เรื่องเล่าชวนขนลุก


เรื่องนี้เป็นเรื่องของเพื่อนสมัยมัธยมปลายแล้วก็มาต่อมหาลัยด้วยกันนะครับ แต่มันเรียนอีกคณะนึง ซึ่งมันเรียนประมง แล้วพอขึ้นปี 2 เนี่ยก็ต้องไปอยู่หอนอก มันมีที่ๆเด็กสาขานี้ไปอยู่กันเค้าเรียกว่า กระท่อม ลักษณะเป็นโรงเรือนเล็กๆอยู่ในส่วนพื้นที่บ่อน้ำ มีหลายหลัง แต่ละหลังก็จะมีคนอยู่ 2-3 คนแล้วแต่

มันค่อนข้างจะอิสระ เอาอาหารมาทำกิน อารมณ์แบบแคมป์ปิ้งได้ น้ำไฟไม่เสีย สบายแท้ เพื่อนผมพอปี 2 มันก็มาอยู่ที่นี่ล่ะ แล้วก็มีเพื่อนอยู่ด้วยอีกคน ก่อนจะไปถึงเรื่องขนลุก ก็มีเรื่องก่อนหน้านั้น ในสังคมมหาลัยแต่ละคนก็มาจากคนละที่กัน บางคนก็มีปัญหาการเรียนจะไทร์บ้าง บางคนก็มีปัญหาทางบ้าน บ้านช่องไม่กลับเลยก็มี ซึ่งเรื่องที่จะเล่ามันเกิดขึ้นอีกกระท่อมนึงถัดจากที่เพื่อนผมอยู่

กระท่อมนั้นจะมีอยู่ 2 คนเหมือนกันถ้าจำไม่ผิดนะ แล้วจะมีคนนึงชีวิตค่อนข้างมีปัญหาที่บ้าน เจ้าตัวไม่ได้กลับบ้านเลยแม้กระทั่งปิดเทอม เคยระบายในวงเหล้าอยู่บ่อยๆ ซึ่งปกติก็จะทำกับข้าวกินกันหรือไปซื้อมากินกันแล้วก็เรียกมากินด้วยกันตลอด วันนั้นช่วงเย็นๆแสงอาทิตย์เริ่มรำไรแล้วล่ะ เพื่อนก็มารวมกันกินข้าว แต่หมอนี่ยังไม่มา เพื่อนคนนึงก็ไปตามที่กระท่อมล่ะ สักพักก็ได้ยินเสียงร้องดังมา แล้วเจ้าตัวก็วิ่งมาหาเพื่อนบอก หมอนั่นผูกคอตาย จากนั้นก็เลยพากันวิ่งไปที่กระท่อม

ไปถึงทุกคนก็ช็อคกันหมดเพราะก่อนหน้านั้นไม่ได้มีสัญญาณอะไร ไม่ได้มีการบ่นอยากตายหรืออะไรทำนองนั้นมาก่อนเลย เพื่อนผมบอกว่าภาพนั้นยังติดตามาตลอดหลับตายังจำได้อยู่เลยว่าคนผูกคอตายเป็นยังไง ลิ้นห้อยออกมาแบบยาวมาก ตาเหลือก ซึ่งเกิดมาในชีวิตมันบอกไม่คิดว่าจะมาเจอกับตัว ก็ต้องช่วยๆกันเอาลงมา แล้วก็ไปตามรุ่นพี่และไปแจ้งตำรวจในพื้นที่มหาลัย ตอนนั้นมหาลัยก็พยายามปิดข่าว ผมเองก็ได้รู้บ้างแต่ไม่คิดว่ามันจะเกี่ยวกับเพื่อนตัวเอง นับเป็นประสบการณ์ที่ทุกคนคงไม่อยากเจอหรอก

ต่อในคอมเม้นท์นะครับ

มาเข้าเรื่องขนลุกดีกว่า ที่ได้รู้เรื่องพวกนี้เพราะมันแวะมาหาที่หอ หลังจากไม่ได้เจอกันนานมากเพราะต่างคนต่างเรียนต่างใช้ชีวิต มันเองก็ยุ่ง สมัยนั้นโทรศัพท์อะไรก็ไม่มีหรอกนะ เหตุการณ์ที่มันเจอเกิดก่อนที่มีคนผูกคอตาย ซึ่งหลังจากเหตุการณ์นั้น เค้าก็ไม่ให้ใช้กระท่อมอยู่เลยสักพักใหญ่ๆได้มั้ง

กระท่อมที่เพื่อนผมไปอยู่ มักจะโดนพวกรุ่นพี่แซวในวงเหล้าว่าระวังเจอของดีนะเว้ย มีคนเคยโดนมาแล้วงั้นงี้ บอกเจอแบบนั้นแบบนี้ ในวันเพ็ญอ่ะเจอแน่ๆ เป็นสาวด้วยนะเว้ย เพื่อนผมก็บอก ผมมีพระดีพี่ ถ้าเป็นสาวๆก็โอเคนะ ก็พากันหัวเราะไป ซึ่งมันอยู่มาหลายเดือนนะก็ไม่เจออะไรอย่างว่าหรอก บางทีกลับจากเรียนมาดึกๆ บรรยากาศรอบๆก็ดูน่ากลัวเหมือนกัน เพราะไม่ได้มีบ้านคนอะไรอยู่ใกล้ๆเลย ทางเข้ามาก็มืด ตอนแรกมันบอกก็กลัวๆแต่สักพักก็เริ่มชิน แล้วคืนที่ว่าจากพี่ๆที่เคยแซวไว้มันก็มีจริงๆ ตอนเพื่อนผมเล่ามาถึงตรงนี้ขนแขนมันลุกแบบเห็นได้ชัดๆเลยนะ

