เกริ่นสั้นๆ แม่ผมเคยหัวล้มฟาดพื้นจนต้องเข้าโรงบาล ผมเลยปรับการนอนใหม่ เพื่อไม่ให้แกเดินไปเดินมาตอนกลางคืนอีก แล้วล้มอีกครั้ง ผมเลยนอนปรับเตียงให้นอนติดกันเลยครับ

คราวนี้ตั้งแต่ทำแบบนั้นมา ทุกๆคืนก็ผ่านไปได้ด้วยดีครับ ต่อให้แกตื่นกลางดึก เวลาแกจะอยู่ดีๆอยากลุกเดิน ยังไงๆก็ติดผม,โดนตัวผม ผมต้องสะดุ้งตื่นทันที ทำให้ผมเบรคแกหรือดูแลแกทันครับ แต่วันนี้ อยู่ดีๆ ตอนตีห้า แกลุกจากเตียงได้เฉยเลย ไม่รู้แกทำได้ไง ปกติผมเป็นคนตื่นง่ายนะ คือโดนสะกิดนิดเดียว ผมก็ตื่นเลย

อันนี้ผมวาดรูปให้ดูครับ

- ตอนนอน หัวอยู่ตรงทางจุดม่วงครับ ทั้งผมและแม่

- สีแดงคือขนาดห้องครับ ตรงปลายเตียงชิดกับกำแพงเลยนะครับ พอดีวาดไม่ติดกัน ไม่มีที่ว่างเลย

- สีเขียวคือ เวลาผมนอน ผมจะนอนชิดๆใกล้เตียงแม่ผมเลย เผื่อเวลาแกลุกหรือแกหัน จะได้โดนตัวผม แต่ไม่ได้ถึงขนาดนอนแนบชิดตัวติดกันเลยนะครับ มีช่องว่างอยู่นิดหนึ่ง

- จุดสีม่วงคือจุดที่แกยืนครับ ตอนที่ผมสะดุ้งตื่นมา ไม่รู้แกเคลื่อนที่ยังไงไม่ให้โดนผมแหะ

ผมนี้วิตกเลย โชคดีมากๆที่ผมอยู่ดีๆตื่นขึ้นมา แล้วเห็นแกอยู่ตรงนั้น โดยที่แกยังไม่เดินไปไหน ผมวังว่านี้แกคงจะทำได้ครั้งเดียวนะ วันอื่นๆคงจะไม่ทำอีก

ติดเซนเซอร์ไว้ที่ขอบเตียงซิ ถ้าแม่หลุดจากขอบเตียงก็ให้แจ้งเตือนที่มือถือ