อยู่ที่นิสัยการใช้เงิน

ยกตัวอย่างที่บ้านผมเลยละกัน 25-30 ปีที่แล้ว
หาเงินได้เดือนละ 2-4 แสนต่อเดือน
พ่อเปย์ให้แม่ใช้เดือนละ 30k แบบไม่พอมาขอได้
เครื่องสำอาง เสื้อผ้า พ่อจ่ายให้ต่างหาก
ตอนนั้นสบายไหม โอ้ยสบาย
แต่มาตอนนี้สิ พ่อไม่เหลืออะไรสักอย่าง
ผมก็รับมรดกหนี้จากพ่อมาต่อ

ไอตอนทำงานก็ไม่เท่าไหร่หรอก ใช้จ่ายหนี้+กินพออยู่ ปัญหาคือหลังเกษียณนี่แหละ ถ้าตอนทำงานแค่พอมีกิน มันคือไม่มีเงินเก็บ หลังเกษียณจะเอาอะไรแดก

ถ้าไม่มีหนี้ 25000ก็อยู่ได้ ตอนนี้มี 250000 ถึงจะพ้น

20,000-30,000 แบบไม่มีหนี้ แต่รายจ่ายต่อเดือนมันแฝงไว้เยอะนะเดี๋ยวนี้
ค่าซับต่างๆ ค่าเนต มี10-15%ต่อเดือน่ล่ะ
แถมค่าเดินทางอีกจะบวกไปอีกเท่าไร ไม่รวมเช่าห้องเช่าบ้านนะ

รายได้ครีวเรือน ต่อเดือน ตจว 50,000 กทม 7-80,000 มีลูกหรือผู้สูงอายุ + 10,000-20,000 ต่อคน อันนี้แค่เข้าขั้นไม่จนนะ ถ้าเป็นชนชั้นกลางบนขึ้นไป x2-3

หกหลักขึ้นไป

ตามเกณฑ์ขั้นต่ำ ก็คือ ไม่ต่ำกว่า 5 ล้านบาท/ปี

ซึ่งเอาจริงๆ องค์กรใหญ่ๆ Big Name ตำแหน่ง VP ขึ้นไป
ก็เริ่ม แตะๆ กันแล้วนะ

จน สำหรับผมคือไม่มีอันจะกิน กินไม่ครบ 3 มื้อ
ถ้าตามความหมายแบบทางการ ก็รายได้ไม่พอให้ดำรงชีวิต

10000-15000 สำหรับคนมีครอบครัว ไม่มีบ้าน เช่าบ้าน
ถ้าตัวคนเดียว ถือว่าอยู่ได้

โสด ไม่มีภาระ ไม่ต้องส่งให้ที่บ้าน 200K เหลือพอไปลงทุนต่อยอดสบาย

ไม่โสด มีลูก มีภาระ ต้องส่งให้บ้าน มีหลักล้านไม่รู้จะอยู่ไหม

คนที่ไม่มีเงินจะซื้อข้าวกินครบ 3 มื้อ กลุ่มยากจน กลุ่มนี้ไม่มีเงินซื้อข้าวกิน แม้กระทั่งหาข้าวสักมื้อนึงยังลำบากเลยครับ ไม่ต้องมองถึงเอาเงินไปซื้อสิ่งของ เครื่องใช้ อื่นๆ เลย ในวัยเด็กผมเคยเจอเพื่อนที่กินข้าวกับน้ำปลา จนเป็นโรคไตตาย ยังไม่ทันถึงอายุ 15 เลยครับ อันนี้คือยากมากกก ที่จะพ้นกับคำว่ายากจน

คนที่ทำงานใช้แรงงาน เช่น กรรมกรก่อสร้าง เป็นต้น จะเป็นกลุ่มที่ยังจนอยู่ แต่พ้นคำว่ายากจนมาแล้ว อาจจะเข้าข่ายกลุ่มที่มีรายได้น้อย แต่ยังพอมีเงินซื้อข้าวกินได้ ส่วนเงินที่จะนำไปใช้อย่างอื่นอาจจะลำบากสักหน่อย หรือต้องดิ้นรนมากขึ้นอยู่กับวินัยของแต่ละบุคคล (ถ้าเอาเงินไปกินเหล้ากินยาหมดก็วนเวียนอยู่แค่นี้อะครับ)

ถ้าคิดถึงกลุ่มใช้แรงงานเหล่านี้ หากหารายได้มากกว่า 20k ถือว่ารอดกับคำว่าจนแล้วครับ เพราะสามารถดำรงชีพได้แล้ว และหากใช้จ่ายอย่างมีวินัยสามารถเก็บเงิน เพื่อต่อยอดอื่นๆ หรือสร้างตัวได้ นี่ยิ่งชัดครับ

หากเจนนี้พ้นมาได้ รุ่นลูกของกลุ่มนี้จะสามารถโตมาเป็นกลุ่มที่หลุดพ้นคำว่าจนได้ง่ายยิ่งขึ้นครับ สรุปแล้วรายได้ที่พ้นคำว่าจน 20k ก็น่าจะพอแล้วครับ

จนสำหรับผม คือไม่มีเงินกินข้าวครบ 3 มื้อ ไม่มีเงินจ่ายค่าที่พัก เอาเฉลี่ยแบบบ้านๆ

ข้าว 3 มื้อมื้อละ 50 วันนึง 150 เดือนละ 4500

ค่าที่พัก 3000

น้ำ+ไฟ+เนต 2000

ค่าอุปโภค พวกสบู่ แชมพู ยาสีฟัน 1000

ค่าน้ำมันเดินทาง 1000 บาท

รวม 11500 บาท

เผื่อเหลือไว้เก็บหรือลงทุนเพื่ออนาคตก็ราวๆ 15000 บาท

ตจว เกิน 15k/คน
กทม เกิน 25k/คน

นิยามคำว่า จน แต่ละคนไม่เท่ากัน

ถ้าหมายถึงสามารถหาปัจจัย 4 ได้อย่างเพียงพอ ไม่อดอยาก

ผมว่าคนจบ ป ตรี เงินเดือน 20k+ ก็ไม่เรียกยากจนแล้วนะ

แต่ไม่ได้เหลือๆ ถ้าอยู่ กทม. ก็อาจจะตึงๆหน่อย จะเอาเหลือถึงเก็บหน่อยก็สัก 30k+

ทำไมตจว.ถึงต้องใช้น้อยกว่าเหรอครับ

เนื้อหมูในตลาดสด ในแม็คโคร ก็ราคาเท่ากัน

น้ำมันก็ราคาปั๊มเท่ากันทั้งประเทศ

เซเว่นก็ราคาเท่ากัน

ร้านอาหารตามสั่ง ก็ราคาพอ ๆ กันกับในกรุงเทพฯ

ขับรถไปไหนมาไหน ในกรุงเทพฯนี่ใกล้กว่ามาก เดินออกมาหน้าปากซอย ในระยะ 2-3 กม. ทำได้ครบทุกอย่าง

ต่างจังหวัด ขับรถไกลกว่าทุกอย่าง

ผมคิดว่ามันมีความเข้าใจผิดอยู่เยอะมาก คนที่มองว่าอยู่ต่างจังหวัดแล้วต้องใช้เงินน้อยกว่าขนาดนั้น

ถ้าเหลือไว้จ่ายค่ากิเลสได้ชิลๆ โดยไม่กระทบรายจ่ายหลักของแต่ละท่านแล้ว

ผมว่าก็พ้นความจนแล้วล่ะครับ