บริษัทที่ทำงานกำลังประสบปัญหาบางอย่าง และต้องการจำกัดวง ให้พนักงานรู้แค่ไม่กี่คน

แต่ดันมีพนักงานเก่าที่ออกไปแล้วรู้เรื่องเข้า และมีการกระจายข่าวกันไวมาก จนพนักงานปัจจุบันก็รู้ไปด้วย

คราวนี้เรื่องถึงหูผู้บริหาร คนที่โดนเพ่งเล็งว่าปล่อยข่าวคือน้องในทีมคุณ ปัญหาคือคุณเองโดนหมายหัวไปด้วย

เพราะเค้ามองว่าพูดคุยกินข้าวนั่งใกล้กับน้องๆในทีมตลอด (นั่งใกล้หลายคน กินข้าวหลายคน) และสนิทกับพนักงานเก่าที่กระจายข่าว

ทั้งที่คุณไม่ได้ทำอะไรเลย รู้เรื่องมาแต่ไม่พูด ไม่บอกใคร เป็นคุณจะจัดการกับความรู้สึกเซ็งแบบนี้ยังไง

หรือเราต้องห้ามคุยกับน้องในทีม ห้ามกินข้าวด้วย วางตัวนิ่งๆ แบบนี้รึเปล่าครับ

อันนี้คุณเป็นหัวหน้าน้องในทีมด้วยหรือเปล่าหรือแค่เป็นหนึ่งในทีมด้วย ถ้าเป็นหัวหน้าทีมก็สามารถจัดการน้องในทีมได้เลยนะ

แต่ถ้าคุณเป็นแค่หนึ่งในทีมเนี่ย คุณอาจจะเข้าไปพบหัวหน้าคุณแล้วแจ้งไปก็ได้ว่าผมไม่เกี่ยวนะ แสดงเจตนาบริสุทธิ์ไป

และไม่ต้องกลัวว่าน้องในทีมรู้เข้าแล้วจะมองคุณไม่ดี ให้คนมองคุณไม่ดีในเรื่องที่คุณทำจริงๆดีกว่าให้มองไม่ดีในเรื่องที่คุณไม่ได้ทำ

เป็น Senior น้องเขาเป็น Junior ครับ

ทำใจอย่างเดียวครับ พูดไปก็ไม่มีใครเชื่ออ่ะ จะยืนยันตัวเองยังไงก็ดูไม่มีทางด้วย ก็ได้แค่บอกไปว่าเราไม่ได้เป็นคนพูดนะ

ถ้าหัวจะเล่นก็ลากน้องไปตบด้วย แล้วตัวเราเองก็หาทางพิสูจน์ให้ได้ว่าไม่เกี่ยว

ในสังคมการทำงานผมก็เป็๋นแบบนี้แหละครับ บางคนมันปากเปราะ เราเก็บความลับได้ แต่คนอื่นไม่แน่

ถ้าเราไม่ได้ทำไม่ได้พูดก็อยู่เฉยๆ ผมเข้าใจนะว่าเซ็งว่าโดนเพ็งเล็ง แต่คนมันจะคิดห้ามยังไง?

เรื่องของเรื่องมาจากต้นเรื่องที่คุยวงในต่างหาก หลุดมาได้ไง ที่สำคัญวิธีการพูดแบบว่า "ถ้า..." โดยที่ยังไม่จริง มันดูไม่มืออาชีพเลย คือ ผู้บริหารคนนั้นๆ ไม่มืออาชีพ

ตัวอย่างนะ สมมติ หัวหน้าหน่วยงานเราเปรยในวงแคบๆ ว่าจะโปรโมทคนนี้ คุณก็ไม่ได้อยากรู้หรอก แต่เขาก็เปรยขึ้นมาเอง และคุณก็เก็บความลับ แต่ที่ไหนได้ มีคนรู้กันเยอะมาก แต่ก็คุยกันลับหลัง มารู้ทีหลังว่า หัวหน้าฯ ก็เปรยทุกคนนั่นแหละ แบบนี้ใครผิด?