ช่วงนี้กระแสข่าวบนหน้าสื่อลูกหนังบ้านเราพากันประโคมข่าวดีลใหญ่ที่ส่อแววจะกลายเป็นมหากาพย์รับลมร้อน

เมื่อกองหน้าโปรไฟล์หรูอย่าง ดูซาน วลาโฮวิช ดาวยิงทีมชาติเซอร์เบียวัย 26 ปี กำลังจะกลายเป็นนักเตะฟรีเอเยนต์ไร้สังกัดหลังวันที่ 30 มิถุนายนนี้อย่างเป็นทางการ

ภายหลังการเจรจาสัญญาฉบับใหม่กับ "ม้าลาย" ยูเวนตุส พังทลายลงแบบไม่มีทางหวนคืน

ทันทีที่มีชื่อของ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด หรือบิ๊กทีมในพรีเมียร์ลีกโผล่เข้ามาพัวพัน สิ่งที่ผมเห็นตามหน้าฟีดและกล่องคอมเมนต์คือเสียงบ่นระงมจากแฟนบอลบางกลุ่มที่พากันส่ายหน้าพร้อมตั้งคำถามทำนองว่า จะเอามาทำไมให้เปลืองเพดานค่าเหนื่อย ร่างกายก็เปราะ แถมนักเตะยังเรียกเงินขูดรีดจนยูเวนตุสยังตอบสนองไม่ได้เลย

แต่ในฐานะคนชอบแกะรอยเรื่องตัวเลขหลังบ้าน ผมอยากชวนทุกคนมานั่งลงจิบกาแฟเย็นๆ แล้วถอดรหัสความจริงของดีลนี้กันสักนิดครับ เพราะบางทีสิ่งที่คุณเห็นตามพาดหัวข่าวสั้นๆ อาจเป็นเพียงมายาคติที่สวนทางกับความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ฟุตบอลอย่างสิ้นเชิง

จุดแรกที่ทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่าวลาโฮวิชหน้าเลือดและเรียกค่าเหนื่อยสูงลิบลิ่ว จนพากันมองว่าเขาจะเข้ามาเป็นไวรัสทำลายโครงสร้างทีม เกิดจากความต่างของวัฒนธรรมการเสนอข่าวระหว่างอิตาลีและอังกฤษครับ

ตามธรรมเนียมของสื่อแดนมะกะโรนี เวลาพวกเขาลงข่าวตัวเลขค่าจ้าง ไม่ว่าจะเป็น 12 ล้านยูโรในสัญญาปัจจุบัน หรือ 8 ล้านยูโรที่ฝั่งนักเตะเรียกร้องในสัญญาใหม่ ทั้งหมดนั้นคือ "ค่าเหนื่อยสุทธิหลังหักภาษีแล้ว" (Net Salary) ซึ่งตรงกันข้ามกับสื่อฝั่งอังกฤษที่จะรายงานตัวเลข "ก่อนหักภาษี" (Gross Salary) เป็นมาตรฐานหลัก

พอแฟนบอลบ้านเราเอาตัวเลขหลังหักภาษีของเซเรีย อา ไปเทียบทื่อๆ กับฐานเพดานค่าเหนื่อยพรีเมียร์ลีก มันเลยดูพุ่งทะยานจนน่าตกใจ

แล้วทำไมตัวเลขค่าจ้างปัจจุบันของเขาถึงได้ดูแพงเวอร์และกลายเป็นปัญหาขนาดนั้น?

เรื่องนี้เราต้องย้อนกลับไปดูโครงสร้างสัญญาที่เขาเซ็นไว้ตอนย้ายมาจากฟิออเรนตินาในปี 2022 ครับ

สัญญาฉบับนั้นถูกออกแบบมาในสไตล์ "ขั้นบันได" (Progressive Salary) คือค่าจ้างจะค่อยๆ ขยับเพิ่มขึ้นในทุกๆ ปีที่เขาอยู่กับทีม

โดยเริ่มสตาร์ทในช่วงแรกๆ แค่ประมาณ 7-8 ล้านยูโรต่อปี แต่เงื่อนไขระเบิดเวลาคือ ค่าเหนื่อยมันจะพุ่งไปแตะจุดสูงสุดที่ 12 ล้านยูโรต่อปี (สุทธิ) ในช่วงปีท้ายๆ ของสัญญาพอดี!

