ช่วงนี้ทำงานกับหน่วยงานรัฐบ่อย เจอพวกผู้ว่า หัวหน้าหน่วยนู่นนี่ ไม่รู้เป็นแค่ที่จังหวัดผมมั้ยนะ แต่ทรงจะแบบนั้น เวลาเดินจะห้าวๆ พูดแบบขวานผ่าซาก ห้วนๆ เช่นแบบ แทนที่จะพูด “ฝากน้อง A ดูแลตรงนี้หน่อยนะครับ” ก็จะเป็น “มีไรก็แจ้งมาทางไอ A ละกันนะ โอเคนะ” ประมาณนี้

เลยนึกขำว่าหรือนี่คือบุคลิคของคนที่จะเป็นใหญ่เป็นโต


เอายริงจังเลยผมว่าไอพวกล่างๆคอยเลีย กับ พิธีรีตรองที่แม่มเยอะไปหมดเวลาจะทำไรต้องมีพิธีเชิญมาเปิดมาอะไร ทำให้เกิดทิฐิมั้ยนะ

ปกติ เจ้าคนนายคน
เลิกงานแล้วยังใส่หัวโขนอยู่เลย ต้องเรียกท่านตลอดเวลา

วัฒนธรรมสอนกันมาแบบนี้

ตอนอยู่ข้างล่างโดนกดไว้เยอะ พอมีโอกาสได้ขึ้นไปอยู่ข้างบนเลยทำตามๆกันมา

ถือยศถือตำแหน่งกันเป็นหลัก โดยไม่ถือผลงานเป็นเป้าสักอย่าง

ไม่ต้องไปมองไกลถึงพวกแก่ๆ แค่พวกสมัยก่อนที่รับน้อง แค่พอขึ้นปี 2 ก็แสดงตัวบ้าอำนาจกันละ (บางคนแค่ตามบท แต่บางคนโคตรอิน)

แล้วพวกนี้เวลาเกษียณไปแล้วนะ ไปไหนไม่มีใครรู้จัก เรียกลุงเรียกป้า โกรธ

สังคมหล่อหลอมครับ


กว่าจะไปถึงระดับนั้น เหยียบหัว เพื่อนฝูง พี่น้อง มาแล้ว ไม่รู้กี่คน

แต่ก่อนอยู่บริษัทมีโรงงานต่างจังหวัด จะมีพี่ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายบุคคลที่โรงงานที่โรงงาน บุคลิกแบบนั้นเลย งานหลักถ่ายรูปออกงาน เวลามีบริจาค มีคนนอกมาตรวจมาดูงาน 555

ตอนหลังเปลี่ยน md เค้าวางผังกันใหม่ md เค้ามองออกนะ ตั้งฝ่ายใหม่เป็นฝ่ายมวลชนสัมพันธ์ งานหลักตรงกับความถนัด คือภาพลักษณ์ดูดีเป็นผู้ใหญ่ ไม่ได้เก่งในเนื้องานที่จะคิดวิเคราะห์วางแผนอะไรยากๆซับซ้อนๆ เน้นออกงานบุญงานชาวบ้าน มอบของถ่ายรูป 555

คนแบบนี้เหมาะกับบ้านเรานี่แหละที่บริหารกันแบบระบบอุปถัมภ์ เอาไว้ออกหน้าคุมคนระดับล่างๆ ไอ้แบบที่ดูกี๊กๆ เนิร์ดๆแต่ฉลาดในงาน ฉลาดสัดๆแบบไต้หวันตอนโควิดนี่ไม่เข้ากับบ้านเราเลย

พวกนี้ มักจะหัวไม่ดี พอมียศ ใหญ่กว่าชาวบ้าน มักจะจำตัวเองไม่ได้

ใครทำอะไรไม่พอใจ ชอบถามว่ารู้ไหมมันเป็นใคร

เป็นเหมือนกันทุกที่นะผมว่า
นอกจากบุคคลิคแบบนั้นแล้ว ยังมีสิ่งที่เหมือนกันเช่น
- ใส่แหวนทองที่มีหัวใหญ่ๆ
- ขับฟอร์จูนเนอร์

พวก50-60 โดนสั่งสอนมาแบบนั้นครับ รุ่นใหม่ๆน้อยแล้ว เดี่ยวนี้ใครๆก็กลัวกล้อง แถมกลัวโดนสังคมแบนอีก

มันเป็นมาดครับ ต้องวางมาดแบบคนมียศ

พวกบ้าอำนาจพอได้ลุแก่อำนาจก็จะทรงนี้