สมัยเด็กๆผมชอบไปนั่งวาดการ์ตูนที่ห้องสมุดโรงเรียน วาดๆไปก็เบื่อเดินไปสำรวจชั้นวางหนังสือเก่าๆ

เหม็นอับที่ไม่มีใครแม่งอ่านอยู่แล้ว เจอกับหนังสือเล่มนึงหน้าปกเก่าๆชื่อว่า "อยู่กับก๋ง"

ผมไม่ได้เป็นคนรักการอ่านอะไรนัก หยิบขึ้นมาพลิกไปพลิกมาแล้วก็วางไว้

แต่ไอ้คำว่า "อยู่กับก๋ง" มันฝังอยู่ในหัวผมตั้งแต่ตอนนั้นมา ไม่รู้ทำไมมันถึงทิ่มแทงใจเด็กประถมอย่างผมนักหนา

ก๋งคืออะไร ทำไมอยู่กับก๋ง


จนเวลาผ่านมาตอนนี้อายุ 30 ปีวันดีคืนดี ลิ้นชักความทรงจำก็หยิบยื่นแฟ้มเก่าๆในสมองมาให้นึกถึง

ไอ้คำว่า "อยู่กับก๋ง" มันกลับมาแว่วในหัวผมอีกครั้ง ผมเลยเอาไปค้นในยูทูปดูว่ามีใครพูดถึงสิ่งนี้ในเน็ตบ้าง


ทำให้ผมได้ไปเจอกับช่องช่องนึงที่เขามาทำคอนเทนต์อ่านหนังสื่อเรื่องนี้ให้ฟัง พร้อมใช้เพลงวิหกพลัดถิ่น ของคาราบาวประกอบคลิปไปด้วย

ด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ บวกกับเนื้อหาที่ทำให้นึกถึงภาพชุมชนคนจีนอพยบ กลิ่นอายเก่าๆมันก็ย้อนเข้ามาในหัว

ระหว่างที่นอนฟังก่อนนอนจู่ๆก็น้ำตารื้นออกมานิดนึง

ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกหวิวๆ ประหลาดชิบหาย จู่ๆก็คิดถึงชีวิตตอนเด็ก ญาติผู้ใหญ่หลายๆคนที่เสียไปโดยที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำ

บางช่วงที่ผมไปเรียนและทำงานที่ ต่างประเทศ 2 ปี คุณยาย คุณตาแถวบ้าน(ไม่ใช่ญาติแท้ๆ)ที่เราเคยไปวิ่งเล่นบ้านเขา ตอนนั้นเขาใจดีหาขนมมาให้เรากิน

พอบ้านเริ่มทีคอม มีเน็ตก็ไม่ได้สนใจสังคมรอบบ้านซักเท่าไหร่ เล่นแต่คอมทั้งวัน

ไม่รู้ตอนไหนเหมือนกัน ที่ความทรงจำ กับเวลาช่วงๆนั้นมันหายไป

นี่ผมเริ่มแก่แล้วใช่มั้ย

อันนี้ความคิดแนว Sunk Cost

คือถ้าไปเล่นแต่กับก๋ง คงจะกลับมาคิดว่า กูมีคอมพ์น่าจะฝึกใช้คอมพ์ ป่านนี้เป็นลูกจ้างไมโครซอตฟ์ไปแล้วอัจฉริยะขนาดนี้

ป.ล. ผมล้อเล่นนะ จริงๆผมก็มีความคิดแบบนี้หลายอย่างแหละ อย่าง ทำไมตอนแม่ยังแข็งแรงไม่รู้จักเก็บเงินพาไปเที่ยว ตอนนี้ยังเดอนได้แต่ไปหนลำบากแล้ว

ทำไมตอนนั้นไม่ซื้อบิทคอยน์

ส่วนเรื่องอยู่กับก๋ง เป็นวรรณกรรมที่ปลอบประโลมผมมาตอนที่เจอมรสุมชีวิตหนักๆ ปัจจุบันผมก็ยังไปฟังหนังสือเสียงที่ท่านว่าอยู่บ้างตอนอยากจะหลับ ถืแว่าดีมากๆครับ

ถ้าชอบแนวนี้อีกเรื่องที่แนะนำคือกามนิต แมงมุมเพื่อนรัก

ชั้นวางหนังสือเก่าๆ เหม็นอับที่ไม่มีใครแม่งอ่านอยู่แล้ว เจอกับหนังสือเล่มนึงหน้าปกเก่าๆชื่อว่า "อยู่กับก๋ง"


อ่านแล้วสลดใจมากฮะ..

เพราะเป็นหนังสืออ่านนอกเวลา สมัยผมเรียน จำไม่ได้ว่าประถมหรือ ม.ต้น (สลดใจเพราะรู้สึกแก่เนี่ยแหละ)

ก๋งผมเป็นคนจีนแท้ๆ ตอนแกอยู่ได้อังเปาด้วย พอแกกลับดาวก็ไมไ่ด้แล้ว

อายุเป็น100เลย ปู่ผม75 พ่อผม72รอดมะเร็งมาได้เห็นบอกอยากอยู่ให้ถึง100

ขอให้แกสมหวังละกันให้พรี่ผมลูกสุดที่รักเป็นคนดูแล ส่วนผมใช้ชีวิตเหลวแหลกต่อไป

ผมเป็นคนชอบแนวคอเมดี้ มากกว่าดราม่ามาตั้งแต่เด็กละครับ เลยไม่อินกับเรื่องอยู่กับก๋งซักเท่าไหร่ ตอนเด็ก ๆ ผมอินกับ พล นิกร กิมหงวน สามเกลอ ของป. อินทปาลิตมากกว่า

ต้องแบบนี้อยู่กับก๋งของแท้ คนเมืองเท่านั้นที่จะเข้าใจ

อย่าหาว่าจัญไร เวลาเห็นชื่อเรื่องนี้ ในหัวผมตอนเด็กคือ หนังอาร์ไทยชื่ออยู่กับก๋ง ที่เป็นเด็กสาวโดนก๋งตอก

แสดงว่าสมัยละอ่อน อ้ายก่เอาก๋งเหน็บแอว ขี่รถถีบไปแอ่วกับเปื้อนเหมือนกั๋นแม่นก่

อยู่กับปางนู