ซึ่งถ้านับตามข้อมูลสัญญากลางจากฐานข้อมูลของสโมสร จะเห็นภาพชัดเจนเลยครับว่า สัญญาปัจจุบันที่เขาได้รับจากเงื่อนไขขั้นบันไดในปีสุดท้ายนี้ มีมูลค่าก่อนหักภาษี (Gross) สูงถึง 370,073 ปอนด์ต่อสัปดาห์ในส่วนของค่าเหนื่อยคงที่ (Fixed) และเมื่อพ่วงโบนัสตามเงื่อนไขเข้าไปอีก 92,602 ปอนด์ มันทำให้สโมสรต้องแบกตัวเลขรวมพุ่งไปแตะระดับ 462,674 ปอนด์ต่อสัปดาห์ หรือราวๆ 24,059,071 ปอนด์ต่อปี

ยิ่งเมื่อคิดบนฐานภาษีของอิตาลีปัจจุบันที่เก็บในอัตราเต็ม 43% หลังจากที่สมาคมเพิ่งยกเลิกกฎหมายลดหย่อนภาษีต่างชาติ (Growth Decree) ไปเรียบร้อย ตัวเลขระดับนี้จึงกลายเป็นภูเขาน้ำแข็งก้อนยักษ์ที่ยูเวนตุสไม่มีปัญญาแบกรับต่อไปได้ในยุครัดเข็มขัด และพยายามบีบให้เขาเซ็นสัญญาใหม่เพื่อกระจายตัวเลขนี้ออกไปยาวๆ แต่นักเตะปฏิเสธ

แต่คำถามคือในสัญญาใหม่ที่เขากำลังเรียกร้องเพื่อย้ายทีมแบบฟรีๆตัวเลขมันน่ากลัวขนาดนั้นจริงหรือ ?

คำตอบคือไม่ใช่เลยครับ เพราะวลาโฮวิชไม่ได้ขอค่าจ้างเรทเดิมแบบขั้นบันไดปีสุดท้าย แต่เขายอมถอยและล็อกเป้าหมายใหม่ โดยนำข้อเรียกร้องสุดท้ายที่ 8 ล้านยูโรต่อปี (สุทธิ) ซึ่งเป็นเรทค่าเฉลี่ยที่เขาคิดว่าสมศักดิ์ศรี บวกเงินโบนัสเซ็นสัญญาและค่านายหน้าแบบจ่ายก้อนเดียวจบที่ 8 ล้านยูโร

มาจับแต่งตัวสวมครอบด้วยระบบคิดเงินก่อนหักภาษีและแปลงเป็นสกุลเงินปอนด์ตามสไตล์พรีเมียร์ลีกอังกฤษที่ต้องจ่ายภาษีระดับสูง 45% ตัวเลขจะลดโครงสร้างลงมาเหลือค่าเหนื่อยก่อนหักภาษีอยู่ที่ประมาณ 11.9 ล้านปอนด์ต่อปี หรือคิดเฉลี่ยรายสัปดาห์จะตกอยู่ที่ราวๆ 230,000 ปอนด์เท่านั้น โดยมีส่วนของค่าเซ็นสัญญาแถมให้เอเยนต์แบบหนเดียวจบที่ 6.8 ล้านปอนด์

คำถามคือเงินระดับ 2.3 แสนปอนด์ต่อสัปดาห์สำหรับกองหน้าตัวเป้าเกรดเอในวัย 26 ปี มันทำลายเพดานจนน่าร้องยี้ตรงไหน?

ลองเทียบกับรุ่นพี่ในทีมผีแดงอย่าง คาเซมิโร่ ดูสิครับ รายนั้นรับค่าเหนื่อยก่อนหักภาษีอยู่ที่ 350,000 ปอนด์ต่อสัปดาห์แบบคงที่ และพุ่งไปแตะ 450,000 ปอนด์ต่อสัปดาห์เมื่อรวมโบนัสเต็มเหนี่ยว

ดังนั้น ข้อเรียกร้องของดาวยิงเซอร์เบียรายนี้จึงถือเป็นตัวเลขระดับมาตรฐานค่อนไปทางเซฟโซนของทีมระดับบิ๊กซิกซ์ด้วยซ้ำ

อีกประเด็นที่คนมักจะเอามาเนิร์ฟกันสนุกปากคือเรื่องของสภาพร่างกายจนมีภาพจำผิดๆ ว่าเป็นนักเตะกระดูกยุง

ซึ่งถ้าเราลองใช้เหตุผลกางบันทึกการบาดเจ็บอย่างเป็นทางการออกมาดูอย่างละเอียดจะพบว่า ในฤดูกาล 22/23 แม้เขาจะมีอาการกระดูกหัวเหน่าอักเสบ และเจ็บกล้ามเนื้อต้นขารบกวน แต่ทั้งซีซันก็พลาดลงเล่นไปเพียง 15 เกมเท่านั้น

ขณะที่ฤดูกาล 23/24 และ 24/25 เขาก็พลาดลงสนามไปแค่ฤดูกาลละ 7 เกมเท่ากันจากปัญหาเจ็บหลังและล้าตามโปรแกรมชุก

แน่นอนว่าในฤดูกาลล่าสุด 25/26 สถิติระบุว่าเขาเจ็บกล้ามเนื้อต้นขาด้านใน ต้องพักยาวไป 96 วัน พลาดช่วยทีมไป 21 นัด

แต่ถ้าเราตัดอุบัติเหตุทางลูกหนังที่เจ็บหนักหนนี้ออกไป อาการย่อยๆ เคสอื่นรวมกันทั้งซีซันเขากลับพลาดลงเล่นไปแค่ 4 นัดเท่านั้นเองครับ

