อนคนขับจึงเป็นคนจัดการจ่ายค่าต่อ พรบ. ให้ โดยนำไปหักลบกับค่าดิสเบรกที่ น้อง ม. เคยจ่ายไป สรุปแล้วแม่เพื่อนจ่ายเงินส่วนนี้ให้ 546 บาท
◼คู่กรณีแย้งว่าไม่จริง เพราะมีการตกลงกันก่อนไปโรงพักแล้วว่าเพื่อนคนขับจะเป็นคนจ่ายค่าเสียหายทั้งหมด ส่วน น้อง ม. มีหน้าที่แค่ช่วยพิมพ์แชทติดต่อคู่กรณีเท่านั้น
◼ และหลังจากที่มีปัญหาผิดใจกัน น้อง ม. พยายามโอนเงินค่าเสียหายมาช่วยจ่ายคนละครึ่ง แต่เพื่อนไม่รับและโอนคืนกลับไปถึง 2 ครั้ง
◼ ทางกลุ่มยืนยันว่า ก่อนที่จะเลิกคบกันได้มีการพูดคุยเคลียร์ใจกันแล้ว ไม่ได้กีดกันอะไร เพียงแค่ไม่ได้รวมกลุ่มสนิทสนมกันเหมือนเดิม
◼ ฝั่งคู่กรณียืนยันว่าไม่เกี่ยวข้องกันเลย น้อง ม. มีกลุ่มทำงานและมีงานส่งตลอด ไม่เคยถูกกีดกันเรื่องเรียน การจะเรียนจบช้าหรือเร็วมองว่าขึ้นอยู่กับความขวนขวายของตัวนักศึกษาเองมากกว่า
◼คู่กรณีระบุว่า เหตุการณ์ด่าทอกันรุนแรงในแชทเกิดขึ้น "เพียงวันเดียว" ซึ่งมาจากประเด็นเงินรุ่น
◼แต่สาเหตุแท้จริงที่ทำให้ความสัมพันธ์ห่างเหินและเพื่อนทั้งสาขาตีตัวออกห่าง เป็นเพราะความรู้สึกและความคิดเห็นที่สะสมมานานจากหลายเหตุการณ์
◼ เรื่องเงินจึงเป็นแค่ฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้เพื่อนๆ เลือกเว้นระยะห่างออกมาเพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย

ที่มา ...เพจ อรรถรส

ร่ายยาวมาก บทสรุปก็เรื่องเงินล่ะนะ เลยทำให้เกิดการจับผิดน้องตลอด แต่การใช้คำพูดแบบนั้นก็เกินไป แล้วก็กลายเป็นพวกมากลากตามกันไป

อ่านแล้วเห็นตัวเอง

ผมไม่คิดจะจ่าย เงิน ที่ คณะ เก็บเลย กิจกรรมก็ไม่ค่อยเข้า ไม่ได้สน ไม่ได้แคร์ ใครจะมองไง

พอมองตอนโตย้อนกลับไป น่า ตบกระโหลกตัวเองซะที ว่า เรื่องพวกนี้ มันทำให้เพื่อนมองเรายังไง ตัวเองกลายเป็นคนแปลกแยก เพื่อนฝูงห่างเหิน เรียนก็ลำบาก เพราะ ไม่มีกลุ่มีก้อนกับเค้า สุดท้ายเรียนไม่จบ

แต่ไอคน นินทราเพื่อนโดยยืมคอมเพื่อน ที่ นินทรามาใช้ อะใจเองได้มาก

มันสามารถที่จะไม่บูลลี่กันได้ไหมถ้าแค่หมั่นไส้

ทั้งหมดทั้งมวลเรื่องเงินรุ่นนี่บอกเลยว่ามีทุกมหาลัยแหละ แม้แต่มหาลัยชมพูแม่งก็เป็น คือเป็นห่านอะไรกันก็ไม่รู้ต้องหน้าใหญ่จองโรงแรม 4 ดาว 5 ดาว กลัวน้อยหน้ารุ่นก่อนๆมั้ง ได้ยินว่ารุ่นหลังๆผมไม่บ้าจี้อะไรแบบนี้แล้ว

ของผมก็ทำแบบน้องแว่นนี่แหละ ของวิศวะนมเย็นปีแรกมันจะแบ่งเข้ากลุ่มตามรายชื่อ ก-ฮ (เรียกกันว่ากรุ๊ปไรงี้ ก็เรียงกันไป A-Z จะมีบางกรุ๊ปที่หายไปแล้วงี้เพราะไม่มีใครทำต่อ) ทีนี้ของผมนี่ไม่ได้สนใจจะทำกิจกรรมกรุ๊ปอยู่แล้ว เพราะอยู่แค่ปีเดียวแล้วก็ไปเกาะกลุ่มกับเด็กภาควิชามากกว่า (ปีแรกของวิศวะนมเย็นกลุ่มใหญ่มันยังไม่แยกเอก) ผมก็จ่ายเงินกรุ๊ปแค่พันเดียวเหมือนกันกับน้องเขา ถือว่าจ่ายงานรุ่นพี่ + จ่ายให้น้องรหัสล่วงหน้า แล้วก็จบไม่ยุ่งกับกรุ๊ปอีก

