ผมทำแล้ว ทำเล่นๆ ตอนอยู่ว่างๆไม่มีไรทำ

แต่คงไม่มีโอกาสให้ใครได้รู้ เพราะผมเป็นแค่มิสเตอร์โนบอดี้

ต้องอบรมโค้ชระดับซี ให้เยอะๆ ปูฐานไว้ก่อนซัก 4-5 ปี เดี๋ยวค่อยมาคิดอีกทีละกัน

- ไม่มีเงิน
- บริหารแบบภาครัฐ รองบ เบิกจ่ายตามระเบียบ
- สมาคมเป็นแค่องค์กรเล็กๆ ภายใน กกท ที่อยู่ภายใน กระทรวงท่องเที่ยวฯ แต่ดันรับงานใหญ่ จึงต้องผ่านหลายด่าน

- ทางแก้สมาคม ต้องเป็นใหญ่ อยู่จุดสูงสุด บริหารงานต้องคล่องตัว หารายได้เองได้ แนวๆ มหาลัยในกำกับของรัฐ

- แล้วจะมีหน่วยงานย่อยภายใต้สมาคม คอยผลิตฐานให้แข็งแรง
- อย่างของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ที่อยู่ภายใต้มหาลัยฯ คอยหาเงินรายได้ให้มหาลัย โดยไม่ต้องพึ่งงบจากรัฐมากนัก

- ถ้าสมาคมเป็นอิสระ สามารถแบ่งโครงสร้างแล้วโยนเงินให้เองได้เลย ไทยลีก1 เอางบไปพันล้าน ไทยลีก2 เอางบไป 800ล้าน หรือองค์กรดูลีกเยาวชน เอาไปเลย 500ล้าน วันๆ ทำแต่บอล u12 อย่างเดียว เป็นต้น

- ส่วนหน่วยงานผลิตเงิน ก็เช่น โครงการสอนฟุตบอล โดยนักเตะทีมชาติ โครงการสอนโค้ช หรือให้เช่าสนามฟุตบอล โดยมีองค์กรบริหารทรัพย์สินของสมาคมเป็นคนดูแลจัดการเรื่องรายได้

ปัญหาโครงสร้างบอลรากหญ้าบ้านเรามันค่อนข้างเละเหมือนการเมืองใหญ่

แต่ละหน่วยงานอยากจัดก็จัด ไม่สนเรื่องสุขภาพเด็กใดๆ แล้ว ทีนี้บ้านเราคือ ถ้าแข่งกุต้องแชมป์ เพื่อหน้าตาไว้ก่อน ถ้า รร.ชนะคือครูได้หน้า ถ้า อคาเดมี่ชนะคือได้เงินจากการโปรโมทถ้วยแชมป์เรียกคนเข้ามาเรียนเรื่อยๆ

ด้วยความเพี้ยนตรงนี้ มันจึงไม่มีระบบเยาวชนที่แข็งแรงพอที่จะต่อยอดได้ สังเกตุได้เวลา บอลเยาวชน ยู 17 หรือ 19 เวลาแข่งระดับเอเชีย เหมือนเราเอาเด็กน้อยมวยวัดไปต่อยกับมวยค่าย

คือเด็กเรายังยึดโยงกะระบบโรงเรียน ใช้ชีวิตแบบนักเรียน กับเด็กเอเชีย ที่มันมีสังกัดอคาเดมี่ทีมในลีกเป็นเรื่องเป็นราว
การใช้ชีวิตมันก็ต่างกันแล้ว ระหว่างนักเรียนกับนักบอลจะพน้อมจะก้าวขึ้นไปเทิร์นโปร ดูเอาเถิด กล้ามเนื้อนักเรียนกับนักบอลบ้านเค้า คนนึงเลิกเรียนซ้อมบอล ซ้อมเสร็จกินหมูทะ ตกดึกโดดร่มโปชิงกิ หวดrov กว่าจะได้นอน เที่ยงคืนตีหนึ่ง

กับพวกเด็กเอเชียมีสังกัดก็เรียนเหมือนกันแต่ซ้อมเข้มข้น คุมอาหาร กินตามที่นักโภชนาการคลับสั่งมาว่าขาดตรงไหนกินตรงนั้น เพิ่มตรงไหนกินอันนั้น เจาะเลือดเช็คสารอาหารทุกเดือน เข้านอนเป็นเวลา เนี่ยแค่นี้ก็ต่างละ

ส่วนระบบแข่งยิ่งหนัก หลานผมเล่นให้ รร แข่งวันต่อวันไม่มีพัก จบทัวร์นี้ พักวันนึง รร.อีกที่ในเขต ขอยืมไปแข่งอีกทัวร์ พักวันเดียว แล้วเป็นแบบนี้บ่อยๆ เละทั้งระบบ ถ้าไม่มีคนกลางมาจัดระเบียบผมว่าระบบเยาวชนเราไม่ก้าวหน้าแน่

ดีว่าทุกวันนี้ยังพอมีระบบลีกให้ขัดเกลาฝีเท้าซึ่งกว่าจะรู้ตัวว่าต้องใช้ชีวิตแบบจริง วงเล็บแบบไทยๆนะ ก็อายุปาไปจะ20ละ
แต่ทีนี้พอลีกไม่จำกัดต่างชาติก็หนักไปอีก ถ้าคนไหนสู้ก็ดีไป คนไหนท้อก็เล่นๆรอรับตัง ผมยังมองไม่เห็นดลยว่าเราจะผ่านจุดนี้ยังไง นอกจากไปเล่น ตปท แล้วมายกระดับทีมชาติเอา แต่นั่นแหละ ต้องมีคนซื้ออีกถึงจะได้ไปเล่น