สองคนนี้ต่างกันมากในความเห็นผมนะ

เริ่มจากอลองพญา ผมตามดูพักใหญ่ที่เลเวอร์คูเซ่น คิดว่าเป็นบอลที่เน้น trap คือล่อให้คู่แข่งเสียบอลแล้ว build up ด้วยความรวดเร็วจากแดนตัวเอง ลูกขนานเส้น ลูกครอสสวิตช์

ผมว่าคล้ายเจเคอยู่พอประมาณในเรื่องการโต้กลับ พวกแบ๊คนี่เด่นมาเลย มีความอดทนรอโอกาส ถ้าบอลแล้วก็ยากที่จะแย่งคืน เพราะจะทะลุไปเร็วและแม่น

ส่วนอิราโอล่า ถึงไม่ตั้งใจดูแต่ก็เห็นบ่อยๆ เน้น high press สายพลังงาน ถ้าเสียบอลก็แย่งบอลกลับให้ไว จากนั้นฉวยโอกาสเล่นเร็ว

ตัว pivot คือทุกคนในแผงกลางและหลังต้องเป็นให้ได้ แนวรุกยืนเปิดหน้าเท้าพร้อมรับบอลแล้วเล่นต่อทันที ก็ไม่แปลกที่เป๊ปจะเคยชมว่าเล่นบอลสมัยใหม่

พูดง่ายๆ คุณชายเป็นแนวล้ำลึกสุขุมแน่นอนแต่มีความเด็ดขาด ส่วนอิราโอล่าใช้ทฤษฏีความวุ่นวายในแดนกลาง ใช้กำลังกระแทกกระซวกเจาะไข่แดง

ส่วนความยากในการจูนทีมคิดว่าต่างกัน

อลองโซ่ ทีมเชลซีชุดนี้ยังใหม่มาก defensive mentality ผมว่าต่ำกว่าเชลซีแทบทุกชุดหลังน้ามู ทั้งที่เคยเป็นจุดเด่นมาก่อน ส่วนตัวคิดว่าถ้าไม่หากลางรับหรือหลังอายุเยอะที่มีประสบการณ์มาเป็น back up ก็ควรหาสตาฟฟ์มากประสบการณ์มา ซึ่งก็แล้วแต่อลองโซ่ แต่โจทย์ข้อแรกน่าจะไม่พ้นข้อนี้

อิราโอล่า จุดตายจุดแรกคือ physical ของทีม ซึ่งจำเป็นต้องพึ่งกองกลางและกองหลังบางส่วนที่ฟิตเต็มถังมาก ปีที่แล้วหงส์มีปัญหาผู้เล่นบาดเจ็บเต็มทีมจนบางคนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำอีก ไม่น่าจะเป็นความหวังทีมได้ คงต้องมีการเสริมผู้เล่นระดับไดนาโมสามปอดเข้าทีมอีก หรือ high rotation 2.5 ทีมที่ฝีเท้าไม่ต่างกันจนน่าเกลียด เพื่อรับมือแผนใหม่ที่ใช้พละกำลังสูง และกับโปรแกรมแข่ง UCL ด้วย