แชร์ประสบการณ์ชีวิตครับ

5วันจากที่โดนบอกเลิก หัวใจมันเต้นแทบจะหลุดออกจากตัว

แขนขาไม่มีแรง ท้องร้องแต่กินข้าวไม่ลง

ร้องไห้ทุกวัน ต่อหน้าผู้คน

จากคนที่แทบไม่เคยร้องไห้ ให้ใครเห็นเลยในชีวิต

หลอกตัวเองไม่ยอมรับ ไปหาเขาถึงที่

โทรฝากข้อความร้องไห้ ขอเจอหน้าเป็นครั้งสุดท้าย

แอบไปที่ทำงานเขา รอตอนเขาเบรคทานข้าว

เดินวนไกลๆ เพื่อให้ได้แค่เห็นหน้าว่ายังสบายดี

วันนี้มันจบแล้วครับ ผมคิดว่ายอมรับและเดินต่อได้แล้ว

ผมได้เพื่อนสมัยมัธยมที่คบกันมานานมาก ฉุดขึ้นมาจากหลุม

มาคุยมานั่งกินเบียร์ด้วย ไม่ให้อยู่คนเดียว

อยากแชร์ให้เพื่อนๆ ที่กำลังอยู่ในวังวนนี้นะครับ



"อย่าเก็บเนื้อเก็บตัว อย่าอยู่กับตัวเอง หากิจกรรมทำ

ออกไปเจอคน พูดคุยกับคน จะได้เอาเรื่องนี้ออกจากหัวได้บ้าง"



เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังมีทุกข์ครับ

ขอให้ผ่านไปได้

เรียนรู้และเติบโต EXP+1 นะอันนี้

ตอนผมเลิกกับแฟนที่คบกันมา5ปีผมไม่ร้องนะ แต่ผ่านไปไม่นาน พอรู้ว่าเค้ามีแฟนใหม่ วันนั้นร้องเป็นหมาเลยไม่รุทำไม

เป็นกำลังใจให้ครับท่าน ถือว่าท่านได้ลาพักร้อนได้ใช้ชีวิตแบบชายโสด

เดี๋ยวไม่นาน โลกก็จะเหวี่ยงเวรและกรรมมาให้เรา

ในรูปแบบความรักอีกแน่นอนฮะ

รับฟีงครับ ก้าวไป เดินต่อไป