จากประสบกามเที่ยวสถานบันเทิง เท่าที่สังเกตคือ ไม่มีทางหนีไฟ
บางที่มีแต่ไม่เปิดใช้หรือไม่สามารถใช้ได้ทันทีในเวลาฉุกเฉิน
บางที่จำนวนประตูหนีไฟไม่สัมพันธ์กับขนาดพื้นที่ที่รองรับคนจำนวนมาก

ใบอนุญาตก็ออกง่ายเหลือเกิน การตรวจสอบไม่มี แถทมยะงเป็นช่อฃทางให้ทุจริตอีกต่างหาก
หลังๆร้านไหนไม่มีทางหนีไฟ ผมไม่เข้าละ

ถ้ากฎหมายมันเอาไม่อยู่ นักเที่ยวราตรีควรจะแบนร้านที่ไม่เห็นแก่ความปลอดภัยของนักท่องเที่ยวได้ละนะ ไอ้พวกเห็นแก่เงิน
อยากให้มีพวกนักอินฟลูออกเที่ยวแล้วถ่ายคลิปพวกนี้ประจานร้านมันลงพวกติกตอกบ้างนะ

เพิ่มเติมอีกอย่างคือ เวลา renovate หรือปรับปรุงตกแต่งร้าน ไม่คำนึงถึงปริมาณการใช้ไฟฟ้าที่เพิ่มเข้ามา ใส่ไฟนู่นที่นั่นที่กินกำลังสูงๆ หรืออุปกรณ์ที่กินไฟสูงๆเข้ามา สุดท้ายช่วงพีคโหลดสายไฟมีความร้อนสะสมทำให้ฉนวนค่อยๆเสื่อมสภาพ สุดท้ายก็เกิดเพลิงไหม้

แสดงให้เห็นว่าร้านมันไม่ได้สนใจชีวิตลูกค้าแม้แต่นิด

คนเที่ยวก็ดูกันบ้างเถอะ ปล่อยให้มันเอาเปรียบอยู่ได้

ก็นั่นแหละ เราจะไปรอให้ผู้ประกอบการณ์มีจิตสำนึกคงยาก ไม่งั้นคงไม่ต้องมีกฎหมายควบคุมสถานบันเทิงหรอก ระบบตรวจสอบของเราดีกว่าทำงานยังไง หละหลวมระดับนี้ รับเงินตั้งเยอะงานไม่ทำเลย

พวกนี้วัดดวงอย่างเดียว แต่วันไฟไหม้ พวกเจ้าของจะไม่ค่อยอยู่สถานสร้างสรรค์หรอก พอมีคนตาย ไม่มีจ่าย

อินฟลูถ่ายทำ โดนฟ้องหมิ่นประมาทอีก

ถึงมีก็ล็อกกุญแจไว้ ป้องกันนักเที่ยวชักดาบ

สถานบันเทิงก็เปิดกันง่ายเหลือเกิน พวกเจ้าหน้าที่รัฐที่ควรมีมาตรการตรวจสอบก็ทำอะไรกันอยู่ ประเทศไทยถ้าจับตรงจุดไหนเจอปัญหาทุกจุด

ถ้ากลัวคนชักดาบ ก็เก็บเงินเลยก็ได้นี่นะ น้ำโซดาวางเก็บเงินเลย

ส่วนใหญ่ไม่ได้จด สถานบันเทิง ด้วยซ้ำ

แล้วคนส่วนใหญ่ก็ชอบเข้าไปลึกๆ ใกล้เวทีให้มากสุด
ซึ่งถ้าโต๊ะโดนล้อม ยิ่งมืด เต็มไปด้ววยควัน ก็หนียากอีก

ยังคิดถึงเคสซานติก้า พี่ชายก็ไปเที่ยวคืนนั้น แต่โชคดีอยู่ใกล้ประตูทางออกเลยหนีทัน

คือมีผ่านตอนเปิดร้านแล้วสองสามปีต้องมีสุ่มตรวจด้วย
+ควรต้องฝึกหนีไฟทุกปีมั้ย แบบตึกออฟฟิต