ฟุตบอลโลกหนนี้ของเฮติไม่ได้มีความหมายแค่เรื่องสกอร์หรือการคว้าตั๋วเข้ารอบ แต่คือความหวังเล็กๆ ที่อาจช่วยให้ประเทศซึ่งจมอยู่กับความรุนแรงจากแก๊งติดอาวุธได้หายใจบ้าง แม้เพียงช่วงสั้นๆ ก็ตาม



ภาพจำสำคัญย้อนกลับไปปี 2004 ตอนบราซิลชุดแชมป์โลกเดินทางมาเตะเกมกระชับมิตรที่ปอร์โตแปรงซ์ ผู้คนแห่ถือธงเหลือง-เขียวต้อนรับ โรนัลโด้, โรนัลดินโญ่ และโรแบร์โต้ คาร์ลอส ราวกับ “แซมบ้า” มาเล่นในบ้านตัวเอง เฮติแพ้ 0-6 แต่วันนั้นความรุนแรงเหมือนถูกเบรกไว้ชั่วคราวถึง 2 วัน

คราวนี้เฮติได้โอกาสเชียร์ทีมของตัวเองในฟุตบอลโลกอีกครั้ง และดันอยู่กลุ่ม ซี ร่วมกับบราซิล, สก๊อต และโมร็อกโก แฟนบอลเริ่มทำความสะอาดถนน แขวนธงชาติ และหาวิธีดูเกมท่ามกลางปัญหาไฟฟ้าขาดแคลนเรื้อรัง

สถานการณ์ในประเทศยังหนักหน่วง ทีมชาติไม่ได้เล่นเกมเหย้าในบ้านมา 5 ปี ต้องโยกไปเตะเกม “เหย้า” ที่คูราเซา ส่วนเซบาสเตียง มินเญ่ กุนซือชาวฝรั่งเศส ก็ยังไม่เคยเหยียบเฮติด้วยซ้ำ ขณะที่นักเตะ 16 คนในทีมเกิดนอกประเทศ และขุมกำลัง 26 คนมาจาก 25 สโมสรใน 15 ประเทศ

"เรามีนักเตะหลายคนที่ไม่เคยไปเฮติ ดังนั้นก่อนเกมเริ่ม บางครั้งผมจะเล่าให้พวกเขาฟังถึงความจริงของประเทศ และความรับผิดชอบที่เราแบกไว้บนบ่า" ดูเก้นส์ นาซง ดาวยิงสูงสุดตลอดกาลของเฮติ เริ่มกล่าว

"เมื่อเราใส่เสื้อตัวนี้ มันมากกว่าเกมปกติ เราคือชาติคนผิวดำเอกราชชาติแรกของโลก เรามีประวัติศาสตร์มากมาย และเราต้องรับบทบาทนี้ให้ได้" หัวหอกที่เกิดในฝรั่งเศสจากพ่อแม่ชาวเฮติ กล่าวต่อ

หนึ่งในสัญลักษณ์สำคัญคือ วูเดนสกี้ ปิแอร์ แข้งรายเดียวในทีมที่ค้าแข้งในลีกบ้านเกิด เติบโตจากย่านซิเต้ โซเลย และเล่นให้วิโอเล็ตต์ เอซี โดยสนามเหย้าของสโมสรเคยเป็นรังของทีมชาติก่อนถูกแก๊งยึดเมื่อ 2 ปีก่อน แม้แต่เกมนัดชิงลีกล่าสุดยังต้องเลื่อนคิกออฟเพราะเสียงปืน

"ผู้นำแก๊งทุกคนรักฟุตบอล หลังเฮติคว้าตั๋วฟุตบอลโลก ผมเห็นวิดีโอพวกเขาฉลองเหมือนคนอื่นๆ บนถนนพร้อมเสียงเพลง" ปิแอร์ ริชาร์ด มิดี้ นักข่าวชาวเฮติ กล่าวทิ้งท้าย โดยเฮติจะเปิดสนามพบสก๊อตในเช้าวันอาทิตย์เวลา 08.00 น. ตามเวลาไทย ก่อนมีคิวดวลบราซิลในเกมต่อไป

ขอขอบคุณแหล่งข่าวและรูปภาพจาก BBC Sport