---

เมื่อคุณเดินผ่านป้ายอันโด่งดังในอุโมงค์ที่แอนฟิลด์ คุณจะรู้สึกถึงอารมณ์ที่หลากหลาย

แน่นอนว่ามีความรับผิดชอบต่อประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของสโมสรแห่งนี้

มีความคาดหวังเป็นธรรมดา ที่จะต้องเชิดชูมรดกที่ทำให้สโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลเป็นหนึ่งในสโมสรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกฟุตบอลมาตลอด 134 ปี

และมีความมุ่งมั่น ที่จะแข่งขัน ที่จะชนะ เพื่อนำความสำเร็จมาสู่แฟนบอลที่แอนฟิลด์ซึ่งมีชื่อเสียงไปทั่วโลก

การที่อารมณ์ทั้งหมดนั้นได้กลายเป็นแชมป์พรีเมียร์ลีกในเวลาเพียง 12 เดือน มันเป็นอะไรที่พิเศษเกินบรรยาย มันไม่ใช่แค่ถ้วยรางวัล แต่เป็นรางวัลสำหรับความทุ่มเท การเสียสละ และความมุ่งมั่นของหลายๆ คนทั่วทั้งสโมสร

มันยิ่งมีความหมายมากขึ้นเพราะพวกคุณได้สนุกไปกับมันพร้อมกับเรา ร้องเพลงของเรา โห่ร้องเมื่อเราทำประตู และในวันที่เราชูถ้วยแชมป์ พวกคุณก็อยู่ที่นั่น เรียงรายตามท้องถนนนอกสนาม เติมเต็มแอนฟิลด์ด้วยความคาดหวัง

หลังจากที่สิ่งเหล่านั้นส่วนใหญ่ถูกพรากไปจากพวกคุณในปี 2020 ผมไม่เคยลืมเลยว่ามันสำคัญแค่ไหนที่พวกคุณได้เป็นส่วนหนึ่งของทั้งหมด การได้เห็นพวกคุณมารวมตัวกันนับแสนคนบนท้องถนนของลิเวอร์พูลเพื่อฉลองแชมป์ยิ่งตอกย้ำความคิดนั้น

สิ่งที่เกิดขึ้นที่วอเตอร์ สตรีท ในวันนั้นเป็นเรื่องที่น่าตกใจ และผมยังคงนึกถึงผู้ที่ได้รับผลกระทบทุกคน ผมโชคดีที่ได้เห็นจิตวิญญาณแห่งความเมตตาและความสามัคคีของพวกคุณด้วยตาตัวเอง มันคือจิตวิญญาณที่นำพาเมืองนี้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก่อน และเป็นสิ่งที่ผมหวังว่าจะช่วยนำความยุติธรรมและความรับผิดชอบที่หลายคนรณรงค์มานานหลายปีให้เกิดขึ้นจริง

การที่เราต้องสูญเสีย ดิโอโก้ ไปในอีกไม่กี่สัปดาห์หลังจากการเฉลิมฉลองร่วมกันเป็นเรื่องที่เกินจะบรรยาย เหนือสิ่งอื่นใด ผมอยากจะจดจำเพื่อนร่วมทีม, เพื่อนคนหนึ่ง และมนุษย์ที่น่าทึ่งซึ่งได้สัมผัสชีวิตของผู้คนนับพันทุกครั้งที่เขาสวมตราสโมสรที่มีชื่อเสียงแห่งนี้

ในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดครั้งหนึ่งที่สโมสรแห่งนี้เคยเผชิญ ความรัก ความเมตตา และการสนับสนุนที่ครอบครัวลิเวอร์พูลแสดงออกมานั้นช่างพิเศษอย่างยิ่ง ในขณะที่ผมกำลังจะจากสโมสรแห่งนี้ไป คงจะเป็นการละเลยหากผมไม่พูดว่าวิธีการที่พวกคุณให้เกียรติ ดิโอโก้ และยืนหยัดเคียงข้างกันเพื่อรำลึกถึงเขาจะอยู่ในใจผมตลอดไป

