เวลาหลังจบเลือกตั้งทุกระดับ เรามักจะเห็นผู้แพ้ได้รับข้อความจำนวนมากจากผู้สนับสนุนและกองเชียร์ว่าให้ทำพื้นที่ต่อ อย่าหายไปไหน 4 ปี ชนะใจคนได้แน่นอน ซึ่งพวกเรารู้อยู่แก่ใจว่าควรจะเป็นเช่นนั้น
.
แต่สำหรับนักการเมืองอายุน้อย ๆ ในพรรคของเราที่เป็นวัยทำงานสร้างตัว เราปรึกษาแลกเปลี่ยนเรื่องนี้กันอยู่บ่อยครั้ง มันไม่เจอทางที่ง่ายมากนักสำหรับทำสิ่งนั้น มันยากตรงหา practical way นี่หละ จบฤดูกาลเลือกตั้งพวกเราก็ต้องกลับไปประกอบอาชีพในบริษัทเอกชนให้เร็วที่สุด หรือเป็นพนักงานออฟฟิสนั่นแหละ (ซึ่งก็จะได้งานยากมากขึ้นอีกถ้าเรามี engagaement เยอะ มีคนรับรู้ว่าเราเป็นใคร) พอกลับไปทำงานได้แล้ว (ส่วนมากก็ต้องกลับมาในกทม.เพราะตจว.ไม่มีงาน) การทำพื้นที่ต่อ คือ ต้องใช้เวลา และเงิน คิดสภาพ พนักงานออฟฟิสตื่นเช้าขึ้น MRT ไปทำงาน 9 to 6 ทุกวัน มันเหนื่อวมากนะ ศุกร์กลางคืนบินกลับพื้นที่ จันทร์เช้าบินไฟลท์เช้าสุด ดิ่งเข้าออฟฟิส และทำพื้นที่ใช้เงินนะ อย่าน้อยก็ค่าน้ำมัน เรียกได้ว่าหนักหนาพอตัว แล้วเราต้องทำแบบนี้ติดกันหลายปี พลังใจก็ใช้สุดแรงเกิด ส่วนเงินเก็บแทบไม่เหลือ เพื่อนวัยเดียวกันมีบ้านมีรถ พวกเราเกือบขายบ้าน ขายรถ 555 (แต่ก็ทุกคนเต็มใจทำ ไม่มีใครบังคับ เสียสละได้เท่าที่จะมีแรงทำเพื่อประเทศของเรา พวกเราต้องอดทนและร่วมลงขันกันนี่แหละ)
.
ไม่ได้จะคัดค้านแนวทางนี้ แต่ในฐานะที่ผ่านมาแล้วมันยากทุกทาง 5555 และคนที่พ่ายแพ้ไม่ได้หมายความว่าเค้าไม่พยายาม หรือเก่งน้อยกว่าใครด้วย คุยกับเพื่อน ๆ candidate ที่แพ้มา 2 รอบทั้งสมัยก้าวไกล และปชน. มันท้าทายจิตใจมากนะว่าเราจะไปต่อได้ด้วยแรงขับเคลื่อนใดในโลกความเป็นจริง และจะหา candidate ที่พร้อมทุกอย่างทั้งคุณสมบัติทางอุดมการณ์ ทักษะที่จำเป็น เวลา และเงิน มันมีเหลือกี่คนในจังหวัดของเราฟระ 555
.
ช่วงนี้เริ่มกลับมาทำงานพรรคได้ประมาณนึงหลังไปพักใจมาสักระยะ คิดถึงเรื่องนี้ละแบบ พรรคเราจะแก้สิ่งนี้ยังไง ใครคิดออกบ้าง

https://x.com/i/status/2071609649389056036

งานการเมืองตามทฤษฎีคืองานอาสา หมายความว่ามันควรจะเป็นงานที่ทำให้คุณจนลง จนลง จนลง

การทำพรรคใช้เงินเยอะมาก
บางคนคิดว่าทำพรรคใหญ่มันง่าย

เอะอะก็จะให้เปลี่ยนผู้บริหาร พูดเหมือนคนมันหาง่ายมาก ใครจะอยากเปลืองตัวและจนลง

พรรคไหนไม่เปิดรับบริจาค ไม่รับเงินจากรายย่อย ก็นั่นแหละเงินนายทุน
จริงๆพรรคส้มก็รับเงินนายทุนนะ แต่เป็นทุนขนาดกลางหรือรายย่อยมากกว่า

เป็นคุณจะยอมทิ้งเงินเดือนแสนมาลงการเมืองให้โดนเกลียดมั้ย?

mindset คนไทยคือ ถ้าดูแลตัวเองไม่ได้ จะดูแลชาวบ้านได้อย่างไร
เพราะฉะนั้น บทความนี้อาจทำให้เกมส์ใน ตจว ยากขึ้นไปอีก

มันยากในตัวเองอยู่แล้ว ต่อให้เขาไม่พูด
การเมืองในต่างจังหวัดยังไงก็ต้องใช้เงิน

คนใน SS บางคนยังคิดว่า แค่ไปเคาะประตู ไปเยี่ยม แล้วจะได้คะแนน

ผมนับถือใจคนลงพรรคส้มทุกคนอะ แพ้มาจะด้วยอะไร ไม่อยากจะด่าเลย งานจริงๆยากจัด เอาแค่เมียใช้ไปหยิบรีโมททีวียังบ่นเลยชีวิตจริง แล้วคนที่ลงต้องอาสาทำตั้งเท่าไร

ผมนับถือคนแบบดร.โจนะ แต่ไอ้พวกบ่ายเบี่ยงเพราะรู้ว่าแพ้ไม่อยากสละตำแหน่งสสจนต้องถึงมือคนที่ไม่พร้อมมันก็มีเหมือนกัน

คนลงมือมันลำบากทั้งนั้นแหละ
คนด่าก็เน้นฉาบฉวย รู้ไปหมดตลอดทุกวงการ
เป็นดารา เป็นนักบอล อินฟูล ก็ยังดีมีคนด่าได้เอนเกจ
แต่นักการเมืองพรรคส้มนี่ โดนด่า เหมือนแค่โดนเหยียบซ้ำ