คืนนั้นเป็นคืนลอยกระทง พวกเพื่อนๆก็พากันไปงานลอยกระทงกัน บางทีก็เมาไม่ได้กลับหอ แต่เพื่อนผมตอนนั้นคือมันกินแอลไม่ได้แล้วเพราะเคยประสบอุบัติเหตุตอนปี 1 หมอบอกว่ากินแอลไม่ได้เพราะมันมีผลกับตับ ซึ่งตอนมันเข้าโรงบาลผมก็ได้ไปเยี่ยมมันเหมือนกัน คืนนั้นกว่าจะกลับกันมาก็ดึกแล้ว มาถึงก็อาบน้ำ เพื่อนมันก็เมามาถึงเตียงก็หลับเลย ส่วนตัวมันก็เริ่มหลับบ้าง ลักษณะของเตียงเป็นเตียง 2 ชั้น มันนอนอยู่ชั้น 2 หลับได้สักพัก มันได้ยินเสียงแปลกๆ เหมือนมีใครเดินไปมาในห้อง ก็คิดว่าเพื่อนมันคงตื่นมาทำอะไรมั้ง

แต่ไอ้เสียงเดินไปเดินมาไม่หยุดสักที เป็นลักษณะก้าวไปมาทีละก้าวช้าๆ มันเลยหันไปดูหน่อย สิ่งที่มันเจอเล่นเอาตัวแข็งไป ภาพที่เห็นคือ เป็นผู้หญิงใส่ชุดไทยเก่าๆ รำและเดินไปมาลักษณะวงกลม เหมือนโดนสตั๊น นิ่งไปพักนึง สิ่งแรกที่ทำคือ มันบอกเอามือไปกำพระที่ใส่อยู่ แล้วรีบหันหลังให้ ในใจก็สวดคาถาสารพัดที่นึกได้ มันบอกนึกขอบใจสมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนมีให้สวดบทสวดมนต์ตอนเช้าทุกวันพุธ ได้มาใช้ก็ตอนนี้ล่ะ

จำไม่ได้หรอกว่าสวดไปนานแค่ไหน แต่เสียงก้าวเท้าที่ได้ยินก็เงียบไป มันเลยหยุดสวด เอาไงดีวะ แข็งใจลองหันกลับไปดู แต่สิ่งที่มันแทบช็อคเลยคือ นางรำคนนั้นมายืนข้างๆเตียงมัน ครึ่งตัวลอยอยู่ข้างเตียง แล้วมองมาที่มัน แต่มันบอกหน้ามองไม่เห็นหน้านะหรือมันช็อคจนจำไม่ได้ก็ไม่แน่ใจ คราวนี้ล่ะมันหันหลังให้อีกรอบแล้วกำพระสวดหนักๆเลยทีนี้ ใจนึงมันก็อยากตะโกนเรียกเพื่อน แต่ก็ไม่รู้ว่าเพื่อนจะตื่นไหม แล้วที่หนักกว่านั้น ได้ยินเสียงพูดมา "หลับแล้วเหรอ" หืม มันบอกไปเถอะคราบ จะทำบุญกรวดน้ำไปให้ ไม่แน่ใจว่าผ่านไปแค่ไหน มันเลยตัดสินใจลองหันไปดู ก็ค่อยๆหันไปช้าๆ แล้วก็หรี่ตาดู ก็โล่ง มองไม่เห็นแล้ว ตอนนั้นมันก็หน้าหนาว อากาศกลางคืนก็เย็น แต่มันเหงื่อออกเต็มตัว เสื้อเปียกหมด เอาไงวะ ใจก็ไม่กล้าเดินลงจากเตียงเลยหลับมันไปทั้งอย่างงั้นล่ะ

จนสายๆ มันก็ตื่นมา เพื่อนมันยังไม่ตืนสงสัยเมาหนักจริงๆ มันบอกกอิจฉาฉิบหายไม่ต้องมาเจอแบบกู พอคิดได้ก็ขี่มอไซต์กลับบ้านเลย ไม่อยู่มันล่ะ ปล่อยเพื่อนมันนอนไปแบบนั้นล่ะ ก็กลับไปนอนบ้าน 2-3 คืน ก่อนกลับมาก็ไปตักบาตรกรวดน้ำตามที่เคยพูดไว้ แล้วได้ตะกรุดจากคนที่บ้านพกกลับมาด้วย กันเหนียว มันกลับมาหลังเลิกเรียนก็กลับกระท่อมตามปกติพร้อมเพื่อนมัน ดูแล้วเพื่อนมันก็ไม่มีอาการแปลกๆอะไร คงไม่เจอแบบมันมั้ง ซึ่งหลังจากวันนั้นมันก็ไม่เจออีกนะ แต่สิ่งที่มันทำคือวันเพ็ญมันจะไม่นอนที่นั่นอีกเลย หนีกลับไปนอนบ้านดีกว่า ไม่อยากเสี่ยง ซึ่งเรื่องนี้สุดท้ายมันก็ไปเล่าให้รุ่นพี่ฟัง รุ่นพี่ก็บอกโดนแล้วไงมึง แต่แปลกมากคือเพื่อนมันไม่เจอเลย พี่แกก็บอกอยู่ว่าโดนเป็นบางคนนะ บางคนอยู่จนจบก็ไม่เจอ มันก็คิดกูโชคดีฉิบหายเลย


ใครมีเรื่องเล่าแนวนี้ มาเล่าให้กันฟังบ้างนะครับ อยากอ่านของคนอื่นเหมือนกัน

ซีรีย์เตียงสองชั้น

เตียงนอนที่หอพักจะเป็นแบบนั้นหมดเลยครับ และเตียงที่กระท่อมเพื่อน ก็เอามาจากหอนั่นล่ะ