สมมตินะ คุณเกิดเป็นลูกทเพ ลูกนักการเมืองผู้ร่ำรวย โอกาสทางการศึกษาและสังคมเปิดกว้าง โจทย์คือ "คุณไม่เล่นการเมืองเหมือนพ่อหรือครอบครัวของคุณ" จะเลือกทำอะไรดี? ตั้งแต่เด็ก การเรียน อาชีพ หรืองานอดิเรกที่คุณจะทำ มีแบบไหนไหมที่คุณอยากจะทำ แต่เพราะสถานะปัจจุบันที่ทำไม่ได้ เพราะไม่ใช่ลูกเทพ

ปล. ไม่มีอะไรหรอกครับ อิจฉาล้วนๆ

บางทีมันแบกความกดดันไว้ด้วยนะ ถ้าทำไม่ได้เท่าพ่อนี่โดนเปรียบเทียบชิหายแน่นอน

ตั้งพรรคการเมืองมาแข่งกับครอบครัว

VRZO ไง สุดท้ายก็กลับไปเล่นการเมือง

ช่วยพ่อขายขนมเปี๊ยะ

นั่นมันเทพ โพธิ์งาม !!! ไม่ตั้งคณะตลกไปด้วยเลยล่ะ

เสี่ยดิว เอาเงินไปซื้อหุ้นปันผลปีละหลายล้าน จัดตัวท็อปได้บ่อยๆ เลย

ออลอินหุ้นธนาคารบ้านเรา นั่งแดกปันผลไปวันๆ

นึกย้อนไปตอนที่เป็นผมเด็ก ผมก้คิดไม่ได้หรอกว่าต้องตั้งใจเรียน เพราะ ยังไงก็ล้มบนฟูก

กิน

ขี้

Pee

นอน

ลองคิดเล่นๆว่า ถ้านี่คือครอบครัวจีน ที่จะต้องเป็นกงสี

แล้วลูกชายคนโตจะต้องเป็นคนรับกิจการไปดูแล

สภาพพี่ชายคนโตนะเนี่ย

สภาพกงสีนี้มันจะเป็นไงวะ

หางานอดิเรกทำ ไม่ให้ดูว่าง รับช่วงกิการที่บ้าน หร่อ เปิดร้านใหม่ จะได้โม้ว่าคิดและบริหารเอง

ยังไงที่บ้านก้ต้องบังคับให้เล่น

ตอนเป็นเด็ก ประถม ไต่มามัธยม เข้าระดับอุดมศึกษา มาเทียบกะสายตาที่มองเห็นโลกในตอนนี้ พูดจิงๆ เลยว่า ตอนเป็นเด็ก ใครมันจะคิดได้ว่าต้องเรียนนั้นนี้ โตมาเป็นนี้นั้น ผมยังเคยคิดบ่อยๆ ทำไมไม่เรียนคณะนั้นน้า ในนี้ยังมีกระทู้ย้อนวัยอยุ่บ่อยๆ เลย ถ้าเลือกเรียนได้จะบลาๆ

ยิ่งถ้าเกิดมาบนกองเงินกองทองขนาดนั้น บ้านของเราคือทั้งจังหวัด ดีไม่ดีแถบจังหวัดนั้นทั้งแถบลามไปถึงประเทศเพื่อนบ้านก็พื้นที่พ่อตู

สิ่งเดียวที่จะทำให้เด็กมันคิดได้คือ การอบรมสั่งสอนในครอบครัวนี้แหละ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น คิดมาเสมอว่า ประสบการณ์คนเรามันไม่เหมือนกัน เราชาวบ้าน ชนชั้นกลางค่อนล่าง จะไปรุ้ความคิดคนใหญ่คนโตระดับประเทศได้ไง เราก็ได้แต่คิดแหละว่า ทำไมเขาไม่ทำยังงั้นยังงี้ บลาๆ

อีดิท ลืมตอบ จขกท

ก็คงตั้งใจเรียนไปให้ระดับสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไปทำกิจการที่นอมินีกะครอบครัวไปจบ ถ้ามีพี่น้องหลายคน ก็แบ่งคนนึงไปเป็นทหาร มีตังแล้วต้องมีอำนาจด้วยครบๆ

ผมจะเปิดกิจการเองเริ่มต้นจากศูนย์ โดยคิดไอเดียร์ธุรกิจตัวเองออกระหว่างหาแรงบรรดาลใจที่อเมริกา และยุโรป ครับ (กระดกแว่น)