เท่าที่ไปมาเกือบทุกที่ ทางเข้าทางออกก็มักจะมีทางเดียว (เกือบทุกร้าน) แล้วอย่างนี้มันจะแก้ยังไง
ยกตัวอย่างแถวห้าแยกลาดพร้าว หรือเกษตร รัชโยธิน ก็จะเห้นว่ามันมีทางเข้าออกทางเดียวจริงๆ
แบบนี้เราจะ "ถอดบทเรียน" กันยังไงเอ่ย

แก้ไม่ได้ครับ ด้วยลักษณะธุรกิจร้านเหล้า มันออกแบบมาให้ต้องทำแบบนั้น

เหมือนบอกไรเดอร์ให้เลิกขับเร็ว บอกแท็กซี่ให้เลิกปฏิเสธผู้โดยสาร อ่ะ มันทำไม่ได้จริง

ถ้าเอาแบบกำปั้นทุบดินเลยนะครับ อย่าเสี่ยงไปอยู่ในสถานที่แบบนั้นเลย นั่งกินที่โล่งๆยังจะดีกว่า

เป็นคำถามที่ต้องโยนไปให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องล่ะครับ กทม. เขต ไปถึงระดับฝ่ายดูแลเรื่องกฏหมายประเทศนี้เลย อย่างเรื่องไฟฟ้าเอย พวกแก๊ซที่ใช้ในร้าน ระบบความปลอดภัย บ้านเรามันเปิดกันง่ายๆเลย มาตรฐานความปลอดภัยต่ำเตี้ยสุดๆ เคสนี้รถดับเพลิงไปถึงไวแล้วนะ แต่พวกรถฉุกเฉินอาจช้ากว่านั้น แล้วคนมันขาดอ๊อกซิเจนแถมยังดมคาร์บอนไดออกไซด์ คาร์บอนมอนออกไซด์เข้าไปอีกไม่กี่นาทีก็ตายได้แล้ว

มันก็ปัญหาคอร์รัปชั่นอ่ะครับ


กฎหมายการสร้างสถานที่ การใช้สถานที่ ถ้ามันออกแบบตรงมาตรฐานความปลอดภัย และตรวจสอบการใช้งานและฝึกฝนมาตรการตามกฎหมาย ถึงมันจะป้องกันไฟไหม้ไม่ได้ แต่มันป้องกันการเสียชีวิตได้ครับ


ถามว่าสถานที่นี้ มีถังดับเพลิง มีทางออกหนีไฟ ฯลฯ ตามมาตรฐานความปลอดภัยหรือไม่? มีสต๊าฟฟ์ที่ผ่านการอบรมการดับเพลิง หรือการใช้อุปกรณ์มาหรือไม่? มีการซ้อมหนีไฟบ้างหรือไม่?


ถามต่อว่า มันมีร้านแบบนี้อีกเยอะขนาดไหนในประเทศ?


มันไม่มีใครทำหรอกครับถ้าไม่มีใครมาตรวจและจริงจังกับมันอ่ะ

แก้ไม่ได้ครับ ผู้ว่าฯ ชัชชาติมองว่า ไม่ใช่ปัญหาเส้นเลือดฝอย ต้องแก้เรื่องเส้นเลือดฝอยก่อน
(อันนี้ประชด)

แต่ตอบจากความจริงมันก็แก้ไม่ได้อยู่ดีถ้า เรามี "ผู้นำ" ประนีประนอมกับการ "คอร์รัปชั่น" เชิงระบบครับ

เอาแค่เคสนี้เลย มันจะเห็นเลยว่าใช้กฎหมายและดุลบพินิจเพื่อเอื้อประโยชน์ชัดๆ เพราะจดทะเบียนเป็นร้านอาหาร ที่ขายสุรา และใช้เครื่องขยายเสียงได ทำให้กฎหมายที่บังคับใช้และตรวจสอบเป็นเพียงเรื่องพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พรบ.ควบคุมอาคาร

หรือแค่อยากเลี่ยง พรบ.สถานบริการ แค่นั้นเอง เพราะพื้นที่จะทำสถานบริการมันมีแค่แถว รัชดา ห้วยขวาง อาร์ซีเอ ทองหล่อ สุขุมวิท สีลม อะไรพวกนี้เท่านั้น

ดังนั้นโซนลาดพร้าว ข้าวสาร มันจึงจดทะเบียนเป็น สถานบริการ ไม่ได้นั้นเอง

การที่อาคารโกดังหรือตึกแถวถูกดัดแปลงโครงสร้าง เช่น บุโฟมซับเสียงที่ติดไฟง่าย ปิดทึบหน้าต่างเพื่อกันเสียง ล็อกประตูทางออก และตั้งเวทีคอนเสิร์ตขนาดใหญ่

สิ่งเหล่านี้ต้องผ่านการขออนุญาตดัดแปลงอาคาร เมื่อเจ้าหน้าที่โยธาและเจ้าหน้าที่ฝ่ายสิ่งแวดล้อมลงพื้นที่ตรวจ ย่อมเห็นด้วยตาเปล่าว่ากายภาพของพื้นที่คือไนต์คลับไม่ใช่ร้านอาหาร แต่กลับประทับตราอนุมัติให้เปิดบริการ การเซ็นชื่อลงบนกระดาษของรัฐคือการเปลี่ยนสิ่งผิดกฎหมายให้กลายเป็นความถูกต้องตามระบบราชการ

แต่มองจากดาวอังคารยังรู้ว่า นี่มันคือสถานบริการชัด ๆ แต่เลี่ยงเอาว่า ไมไ่ด้มีฟลอร์ให้เต้นนะ มีแต่โต๊ะ ส่วนลูกค้า เต้นเพราะว่า ยืนเต้นกันเอง

