คำว่าคอรัปชั่นไม่ได้มีแค่การโกงสเปค หรือลดทอนสเปค เพื่อเอาส่วนต่างเข้ากระเป๋าเท่านั้น แต่คอรัปชั่นยังรวมถึงการฮั้วประมูลหรือล๊อคสเปคผู้รับเหมาโครงการที่แม้เราจะได้สินค้าที่ดีมีคุณภาพก็ตาม แต่มันก็ส่งผลกระทบกับประเทศและสังคมอีกด้วย

ในโลกทุนนิยม บุคคลหรือบริษัทที่จะเติบโตเฉิดฉายได้จะต้อง

1. ส่งมอบสินค้าหรือบริการที่มีคนต้องการอยากได้
2. มีนวัตกรรมขององค์กรในการปรับตัวแลัพัฒนา
3. มีประสิทธิภาพและประสิทธิผลเพื่อทำให้ต้นทุนต่ำแต่ยังสามารถส่งมอบสินค้าหรือบริการที่มีคุณภาพดีเท่าเดิมหรือดีมากขึ้นได้

แต่การฮั้วประมูลที่ถึงแม้เราจะได้ผลลัพธ์ข้อ 1 คือเป็นสินค้าที่มีสังคมต้องการ แต่การฮั้วประมูลทำให้บริษัทที่ฮั้วนั้น ไม่ต้องมีความสามารถในการแข่งขันในระบบทุนนิยม นั่นคือบริษัทไม่ต้องมีนวัตกรรมในองค์กรและไม่ต้องมีประสิทธิภาพในการบริหาร เพราะไม่ต้องแข่งขันกับใครแต่ใช้เส้นสายในการฮั้วให้ได้มาซึ่งเงินเข้าบริษัทที่จะทำให้เติบโต

บริษัทเหล่านี้จึงไม่มีความสามารถในการแข่งขันแต่ยังสามารถเติบโตได้ ซึ่งเป็นการเติบโตแบบผิดธรรมชาติของทุนนิยม

คำว่าทุนนิยมไม่ใช่ระบบที่แย่ ทุนนิยมด้วยซ้ำที่ทำให้โลกพัฒนามาถึงตอนนี้ เรามียาให้ใช้เพราะคนต้องพัฒนายาที่มีประสิทธิผลและราคาถูก เรามีรถให้ใช้เพราะคนผลิตต้องผลิตยานพาหนะที่มีประโยชน์เหมาะสมกับราคา เรามีเทคโนโลยีเพราะคนผลิตต้องการเงินจึงผลิตเทคโนโลยีที่มีคนต้องการออกมาขาย แต่ทุนนิยมจะต้องอยู่บนหลักที่เกิดการแข่งขันแบบยุติธรรมจะทำให้คนในสังคมนั้นได้ประโยชน์สูงสุด

เมื่อบริษัทที่ฮั้วประมูลไม่ต้องเน้นนวัตกรรม ไม่ต้องเน้นประสิทธิภาพ เพราะบริษัทเหล่านี้ไม่ต้องแข่งขันแต่หันมาใช้เส้นสายในการกอบโกย จึงทำให้บริษัทหลายๆบริษัทมีความสามารถในการแข่งขันกับต่างประเทศที่ต่ำ เพราะการแข่งขันกับต่างประเทศต้องมีนวัตกรรมเพื่อสร้างสรรค์สินค้าบริการที่มีคนต้องการและต้องมีประสิทธิภาพเพื่อให้สามารถแข่งขันทางด้านราคาได้

มิติผลกระทบแรกจึงเกิดขึ้น ที่หลายๆคนเคยตั้งคำถามว่าทำไมหลายๆบริษัท ทำไมคนไทยถึงไม่สามารถแข่งขันกับบริษัทต่างประเทศได้มากพอ นั่นก็เพราะหลายๆบริษัทที่โตมาจากการฮั้วหรือคอรัปชั่นจะขาดความสามารถในการแข่งขันกับต่างประเทศ

