อยากทราบประสบการณ์สำหรับคนที่เคยบวชมา เสาร์นี้ผมกำลังจะบวชมีอะไรแนะนำไหมครับ อย่างเช่น การกิน การคุยกับแฟน

ทำเหมือนเดิมกินก่อนเที่ยง ปกติ

ตอนผมบวชสองสัปดาห์แทบไม่ได้คุยแชทเลยครับ กับแฟนก็เจอแค่ตอนบวชกับตอนเค้าแวะมากับแม่เค้าก็คุยกันแต่นั้นแหละ ส่วนตอนบวชผมแทบไม่ได้ทำอะไรเลย บิณถึงหน้าบ้านแล้วกลับ อ่านหนังสือทั้งวัน ทำความสะอาดวัดตอนเย็นกับพระพี่เลี้ยง ถ้ามีกิจก็ไปตามเค้าเรียก

อยู่ที่ว่าอินแค่ไหนครับ ตอนผมบวชผมไม่คุยกับแฟนเลย

เตือนอย่างเดียว อย่าชุวุ้วนะครับ อาบัติแรง

คืนแรกลำบากสุด อาจเจออะไรแปลกๆ พยายามนอนให้หลับ

ทิ้งทุกอย่างไว้ที่บ้านครับ บวช เพื่อปลง ผ้าเหลืองร้อน อย่าบวชเลย

จริงๆ ก็ไม่มีอะไร เหมือนไปเข้าค่ายนั่นแหละ
เรื่องคุยกับแฟน ถ้าตัดได้ก็ดีครับ
แต่ถ้าตัดไม่ได้ก็แล้วแต่
การบวชมันไม่ได้เกี่ยวกับบุญบาปอะไร
มันเป็นเรื่องปรุงแต่งขึ้นมาทีหลัง

ศาสนาพุทธ ส่วนที่สำคัญจริงๆ มีแค่พระธรรมแค่นั้น
กรรมเกิดจากการกระทำ
ปฏิบัติดี รักษาศีล นั่งสมาธิทำจิตให้นิ่งได้
ถึงไม่ต้องบวชอยู่บ้านก็ทำได้ครับ

ที่ต้องไปบวชกัน
เพราะมันช่วยให้ทำใจรักษาศีลได้ง่ายขึ้น
เพราะมีกฏมาครอบไว้อีกที

ส่วนเรื่องอดข้าวเย็น ปกติน่าจะทำกันได้แหละ
ถ้าไม่ไหวจริงๆ เขาก็จะมีน้ำปานะ ไว้ให้ดื่มได้
หรือจะกินมื้อเที่ยงไว้เยอะๆ ก็ได้

pre บวชไปเลยครับ ทำตัวให้เหมือนว่าบวชไปแล้ว

สวดมนต์ แผ่เมตตา กรวดน้ำ ก่อนจำวัดทุกวันครับ

ตัดทุกอย่าง ศึกษาธรรมมะ เข้าถึงสมาธิ ครับ แค่นั้นแหละ
ส่วนเรื่องลี้ลับ อย่าไปสนใจ จิตปรุงแต่งทั้งนั้น เข้าใจเหตุและผล คือ จบ

ซ้อมงดกินข้าวเย็นก่อนสัก 2 วันครับ ให้ร่างกายปรับตัวก่อน
ส่วนเรื่องคุยกับแฟนหรือครอบครัว ติดต่อเฉพาะเรื่องจำเป็น, ฉุกเฉินพอ
ทีเหลือก็ปล่อยใจ ปล่อยตัวไป ทำตามที่พระพี่เลี้ยงแนะนำก็พอ

แนะนำ ถ้าอยู่ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ ก็ไปทำความสะอาด กวาดใบไม้ เก็บเศษขยะพลาสติก ทำความสะอาดห้องน้ำ ก็ได้ จะได้ไม่เบื่อ

เมื่อก่อน ตอนที่ผมบวช ก็ไปช่วยพระด้วยกัน ทาสีผนังศาลาวัด บวชแล้วบางทีก็เบื่อ ไม่มีไรทำ

คืนแรกระวังเสียงแปลกๆครับ

ถ้าบวชระยะสั้น อยากให้ตั้งใจบวชเต็มที่ครับ ศึกษาเรียนรู้ ถาม หรือถ้ามีโอกาสปฏิบัติอะไรได้ปฏิบัติ เพศสมณะต้องมีกิจวัตรหน้าที่อย่างไร ครองตัวยังไง ต้องเรียนรู้อะไร ก็โฟกัสตรงนั้นให้เต็มที่ อะไรที่เป็นเรื่องทางโลกก็ลองตัดใจชั่วคราว ถือว่าเป็น experiment ระยะสั้น อย่างตอนบวชผมก็ไม่ได้แตะมือถือ ไม่ได้ดูทีวี ไม่ได้อะไรกับความอีรุงตุงนังของโลกภายนอกเลยสามเดือน (ยกเว้นจำเป็นจริงๆ)

เพราะสำหรับหลายๆ คน มันเป็นประสบการณ์ครั้งเดียวในชีวิต คือส่วนใหญ่พอลาสิกขาไปแล้ว ออกไปใช้ชีวิตทางโลกแล้วมันก็ห่างๆไปแล้ว จริงอยู่ที่ว่าการศึกษาธรรมอาจไม่จำเป็นต้องบวช แต่ประสบการณ์ที่ได้ระหว่างที่เรามีเพศภาวะนี้ มันก็ไม่เหมือนกันนะ


ปล. อนุโมทนากับพ่อหนุ่มด้วย

เข้าวัดถ้าว่างก็หาธรรมะฉบับภาษาไทยมาอ่าน