1 แน่นอน ที่ญี่ปุ่น เขาเคารพกฎจราจรกันมากๆ เพราะ ประชาชนเคารพกฎ + ตำรวจเคร่ง

2 แต่ไม่ใช่แค่เคารพกฎอย่างเดียว มารยาททางถนน ก็ทำให้ขับรถได้สบายใจกว่าที่ไทยมากครับ

2.1 การเปลี่ยนเลน

2.1.1 กรณี เราจะเปลี่ยนเลน...ที่ ญป จะเปิดไฟเลี้ยวเพื่อขอทางเปลี่ยนเลน ใน ขณะที่ ที่ไทย ส่วนใหญ่จะไม่เปิดไฟกัน

2.1.2 กรณี เห็นรถจะเปลี่ยนเลน...ที่ ญป เกือบตลอด ถ้าเห็นมีคนจะเข้ามาเลนเรา จะชลอ แล้วให้ทาง แต่ที่ไทย ส่วนมากไม่ทั้งหมด จะเร่งเครื่องไม่ยอมให้เข้า [ติ๊ต่าง ว่าคนขอเข้า เปิดไฟขอให้สักพัก ไม่ใช่เปิดปุ๊บจะเข้าปั๊บ เพราะถ้าเปิดปุ๊บเข้าปั๊บ ก็คงเร่งเครื่องไม่ให้เข้า ไม่ได้]

2.2 กรณีเผื่อระยะ ระหว่างคัน...ที่ ญป จะไม่จี้ ไม่แซงวิ๊บวับ กัน จะเผื่อระยะไว้ พอประมาณ เพื่อความปลอดภัย ในขณะที่ ไทย เมื่อผมดันชิน เผื่อระยะไว้ พอกลับมา พบว่า มีรถโฉบเข้ามา ไม่เปิดไฟ ทำเหมือนเป็นเรื่องปรกติ

2.3 กรณีแซง...แน่นอนที่ ญป ก็มีรถขับเร็ว เขาก็แซงกัน แต่ เขาไม่มีการแซงแบบอันตราย จะแซง ก็เมื่อถนน เลนขวาว่าง แล้วก็แซง + อีกเรื่องคือบ้านเขา น้อยมากที่จะมีรถ ขับช้าแช่ขวา เพราะเขาขับตาม speed limit และ เลนขวามีไว้แซงเท่านั้น

สรุปจากประสบการณ์ ผมมองว่า ที่ ญป คนเคารพ กฎ + มารยาทบนถนน ขับเพื่อส่วนรวม มากกว่า ที่ไทย...โดยที่ไทย ส่วนมาก ยังไม่เคารพ กฎ (จะอ้างว่าไม่รู้ หรือ ตั้งใจก็แล้วแต่) และ ส่วนสำคัญ ผมว่าไทยเราขับรถเห็นแก่ตัวกันเยอะครับ อาจจะไม่ทั้งหมดแต่เยอะครับ

ลองมาแชร์กันได้ครับ ไม่ใช่กระทู้อวย ญป แต่ผม มองว่า ถ้ามนุษย์ประเทศอื่นทำได้ ผมว่าประเทศบ้านเราก็ทำได้ครับ pain point อยู่ตรง เคารพกฎ (พร้อมกับเข้าหน้าที่บังคับใช้กฎ) และ มีมารยาทในการขับครับ

อยากเห็นถ้าญี่ปุ่นมอไซเยอะกับอากาศร้อนชื้นแบบไทย ภาพความเป็นระเบียบเป็นไง

เมื่อเช้าเพิ่งโดนรถเมล์ปาดมาเอง
ต่อคิวมาเป็น 10 นาที ไอนี่มาถึงปาดแทรกเฉย แต่ไม่ให้เข้าและบีบแตรใส่ไปที มันบีบกลับ เปิดกระจกมองหน้าด้วย นักเลงจัด

เวียดนาม vs ที่ไทย(กรุงเทพ)

ที่เวียดนาม รถวิ่งได้ไม่เกิน 60km/ชม. จะวิ่งแซงก็ไม่เกิน 60

อยากเลี้ยวก็เลี้ยวได้เลยตามใจ จะใช้การบีบแตรเอา เพราะงั้นแตรจะดังทั่วทั้งถนน

ต้องข้ามถนนตรงทางม้าลายไม่ต้องรอ ข้ามได้เลย รถจะต้องหยุดให้คนข้ามเอง

พึ่งกลับมาจากญี่ปุ่นเอาแค่ข้ามถนนก็ต่างกันเยอะแล้วยืนอยู่ทางม้าลายแท้ๆแต่ไม่มีรถหยุดให้เลย แต่ที่ญี่ปุ่นถ้าไม่มีไฟแดงสำหรับคนข้ามแค่กำลังจะเดินรถก็หยุดให้ละ