มิติผลกระทบที่สองในเชิงเศรษฐศาสตร์ เมื่อบริษัทเหล่านี้ไม่ได้เติบโตมาจากการแข่งขันอย่างยุติธรรม เมื่อได้เงินมาจึงไม่เน้นเอาเงินไปลงทุนต่อในองค์กรเพื่อขยายองค์กร ต่างจากบริษัทที่เติบโตผ่านทุนนิยมอย่างปกติ เมื่อสามารถสร้างสินค้าและบริการที่ดีและมีประสิทธิภาพได้ ก็จะลงทุนเพื่อขยายตลาดผ่านการลงทุนเครื่องจักร อาคาร หรือพัฒนาคน ที่จะต้องใช้เงินที่ได้มาเอาไปใช้หมุนต่อในระบบ เมื่อบริษัทฮั้วจำนวนมากไม่จำเป็นต้องลงทุนเพื่อขยายองค์กร ก็ทำให้เงินที่ต้องกลับมาหมุนในระบบเศรษฐกิจหายไปด้วย

มิติผลกระทบที่สาม เมื่อบริษัทเหล่านี้ทำการฮั้วประมูลหรือมีอิทธิผลกับนักการเมืองเพื่อแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ จึงทำให้โครงการต่างๆที่จะเกิดขึ้นนั้นต้องเป็นสิ่งที่บริษัทเหล่านี้สามารถทำได้ จึงไม่น่าแปลกใจที่จะเห็นโครงการทำโครงสร้างต่างๆผุดมามากมาย เพราะพวกบ้านใหญ่ที่หาเงินจากงบประมาณนั้นก็จะถนัดแต่พวกงานก่อสร้างกันเป็นส่วนใหญ่ เมื่อเป็นดังนี้ทำให้รัฐบาลหรือราชการที่จะต้องมีวิสัยทัศน์ในการกำหนดนโยบายและจับ megatrend สร้างโครงสร้างพื้นฐานสำหรับธุรกิจมาแรงในอนาคตก็จะถูกพับลงไปไม่ได้ลงจริจังเพราะพวกฮั้งประมูลไม่มีความรู้ความสามารถที่จะรับเงินมาทำได้ จึงเป็นสาเหตุที่ทำไมเราถึงตามกระแสโลกไม่ค่อยทัน ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจทำไมเราถึงไม่เน้นในการพัฒนาสตาร์ทอัพหรือเทคโนโลยีในประเทศแบบจริงจัง ก็เพราะพวกบ้านใหญ่ที่มีอิทธิพลในระบบการเมืองประเทศไทยส่วนใหญ่อยู่ในอุตสาหกรรมดั้งเดิมจึงทำให้นโยบายต่างๆมุ่งไปสิ่งที่คนกลุ่มนี้ถนัดมากกว่าที่จะมากกว่าการลงทุนในอุตสาหกรรมแห่งอนาคตที่จะพัฒนาเศรษฐกิจประเทศแบบ S Curve

ดังนั้นเรื่องคอรัปชั่นอย่ามองว่าการคอรัปชั่นมีแค่การรับเงินไปแล้วทำงานไม่เสร็จ หรือทำงานไม่ได้ตามสเปค หรือมีการลดสเปคต่างๆ แต่การฮั้วประมูลที่ถึงแม้สุดท้ายจะได้สินค้าที่ถูกต้องมีคุณภาพที่ดีมันก็เป็นการทำลายประเทศ, สังคมและประชาชนเช่นกัน หลายๆคนผมเห็นมองติ้นเขินไปว่า "ได้ของดีก็จบแล้วจะต้องไปต่อต้านเรื่องฮั้วกันทำไม" แต่จริงๆมันไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้องที่เราจะมองว่านั่นเป็นเรื่องถูก เพราะจริงๆแล้วมันมีผลกระทบที่สะสมมายาวนานจนทำให้ประเทศเป็นแบบนี้