สำหรับผมมาตรฐานร้านอาหารที่ขายสุราและใช้เครื่องขยายเสียงได้ มันต้องระดับ นู่น โรงเบียร์เยอรมัน แต่นั่นแหละ อันนั้นเขาทุนสูง

ร้านพวกนี้ทุนไม่เยอะ แต่มักง่ายอยากเปิดแบบสถานบริการ เพื่อลดต้นทุนวัสดุกันไฟทั้งหลายแหล่ ระบบสปริงเกอร์ ทางหนีไฟ ระบบการเดินสายไฟที่ต้องกันไฟกระชาก ไฟตก และฉนวนกันไฟทุกชนิด

ทั้งหลายทั้งปวด แม้แต่ ชัชชาติ ที่แข็งแกร่งที่สุด ตามการปั้นอะไรมานั้น ก็ยังสัมภาษณ์แบบไม่เด็ดขาดถึง สำนักงานเขตเลย พี่ส่องจากดาวอังคารก็รู้แล้วครับว่า มันคือ สถานบันเทิงนั้นแหละ

เพราะถ้าเป็นร้านอาหาร เมิงจะมีคนมาตรวจบัตรคนเข้าร้าน จำกัดอายุ หาพระแสงอะไร

จะเอียนกับคำว่า ถอดบทเรียน

อันนี้จริงยังวัยรุ่นเอะๆก็ชอบฟิลพับตอนนี้เน้นนั่งชิวอย่างเดียววิ่งง่าย

การขอใบอนุญาต ถ้ามันทำถูกทำถึงปลอดภัยตรวจแล้วถูกต้องตามระบบก็ควรออกให้ แล้วสุ่มตรวจทุกๆกี่เดือนก็ว่าไป
ปัญหาพวกนี้ส่วนสำคัญเกิดจากการคอรัปชั่นทั้งนั้น

ใครไม่อยากเสียงก็อย่าไปครับ

นับถือใจ คนที่กล้าเข้าไปมากๆ

เข้าไปเสียเงินแพงไม่พอนะ เสี่ยงถูกไฟไหม้ด้วย
คืออะไรดลใจให้ยินยอมถูกร้านมันเอาเปรียบได้ขนาดนั้น

ผมว่าเคสพวกนี้ถ้ามีวัสดุตกแต่ง การออกแบบ ระบบไฟสำรองฉุกเฉิน สัญลักษณ์บอกทาง ประตูฉุกเฉินตามมาตรฐาน อาจจะสูญเสียน้อยกว่านี้เยอะ ปัญหาหลักก็น่าจะเกิดจาก กม. และการบังคับใช้นี่ล่ะ ซึ่งคอรัปชั่นก็คือสาเหตุหลัก
เคสแบบนี้ผมว่าเจ้าของต้องหมดตัวนะ รวมถึงเจ้าหน้าที่ที่หย่อนยานก็ต้องมีโทษอาญานะ

มันเป็นทั้งประเทศอะ ร้านแบบนี้ แม่งมีทางเข้าออกทางเดียวที่เปิดอยู่แล้ว

เพราะมีการตรวจบัตร ปั้มข้อมือ เข้าไปสั่งเบียร์ สั่งอาหาร ก็ยังไม่เก็บตัง ร้านก็กลัวโดนชิ่ง

วิธีแก้ที่จะทำให้ร้านเปิดประตูทุกทางคือ ต้องเก็บตังตั้งแต่สั่ง สั่งเพิ่มก็เก็บทุกรอบ

ลงโทษไม่จริงจังไง คนเลยไม่กลัว เลยเลี่ยงเปิดร้านที่ออกแบบมาผิดๆกันได้เยอะขนาดนี้

อย่างเคสนี้ ถ้าจบแบบเดิมๆ ก้เตรียมใจต่อไป ร้านไหนไปก้เสี่ยงทั้งนั้นครับ

ระวังตัวเองได้อย่างเดียว วันไหน ยิ่งมีคอนเสิตในร้าน ควรยิ่งต้องเลี่ยง คนแออัดอย่าไป

ส่วนใหญ่วัสดุดูดซับเสียงตัวทำให้ไฟลามเร็วเลย เค้าก้ใช้เกรดทั่วไปที่ติดไฟง่ายทั้งนั้น ร้านหัวหมอ ไม่มีใคร ลงทุนเยอะเพื่อกันตรงนี้หรอก

ถ้าจะไป ควรอยู่ที่ต้องใกล้ทางออกจริงๆ แบบ 10-20 วินาที ต้องออกจากร้านได้เลย

ผมว่าประตู ฉุกเฉินเป็นไปได้ ต้องออกแบบให้มิดชิด แข็งแรง ป้องกัน การแอบหนี ไม่จ่ายเงิน แต่มันสามารถเปิดได้โดยอัตโนมัติเมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน และต้องเปิดให้กว้างไม่ต่ำกว่ากี่เมตรก็ว่ากันไป มีไฟฉุกเฉิน ชี้เส้นทางวิ่งอย่างชัดเจน ทำได้แน่ ๆ อาจจะเพิ่มต้นทุนของร้าน แต่จำเป็นต้องทำ ก่อนเปิดร้านต้องซักซ้อม เอาผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกคนมาตรวสอบระบบ ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องให้เปิดร้าน

**** ถ้ากลัวคนไม่จ่ายเงิน งงว่าทำไม ไม่เก็บเงินทุกครั้งที่สั่งของ ปกติผับเค้าก็ต้องจ่ายตอนของที่สั่งมาถึงนี่