ความผูกพันที่เรามีร่วมกันนั้นไปไกลกว่าฟุตบอล ไปไกลกว่าค่ำคืนในเกมยุโรปใต้แสงไฟที่แอนฟิลด์ หรือเสียงเพลง ‘You’ll Never Walk Alone’ ที่ดังกึกก้องจากอัฒจันทร์เดอะ ค็อป

พวกคุณทำให้ผมรู้สึกได้รับการต้อนรับตั้งแต่แรกและช่วยนำทางผม นั่นคือสิ่งที่ผมทะนุถนอม

แน่นอนว่ามันสำคัญที่ต้องกล่าวคำขอบคุณ

ถึงนักเตะที่สวมตราสโมสรด้วยความภาคภูมิใจในขณะที่เป็นตัวแทนของสโมสรแห่งนี้ไปทั่วโลก ถึงทีมงาน ไม่ใช่แค่คนที่อยู่ในสนามซ้อม แต่รวมถึงคนที่อยู่เบื้องหลัง ไม่ว่าจะเป็นการดูแลสนามที่แอนฟิลด์ หรือทำงานในโรงอาหารที่สนามซ้อม

ถึงผู้บริหารและเจ้าของสโมสรสำหรับความไว้วางใจและแนวทางของพวกคุณ ถึงตำนานนักเตะที่สนับสนุนผมและทำให้ผมประทับใจในความสำคัญของ “วิถีแห่งลิเวอร์พูล”

มันเป็นความยินดีที่ได้ทำงานร่วมกับพวกคุณทุกคน

แชมป์ลีกสมัยที่ 20 ของลิเวอร์พูลเป็นของพวกเราทุกคน และมันจะยังคงเป็นบทสำคัญในประวัติศาสตร์ของสโมสร สำหรับสิ่งนั้น เราทุกคนควรภาคภูมิใจ

สโมสรแห่งนี้จะตัดสินตัวเองด้วยเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเสมอ และมันก็ควรจะเป็นเช่นนั้น

แต่ผมก็จากไปโดยรู้ว่าสโมสรอยู่ในจุดที่ควรอยู่ นั่นคือท่ามกลางทีมชั้นนำของยุโรป การคว้าตั๋วไปแชมเปี้ยนส์ลีกเป็นความรับผิดชอบที่สำคัญ และเป็นสิ่งที่ทำให้มั่นใจได้ว่าลิเวอร์พูลจะสามารถแข่งขันในระดับสูงสุดต่อไปได้ในฤดูกาลหน้าและต่อๆ ไป

ผมจากไปพร้อมกับความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมในสิ่งที่จะเกิดขึ้นข้างหน้า นักเตะที่ทุ่มเทอย่างมากให้กับสโมสรแห่งนี้ ผู้ที่ยึดมั่นในคุณค่าของสโมสรและช่วยสร้างช่วงเวลาที่น่าจดจำมากมาย ได้สร้างรากฐานที่จะคงอยู่ต่อไป

ในขณะเดียวกัน นักเตะรุ่นใหม่ก็กำลังก้าวขึ้นมา พร้อมที่จะเขียนเรื่องราวของตัวเองและยอมรับความรับผิดชอบที่มาพร้อมกับการสวมเสื้อตัวนี้

การเปลี่ยนแปลงเป็นส่วนหนึ่งของฟุตบอล แต่ผมรู้ว่าสโมสรแห่งนี้จะยังคงทำให้ผู้คนภาคภูมิใจต่อไป

เมื่อผมยืนอยู่ใต้ป้ายนั้นในอุโมงค์แอนฟิลด์เป็นครั้งแรก ผมรู้ว่าสโมสรแห่งนี้ต้องการอะไร ผมจากไปโดยรู้ว่าเราไม่เคยหยุดที่จะพยายามเพื่อสิ่งนั้น

อาร์เน่อ

---