จากที่ที่บ้านเคยโดนปรับการขับขี่ผิดกฎจราจรที่ญี่ปุ่น เพราะไม่เห็นคนข้ามทางม้าลายในขณะที่กำลังมีคนข้าม แล้วโดนปรับคิดเป็นเงินเกือบ 10,000 บาท ในข้อหาเล็กๆ

ผมว่าเป็นเพราะการบังคับใช้กฎหมายที่จริงจังและตรงไปตรงมาไม่มีนอกมีในและบทลงโทษที่รุนแรงด้วย เลยทำให้คนเคารพกฎจราจรสูงครับ เพราะคนพื้นที่อาจจะโดนเรื่องอื่นๆอีก เช่น โดนตัดแต้ม ยึดใบขับขี่ หรือใบอนุญาติในการมีรถ ซึ่งค่าใช้จ่ายในการขอใหม่มันสูงมาก แถมยากและเสียเวลามากๆด้วย เลยทำให้เขาต้องแข็งขันในการเคารพกฎกันแหละครับ

แต่ปัจจุบัน หลายๆครั้งก็เริ่มมีคนขับขี่ไม่ดีขึ้นเรื่อยๆนะครับ แบบขับไวมากไม่สนใจคนข้ามถนนก็เริ่มมีให้เห็นมากขึ้น เพราะไปญี่ปุ่นล่าสุดแม่ผมก็เกือบโดนชนขณะจะข้ามทางม้าลายเหมือนกัน

เอาเป็นว่าอากาศติดลบ เขาก็ยังมีระเบียบครับ เพราะฉะนั้นสภาพอากาศไม่ใช่ข้ออ้างอยู่ที่สันดานของคนมากกว่าครับ

เพิ่งกลับมาจากญี่ปุ่นเหมือนกันครับ เช่ารถขับ 3 วัน
มารยาทการขับ การเคารพกฎ ทุกอย่างต่างจากไทยมาก

ขับที่นู่นเห็นบางคันขับ ยังรู้ได้เลยว่าเป็นคนไทยเช่าขับแน่นอน

ปล.ญี่ปุ่นตอนนี้พนักงานโรงแรม,ร้านอาหาร เป็นต่างชาติเยอะมาก

ผมเคยไป จีน กับ เกาฯ ปลายปีไป ญป

ไปเกาก่อน คือไม่นับพวกอื่นๆที่ชอบมาก อย่างรถเมฟินๆ มอไซน้อยไม่รำคาญหู

พวกแยกเล็กๆๆๆ อ่ะ จิ๋วๆ ที่เราก้าว 5 ก้าว ก็พ้นละ เขาจะรอไฟกันหมดไม่มีใครเดินเลย

ส่วนจีน ผมแอบรู้สึกแม่งหนักกว่าไทยอีกอะ รู้สึกฝ่า สวนกันมั่วไปหมด มอไซแม่งก็เยอะเหมือนไทย ปี้น แป้น กันดังลั่น มีขากกันบนถนนมีขยะบ้าง แต่เกาไม่มีเลย หาถังขยะยากด้วยซ้ำ

สำหรับผม ที่ว่ามาส่วนมากเป็นที่กรุงเทพเป็นส่วนใหญ่ และเมืองใหญ่ๆที่รถติด

อย่างสมัยก่อน ถ้าเป็นที่เชียงใหม่ โดยเฉพาะสมัยที่ยังไม่ได้รถติดแบบทุกวันนี้

มันก็เป็นแบบที่ท่านว่ามานั่นแหละครับ

1. คนส่วนมากก็เคารพกฎจราจร ไม่ถึงกับญี่ปุ่น แต่ก็เรียกว่าเคารพมากแล้ว

2. มารยาททางถนน ก็สูงอยู่ครับ

2.1.1 ส่วนใหญ่ก็เปิดไฟกันครับ สมัยผมมาขับกรุงเทพใหม่ๆก็เปิดไฟ แต่ผลลัพธ์กลับเลวร้าย ยิ่งเปิดยิ่งไม่ได้ไป

2.1.2 เหมือนกันเชียงใหม่ส่วนมากเค้าก็ชลอกัน แต่กรุงเทพเปิดปุ้ปคันหลังบี้มาเลย

ส่วนนึงเป็นเพราะคนใจหยาบมันเยอะ เช่นจะขึ้นสะพานขวา ตีซ้ายยาวๆมาละเปิดขอทางใกล้ๆสะพาน เป็นต้น