การเจ็บยาวระดับ 3 เดือนแค่หนเดียวตลอดอาชีพค้าแข้งมันคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับใครก็ได้ ไม่ใช่เครื่องบ่งชี้ว่าร่างกายเหลวแหลก

และเมื่อสภาพร่างกายไม่ได้เปราะอย่างที่คิด ทีนี้เราลองหันมาพิจารณาสถิติจริงในสนามนับตั้งแต่ก้าวขึ้นมาเล่นในอิตาลีกับทั้งสองสโมสร ยิ่งตอกย้ำความเฉียบขาด

โดยเขาสร้างผลงานกับ ฟิออเรนตินา ด้วยการลงเล่นรวมทุกรายการ 108 นัด ซัดไป 49 ประตู 8 แอสซิสต์ และสานต่อความคมกับ ยูเวนตุส อีก 168 นัด กดไป 68 ประตู กับ 16 แอสซิสต์

รวมผลงานสองสโมสรในแผ่นดินอิตาลี วลาโฮวิชลงสนามไปทั้งสิ้น 276 นัด สอยไป 117 ประตู จัดอีก 24 แอสซิสต์ เมื่อนำตัวเลข Goals กับ Assists มารวมกันเท่ากับว่าเขามีส่วนร่วมกับการได้ประตูไปถึง 141 ลูก จาก 276 นัด คิดเป็นอัตราเฉลี่ยสูงถึง 51.09%

หรือสรุปให้เข้าใจง่ายๆ ว่า ทุกๆ 2 นัดที่เขาก้าวลงสนาม ดาวยิงคนนี้จะต้องมีส่วนช่วยให้ทีมได้ประตูอย่างน้อย 1 ลูกเสมอ ซึ่งเป็นสถิติที่สม่ำเสมอและไว้ใจได้มากในฟุตบอลระดับสูง

ทีนี้ลองคิดเล่นๆ ตามกฎเศรษฐศาสตร์ฟุตบอลดูครับว่า ถ้าวันนี้วลาโฮวิชยังมีสัญญาเหลือผูกมัดระยะยาว ค่าตัวประเมินของศูนย์หน้าโปรไฟล์การันตีประตูทะลุ 50% ในวัยเบญจเพสปลายๆ แบบนี้ อย่างต่ำในตลาดต้องมี 60-70 ล้านปอนด์แน่นอน

การได้ตัวมาแบบฟรีเอเยนต์โดยสโมสรยอมจ่ายค่าเซ็นสัญญาให้เอเยนต์ 6.8 ล้านปอนด์ และเปย์ค่าเหนื่อยสัปดาห์ละ 2.3 แสนปอนด์ เมื่อเฉลี่ยหารยาวรวมตลอดอายุสัญญา 5 ปี มันจะช่วยให้สโมสรประหยัดงบประมาณรวมเมื่อเทียบกับการต้องหอบเงินก้อนโตไปซื้อกองหน้าระดับเดียวกันถึง 30-40 ล้านปอนด์เลยทีเดียว

ดีไม่ดีแฟนบอลบางคนหัวใสคิดไปไกลถึงขั้นบอกว่า เอาเงินที่จะใช้หมุนเวียนปล่อย โจชัว เซิร์กซี ไปเปลี่ยนเป็นดึงวลาโฮวิชเข้ามาสลับโรเตชันขับเคี่ยวกับ เบนจามิน เซสโก้ ยิ่งเป็นไอเดียที่น่าสนใจมาก

เพราะเราจะได้คู่หูกองหน้าสไตล์เอเลี่ยน ร่างกายยักษ์ใหญ่ถล่มประตูคู่แข่งพร้อมกันถึงสองคน

มุมมองเรื่องตัวเลข สัญญากับดัก และกลยุทธ์เบื้องหลังเหล่านี้แหละครับ คืออรรถรสและเสน่ห์ของโลกฟุตบอลยุคใหม่ที่สนุกน่าติดตามไม่แพ้เกมในสนามเลยจริงๆ

และถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่ชอบบทความวิเคราะห์ข้อมูล เจาะลึกความจริง คุยกันด้วยตัวเลขและข้อเท็จจริงแบบรอบด้านในบรรยากาศสบายๆ และเป็นกันเองแบบนี้

ฝากกดติดตามเพจ Marcustino24 ( https://shorturl.asia/Tr2Xf ) ไว้ด้วยนะครับ แล้วมาร่วมพูดคุยเปิดมุมมองฟุตบอลไปพร้อมๆ กันครับ

#DusanVlahovic #Vlahovic #Juventus #FreeAgent #ManchesterUnited #MUFC #PremierLeague #SerieA #FootballAnalysis

ก็เพราะปีล่าสุดนี่แหละเจ็บบ่อยจนแทบไม่ได้ลง

แล้วมาพรีเมียร์ที่ปะทะหนักกว่า ค่าแรงระดับ2แสนกว่า

ต้องมาลุ้นปรับตัวลุ้นบาดเจ็บแบบนี้ไม่ไหว