ญาติผู้พี่ผมคนนี้นามสกุลเดียวกับผม อายุ 40 ปลายๆ เป็นบัญชีอยู่โรงงานหนึ่งในต่างจังหวัดเงินเดือน 35K หยุดอาทิตย์ละ 1 วัน โรงงานนี้อยู่ใกล้บ้านเค้ามาก ขับมอไซต์หรือรถยนต์ 15-20 นาทีก็ถึง ทำให้ไม่ต้องเสียค่าเช่าบ้านและไม่ต้องเสียเวลาเดินทาง ประหยัดค่ารถไปในตัว แล้วตัวแกก็เป็นคนประหยัดสมถะมาก พ่อแม่ตายหมดแล้ว ไม่มีพี่น้อง ไม่มีผัวหรือลูก ใช้ชีวิตเป็นสาวโสด บ้านที่อยู่ก็ของพ่อแม่ตัวบ้านไม่มีหนี้สินที่ต้องผ่อนอะไร ถ้าฟังดูเหมือนจะเป็นชีวิตที่ดีนะ

แต่....ตัวแกเป็นคนรักแมวมาก ปัจจุบันเอาแมวมาเลี้ยงระบบปิดแล้วกว่า 50+ ตัว แล้วก็คงมีเพิ่มมาเรื่อยๆ
ลำพังเงินเดือนแกก็พอจ่ายค่าอาหารต่างๆให้แมวได้ไหว แต่ค่าใช้จ่ายแฝงมันเยอะตรงเวลาแมวเจ็บไข้ได้ป่วยซึ่งค่ารักษาก็ค่อนข้างแพง แล้วแกก็รักษาแบบเต็มที่ถึงไหนถึงกัน เงินก็หมดไปกับตรงนี้เยอะมาก ในแต่ละวันหลังเลิกงานต้องรีบกลับบ้านไม่ดูแลแมวที่เลี้ยงไว้ พอเคลียเรื่องที่บ้านเสร็จ แกก็จัดเตรียมพวกอาหารต่างๆ เพื่อขี่มอไซต์เอาอาหารไปให้พวกหมาจรจัดในพื้นที่แถวนั้น รวมถึงพวกแมวจรบางจุดที่แกให้อาหารประจำ ส่วนวันหยุดจากงาน 1 วัน ก็ต้องใช้เวลากับการทำความสะอาดบ้านที่แกเลี้ยงแมวเอาไว้ทั้งวัน เรียกได้ว่าต้องทำงานแบบไม่ได้วันได้หยุดหรือได้พักเลย

ผมเคยไปเยี่ยมแกเมื่อ 2 ปีที่แล้ว เลยมีโอกาสได้คุยและได้เห็นวิถีชีวิตของแก เคยบอกแกอ้อมๆว่าไม่ต้องไปให้อาหารหมาแมวจรหรอก จะได้ไม่ต้องเหนื่อยดูแลแมวที่บ้านอย่างเดียวก็พอแล้ว แกบอกว่าถ้าแกไม่ทำแล้วใครจะทำ อีกอย่างถึงจะเหนื่อยแต่ทำแล้วมีความสุขเลยอยากทำไปเรื่อยๆ แม้กระทั้งเรื่องที่เอาแมวมาเลี้ยง แกบอกว่าจริงๆไม่ได้อยากเอามาเลี้ยงเพิ่มหรอก แต่บางทีมีคนเอาพวกแมวเด็กใส่กล่องใส่ตะกร้ามาทิ้งไว้บริเวณบ้านแก พอแกเห็นก็ทำใจไม่ได้ก็ต้องเอามาเลี้ยง (เหมือนคนเอามาทิ้งรู้ว่าแกรักแมว ก็เอามาทิ้งตรงนี้แระ เดี๋ยวแกคงเอาไปเลี้ยงเอง)

ผมก็เลี้ยงแมวนะ
แต่ก็ต้องบอกว่ามันต้องรักแบบพอดี ช่วยเท่าที่เราไหว
บางเคสจำพวกทำตัวเองก็ปล่อยผ่าน แบบเคสแมวหายบนรถไฟ

ในเรื่องญาติท่านผมก็ต้องบอกว่ามันเป็นวิถีชีวิตของเขาน่ะครับ
แมวอาจจะเป็นกำลังใจเดียวที่ทำให้แกออกไปทำงาน
ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่สู้ชีวิตเพื่อลูกแหละ

เขาคงมีกรรมตรงนี้คับถึงได้คอยช่วยเหลือแมวมาตลอด แต่มันก็ดีเพราะเป็นการให้ทานถึงแม้จะได้บุญน้อยนิด แต่คนที่ทำตรงนี้ผมเชื่อเลยว่าเขาไม่ได้หวังบุญหรอก เขาแค่เมตตาสงสารอยากช่วยเหลือแค่นั้นเอง ถือว่าเป็นคนที่เสียสละอย่างมากคนนึงเลย

ประเด็นจะมีเงินเก็บตอนแก่ไหมนี่สิ เพราะแมวนี่รวมๆแล้วค่าใช้จ่ายเยอะนะ แมวป่วยเราดูแล แล้วเราป่วยจะเป็นไงหนอ

แกอยากทำก็ทำไป ตราบใดที่ไม่มายืมเงินเรา

แต่ส่วนตัวผมว่าคนแบบนี้เหมือนมีปมในใจอะไรบางอย่าง อยู่แบบไม่มีความสุขอ่ะ