2.2 ก็นั่นแหละ เผื่อระยะเยอะ ก็โดนแทรกครับ

ซึ่งผมเชื่อว่าต้นเหตุแรกมันมาจากปัญหารถติดก่อน จากนั้นจึงเป็นปัญหาเรื่องสันดานคน

จากนั้นจึงเป็นเรื่องการบังคับใช้กฎจราจรที่หละหลวม กลายเป็นว่าคน ห. ได้ดี ถึงไว แทรกคิว เปิดเลนใหม่

คนวินัยดีดีต้องโดนเอาเปรียบ คนส่วนนึงก็ไม่ยอมโดนเอาเปรียบและก็ต้องทำแบบเดียวกันประมาณนึง

ผลลัพธ์ก็เป็นแบบที่เห็นปัจจุบันในกรุงเทพนี่แหละ

แต่ถ้าไปดูตามต่างจังหวัดที่รถไม่ได้ติดมาก ผมว่าคนส่วนมากไม่ได้ขับรถแย่นะ

ยิ่งแบบจังหวัดเล็กๆ นักท่องเที่ยวน้อยๆ คนไม่เยอะ ผมว่าเค้าขับกันดีเลยหละ

ผมว่าเพราะรถติดก็ส่วนหนึ่ง เคยไปขับรถในนิวซีแลนด์กับยุโรป พอรถไม่ติด เราก็ขับชิล ทุกคนขับใจเย็นกันเพราะไม่รีบ เราประเมินเวลาถึงเป้าหมายไดั

แต่พอมาขับในกรุงเทพ รถติดมาก ทำให้คนสันดานไม่ดีเยอะ แทรกคอสะพานเพื่อให้เราได้ไปก่อน หรือเขาต่อแถวกลับรถอยู่ ก็มีพวกมารถนนมาเปิดเลนกละบรถแซงเฉย

ถ้ารถโล่ง ไม่ติด พวกมารถนนก็คงไม่ทำ แต่ใดๆอยู่ที่เนื้อแท้สันดาน ชอบเอาเปรียบผู้อื่นและกฎหมายที่โคตรหย่อนยาน

ที่ญี่ปุ่นพวกขยะสองล้อมีน้อย

ที่เมืองไทยมารยาทบนท้องถนนมันต่ำก็เพราะมีพวกขยะสองล้อยั้วเยี้ยเต็มไปหมด

อันนี้โดยส่วนตัวที่เคยเจอมา เรากับญี่ปุ่นมีความต่างกันตรงวัฒนธรรม Empathy (ความเข้าอกเข้าใจ/ใจเขาใจเรา) ที่มองกันคนละมุม

นอกเหนือจากกฏหมายและการบังคับใช้ที่เข้มงวด วัฒนธรรมของญี่ปุ่น(ส่วนใหญ่)คือจะไม่ทำในสิ่งที่เมื่อตัวเองถูกทำแล้วไม่ชอบ

(ทุกอย่างเลยนะ เช่น เราไม่ชอบโดนขโมยของ ไม่ชอบโดนแซงคิว ไม่ชอบให้ใครมาทำบ้านเราสกปรก ไม่ชอบใครมาเอาเปรียบ)

พฤติกรรมเลยออกมาในรูปแบบความเป็นระเบียบ และความเกรงใจคนรอบข้าง ยกตัวอย่างชัดที่สุดคือการเข้าคิว ไม่ว่าจะคน หรือรถ

ผมเคยเจอแถวต่อคิวเครื่องกดน้ำ(แบบที่หิ้วแกลลอนมากดน้ำเปล่า) เจอคนนึงแบกมา 3-4 แกลลอนใหญ่พะรุงพะรังมาเข้าแถว

วิธีที่เค้าทำคือพอกดเต็ม 1 แกลลอนเค้าออกจากแถวแล้วไปต่อใหม่ (แถวยาวหลายคนอยู่) วนซ้ำไปเรื่อยๆทีละแกลลอนจนครบ

พื้นฐานคือเราเองก็ไม่ชอบต่อคิวนาน ไม่ชอบโดนเอาเปรียบ (กดทีนึงจนคุ้ม คนอื่นก็รอไปเหอะ) งั้นเราก็อย่าทำพฤติกรรมนี้ให้เค้าด่า