ช่วงแรกๆก็มีทวง แต่หลังจากเข้าเอกแล้วก็ไม่ไปเฉียดกับกรุ๊ปอีกเลย ยอมเดินไปห้างหรือที่อื่นๆแทน เพราะขี้เกียจเข้าลานเกียร์ มานั่งเจอการทวงเงินอะไรก็ไม่รู้ที่ผมก็ไม่ได้ไปร่วมกิจกรรมอะไรกับเขา หลังจากนั้นก็ไม่ยุ่งกิจกรรมอะไรอีก น้องรหัสก็ไม่ได้ไปดู คือยกให้พี่รหัสข้ามหัวผมไปได้เลย วันรับปริญญาก็มีน้องๆมาถ่ายรูปเป็นพิธี หลังจากนั้นก็ไม่ได้ติดต่อกันอีก

มันไม่ใช่ว่าเราไม่เห็นความสำคัญหรอก แต่บางทีพวกนี้มันก็หน้าใหญ่จองแบบแคมเปนสกี้ จอง 5 ดาวไรงี้เพื่ออะไรก็ไม่รู้ รุ่นพี่แม่งก็งงๆว่าทำไมต้องจองเบอร์ใหญ่กันประมาณนี้ ได้ยินว่าที่เกาะๆกรุ๊ปกันราวๆ 20-30 คนนี่จ่ายกันหนักอยู่ แต่ผมไม่สนเท่าไหร่ คือวิศวะมหาลัยนมเย็นมันมีกิจกรรมเยอะ-เยอะมากอยู่แล้วอะต่อปี ตัดส่วนใดส่วนนึงนี่ไม่ได้ยากเลย อยากไปทำค่ายสร้างสะพานหรืออยากไปทำกิจกรรมสอนน้องของฝั่งวิชาการไรงี้ไม่ได้ยากเลย พวกนี้คืองานฟรี แต่ส่วนมากตั้งใจทำให้น้องนั่นแหละ

คือเห็นแล้วก็สงสาร เคสน้องมันคือเข้าเอกตั้งแต่แรกแล้วพอโดนเหม็นมันก็ต้องทน 4 ปีให้ได้ (จะให้หนีไปเอกอื่นก็ลำบากละ กว่าจะต้องย้อนเรียนกันอะไรอีก) ซึ่งจริงๆในเอกผมก็ไม่ใช่ว่าจะรักกันมากอะไรขนาดนั้นหรอก แต่เลี่ยงจะไม่ปะทะกันมากกว่า

ปล. พวกมหาลัยที่บ้า Sotus ทั้งหลายเนี่ย คอนเนคชั่นแม่งแปรผกผันกับความงี่เง่าเสมอเลย
ไอพวกถวายหัวให้รุ่นพี่นี่บอกได้เลยนะว่าแม่งไม่เคยคุ้มในการเอาคอนเนคชั่น นี่ก็งงว่าทำไมต้องประเคนให้เด็กเพิ่งจบขนาดนั้น ถ้าสมมติเลี้ยงรุ่นพี่สัก 10 รุ่นก่อนหน้างี้ยังพอเห็นเหตุผล เพราะพวกนี้คือถ้าไม่เหลวจริงๆก็ต้องเป็นระดับ senior หรือ manager กันแล้ว (บางคนก็ไประดับ director ก็มี)

นี่ก็แอบสะใจหน่อยๆว่าพวกที่ไปบูลลี่น้องแว่นเนี่ยมีคนไปขุดเจอ + ส่งรายชื่อให้ HR กันแล้ว ซึ่งก็น่าสนใจเหมือนกัน เพราะวิศวกร NY (Environment) เนี่ยในวงการมันค่อนข้างแคบอยู่แล้ว ถ้าไม่นับสายปิโตร,น้ำมัน,ยานยนตร์,เหมืองแร่

ก็หวังว่าเด็กพวกนี้มันจะพึ่งพาคอนเนคชั่นรุ่นพี่ทั้งหลายที่มันเพิ่งประเคนเงินไปให้ได้น่ะนะ ไม่งั้นสงสัยคงต้องลดเกรดทำงานนิคมเท่ากับสายวิชาชีพน่าจะพอประทังชีพได้อยู่นะ

พึ่งได้อ่านแชทที่รุมบุลลี่แล้วหัวอุ่นเลย ไอเดกพวกนี้สมควรโดนทัวร์ลงละ ปากแจ๋วเหลือเกิน แถมเบียวรุ่นอีก เงินรุ่นนะไม่ใช่ภาษีแม่งบอกมาได้เป็นหน้าที่

ใครด่าด้รับผิดชอบคำพูดไปสิ มีหลักฐานพิพม์แซทนี่ สรุป ไม่ให้ออกจากลุ่มต้องจ่ายเงิน ไม่จ่ายโดนด่า 55

มาครับ เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ F ทำแต่งานไปสอบอย่างเดียว

ขี้เหนียวแท้ เงินเล็กน้อยแค่นี้เอง เงินรุ่นมันไม่เคยเก็บครบอยู่แล้วป่ะ ทวงเป็นเจ้าหนี้เลย

ตอนแรกรอดูอยู่ว่าบทสรุปยังไง เพราะดูแปลกๆ แต่ตอนนี้เข้าใจและ ปญอ. เกิ้นเรื่องเรี่ยไรเงินแบบนี้ใครไม่จ่ายจะไปบังคับเพื่ออายุจนเข้ามหาลัยแล้วไม่มีใครเตือนใครเลย ความคิดเด็กน้อยมากๆ

ผมก็แบบน้องนี่แหละ ไม่อยากจ่ายเพราะไม่ค่อยชอบกิจกรรมจัดเลี้ยงอะไรแบบนี้