ผมชอบแมนยูมาตั้งแต่เด็ก แต่มาเริ่มตามจริงๆคือตอนยุคมอย (กุจะบ้ามาเลือกเชียร์อะไรตอนนั้น) ตอนนี้ก็ 13 ปีแล้วเนอะที่ไม่ได้มีโมเมนต์ได้ดีใจถ้วยใหญ่ๆเลย ขนาดถ้วยเล็กที่ได้มายังดีใจมากๆ
ผมดีใจกับทั้งแฟนน่อล แฟนลิเวอร์ทั้งคู่ ที่เจอการปลดล็อคในช่วงชีวิตของตัวเอง 55555
รอสักวันให้เป็นวันของเรามั่ง วันนั้นโซเชียลคงถล่ม โลกแตกแน่แต่ไม่รู้ต้องใช้เวลาอีกกี่สิบปี 555555

ปีหน้าเรามาแน่ครับ

ปีหน้าเราจะกลับมา ..

ปีหน้าครับ

ปีหน้าก็ยังบอกปีหน้าต่อไป

เอาว่าปีหน้าขอแค่อย่าต้องมาไล่โค้ช หาโค้ชไหม่กันอีกก้อพอ

กลางรับที่ดีจะทำให้เรากลับมา

ก็ปีหน้าแหละ

หน้าไหนไม่รู้

ตามค่ามาตรฐานก็ 20ปี+

ผมว่า ของน่อลมันยาก เพราะมันทะลึ่งมาแทรกในช่วงยุคคล้อปกับเป้ปด้วยแหล่ะครับ ถึงจะไม่ใช่ยุคทอง แต่มาตรฐานก็สูงลิบอยู่ดี มันเลยรู้สึกว่า แชมป์ลีกมันยิ่งใหญ่มากๆ เพราะมันได้มายากจริงๆในยุคสองคนนี้

แต่หลังหมดยุคเป้ปคล้อปอย่างเป็นทางการแล้ว ลีคอาจจะไม่ยากเหมือนเดิมแล้วก็ได้นะ ตอนนี้ไม่รู้จะเป็นยังไงต่อ

เพราะทีมที่มาตรฐานพอจะทัดเทียมกับ คล้อป เป้ปได้ ในปีหลังๆมานี่ ก็มีแค่น่อล พอคู่แข่งสำคัญไม่อยู่ ไม่รู้จะมีแรงถีบตัวเองให้ไปไกลกว่าเดิมมั้ยเลย ลีคอาจจะกลับมาสูสีกัน บิ้ก 6 อาจจะแย่งแชมป์กันไม่ยากเหมือนก่อนหน้านี้ก็ได้

ใจจะขาดเลยกว่าจะแย่งแชมป์จากสองทีมนี้ได้

เมื่อทุกอย่างถึงพร้อมและเราดีพอครับ
คงมีสักวันข้างหน้า

มันก็แบบนี้แหละครับ วนไปเรื่อยๆ ยุค90ปลายๆถึง2000ต้นๆ แมนยูก็ขึ้นไปจุดบนสุดเหมือนกัน ตอนนั้นลิเวอพูลก็ต้องรอจนคล็อปมาปลดล็อคให้

เชลซีก็ต้องให้เสี่ยหมีมาปลดก็รอตั้งกี่ปี แมนซิติ้เหมือนกัน ทุกทีมมันมีขึ้นมีลงหมดนั่นแหละ