เมื่อต่างคนต่างคิดแบบนี้ มันก็เลยไม่มีหรอกพวกมักง่าย เอาสบาย เวลาขับรถติดแยกรอเลี้ยว แล้วเปิดเลนใหม่รอแทรกตอนเค้าเลี้ยว

ง่ายๆคือ Emphathy ของเค้าคือเอาคนถูกกระทำเป็นศูนย์กลาง คนโดนเอาเปรียบไม่มีใครชอบ ใจเขาใจเรา เราก็เลยไม่ทำสิ่งที่ไม่ชอบ

ส่วนของไทย เหมือนเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง (ส่วนใหญ่ ไม่ได้เหมารวม) แทนที่จะมองว่าคนโดนไม่ชอบอะไร กลับใช้ตัวเองเนี่ยแหละ

คิดเองว่าเอาน่ะ แค่นิดๆหน่อยๆเอง คนโดนแทรก,โดนแซงเค้าต้องมี Empathy เข้าใจเราว่าเราเดือดร้อน เรารีบ มีน้ำใจให้เราอยู่แล้ว

พอเวลาเจอคนจริง เจอคนไม่ยอม ด่าเข้าให้..มันก็เลยมีประโยควิเศษ "ทำไมแค่นี้ ไม่มีน้ำใจ (คนไทยรึป้าววว)" ให้เห็นกันเป็นประจำ

เมื่อมันสะสมนานๆเข้า แล้วไม่มีใครมาจัดการ ไม่มีตำรวจ,กล้อง ไม่มีใบสั่ง ทำแล้วไม่มีใครโดนลงโทษ (นานๆถึงจะเจอคนจริงซักที)

แทนที่จะกลัวคนอื่นไม่พอใจที่โดนเอาเปรียบ กลายเป็นว่าเราเองกลัวโดนเอาเปรียบซะเอง มันทำได้ เราก็แทรกบ้างวะ เดี๋ยวเสียเปรียบ

มันก็เลยเละเทะ อีรุงตุงนัง แบบที่เห็น


ปล.ย้ำอีกทีว่าส่วนใหญ่ ตามที่เคยเจอมานะ (ไม่เหมารวม) เดี๋ยวจะโดนข้อหาเลียไข่ยุ่น ชังชาติ บลาๆๆๆอีก

ขอแย้งจุดแย่ของญี่ปุ่นเรื่องเดียวครับ ถึงแม้จะถูกกฏบ้านเค้าก็เถอะ

คือระวังจะโดนจักรยานสอยในทางเดินเท้าก็พอ

เดินๆ อยู่ถ้าไม่ระวังหลัง มีสิทธิ์โดนสูงครับ เพราะถือว่ากฏหมายเค้าให้ปั่นได้ เผลอๆ บางคนก็ไม่เตือนให้หลบด้วยครับ

คือความดาร์คของสังคมญี่ปุ่น เวลาใครทำผิดแล้วคนในชุมชนรับรู้ นี่ถึงขั้นโดนตัดขาดไร้ตัวตนกันเลยทีเดียวนะครับ

เพราะถ้าฟังจากประสบการณ์คนที่อยู่ญี่ปุ่นมานานกว่า 40-50 ปี เขาก็จะบอกเลยว่า การที่คนญี่ปุ่นดูเหมือนไม่อยากเอาเปรียบใคร เกรงใจสูง ส่วนหนึ่งก็เพราะความดาร์คของกระแสสังคมด้วย ใครพลาดนี่แทบอยู่ในชุมชนนั้นไม่ได้เลย

ถ้าจำไม่ผิด เคยฟังพี่ใหญ่ ขยี้ปุ่น ว่า เคยมีเรื่องเด็กขโมยของซุปเปอร์มาเก็ต แล้วคนในชุมชนรับรู้ สุดท้าย คนทั้งชุมชนไม่คุยด้วย ไม่ขายของให้ด้วย ไม่สุงสิง ครอบครัวนี้เลย จนต้องย้ายไปทำงานเมืองอื่นเลย และแม้ย้ายไปทำงานเมืองอื่นแล้วฝากเด็กคนนี้เข้าเรียนที่ใหม่แล้ว ก็เจอครูประจำชั้นตักเตีอนว่า อย่าให้เด็กคนนี้ทำพฤติกรรมแบบนี้อีกนะ

และนี่คือสิ่งที่หลายๆคนที่อยู่ญี่ปุ่นมานาน มักพูดเสมอว่า อย่าอยู่ญี่ปุ่นเลย แค่มาเที่ยวก็พอ ผมว่านี่คืออีกสิ่งที่คนญี่ปุ่นไม่กล้าทำอะไรผิดกันเท่าไหร่