ตอนนี้เห็นมีหลายๆคนบอกว่า รอคอยมา 22 ปี แต่ว่าถ้าไม่ได้เริ่มเชียร์จากตรงนั้นจริงๆ โดยเฉพาะคนรุ่นหลังๆที่พึ่งมาเชียร์ไม่นาน ยังไงก็อาจจะไม่ถึง 22 ปีอย่างที่ใส่แคปชั่นกัน

ที่จะบอกคือ สำหรับผมพอเห็นคำว่า 22 ปี มันคือ 22 ปีจริงๆอ่ะ แล้วของผมคือ 22 ปีเต็มพอดีเด้ะเลยด้วย เพราะนัดแรกที่ใช้คำว่า เชียร์อาเซน่อล จริงๆ คือนัดที่โดนแมนยู หยุดสถิติไร้พ่ายยาวนานต่อเนื่อง เกมนั้นเลย

ซึ่งตอนแรกสาเหตุที่ต้องเชียร์อาเซน่อลเพราะ เมื่อก่อนตอนเด็กเป็นคนไม่ชอบฟุตบอล ไม่ชอบดูบอล แต่เล่นเกม

เวลาญาติๆมาบ้าน ก็จะเล่นเกมบอลกัน เพราะเค้าดูบอลกันทุกคน ไอ้เรามีส่วนแค่ ชอบเล่นเกม ก็เลยเล่นกะเค้าด้วยแค่นั้น แล้วมันก็ต้องเลือก 1 ทีม แน่นอนว่า ไม่รู้จักใครเลย เพราะงั้นทีมที่กดมา คือทีมแรกสุดนั่นแหล่ะ Arsenal เพราะชื่อมันขึ้นต้นด้วยตัว A

พอเล่นเกมไปก็เริ่มจำนักเตะได้ เริ่มรู้ว่าตัวไหนเก่งไม่เก่ง เริ่มฝากบอลให้ตัวนั้นประจำ เพื่อให้กระชากไปยิง Hennry นี่จำขึ้นใจมาก แล้วก่อนหน้าที่จะมีแมทช์นี้ อีกแมทช์นึงที่จำขึ้นใจเลยคือ ภาพที่ อองรี โซโล่ครึ่งสนามไปยิงใส่ ลิเวอร์พูล

ด้วยความที่ทั้งบ้าน พี่ชาย พ่อ เชียร์ลิเวอร์พูลหมด เวลามีบิ้กแมทช์แบบนี้ คนข้างบ้านก็จะมาเชียร์ด้วย เพราะตอนนั้นเป็นบ้านเดียวที่ติด UBC มีบอลพรีเมียร์ลีกไว้ดู คนเยอะมากก เวลามีบิ้กแมทช์ทีนึง คนมาออกันเต็มหน้าบ้าน ทั้งแฟนบอล ทั้งผีพนัน บางทีวินมอไซมาจากไหนก็ไม่รู้มานั่งดูก็มี

เกมนั้นมีเสียงพูดขึ้นมาว่า ระวังๆตัวนี้ตัวเดียวเลย เราก็เงยหน้าขึ้นไปมอง ตอนนั้นจำได้ว่าบรรยากาศเกมมันตึงๆแต่ตาเราไม่ได้มองหรอก เพราะไม่ได้สนใจฟุตบอล แต่ภาพที่เห็นคือ อองรีแม่ง ติดเครื่อง หลบหนึ่ง หลบสอง โยกตัว แล้วเอียงยิง หายเลย

เลยทำให้รู้ว่า เชี่ย ไอ้ตัวที่เป็นเดอะแบกตอนเราเล่นเกม ตัวจริงแม่งก็เก่งแบบนี้นี่เอง มันเลยทำให้เราเริ่มสนใจฟุตบอลขึ้นมาเลย

สุดท้ายมาถึงวันที่นั่งเชียร์จริงๆเลย วันนั้นคือ แมนยู v อาเซน่อล แน่นอนว่าตอนเด็กก็รู้จักแมนยูจากในเกมนี่แหล่ะ เพราะเป็นทีมที่ญาติใช้ประจำเวลาเล่นด้วยกัน คือวันนั้นน่าจะเตะคู่แรกหรืออะไรนี่แหล่ะ คนมากันเต็มบ้านเหมือนเดิม มันทำให้เราเอาใจช่วยเชียร์อาเซน่อลทีมเราเต็มที่ เพราะไม่อยากให้แพ้แมนยูทีมญาติ

และใช่ครับ วันนั้นอาน่อลแม่งแพ้ ดวงดีสุดๆ เริ่มเชียร์วันแรกก็แพ้เลย แล้วเป็นการแพ้แบบ หยุดสถิติไม่แพ้ใครต่อเนื่องของอาเซน่อลพอดีด้วย นั่นเลยครับ แมทช์แรกที่ได้ดูอาเซน่อล แล้วก็ใช่อีกครับ หลังจากนั้นมาก็เริ่มตามดูอาเซน่อลทุกเกมเท่าที่จะหาดูได้ เลยกลายเป็นมีทีมเชียร์ไปแบบไม่รู้ตัวเลย

จากวันนั้นถึงวันนี้ พูดได้เต็มๆปากเลยว่า 22 ปีเต็มๆ ที่ไม่เคยมีประสบการณ์ได้เห็นอาเซน่อลเป็นแชมป์ลีกเลย นี่คือครั้งแรกจริงๆ เพราะงั้นคำว่า 22 ปีของผมนี่แม่งแบบ มันคือยาวนานมากๆ แต่เอาจริงๆนะ ถ้าเรื่องแชมป์ลีก พึ่งมารอคอยจริงๆเมื่อ 2-3 ปีหลังนี่เองแหล่ะ เพราะก่อนหน้านี้ มันไม่ได้มีหวังอะไรให้ไปลุ้นกะเค้าเลย


พอถึงวันที่ได้จริงๆแล้วก็ รู้สึกแปลกๆดีเหมือนกัน เพื่อนผมแม่งร้องไห้เป็นเด็กเลยหลังเกมบอร์นมัธจบเมื่อคืน

ท่านอื่นมีใครใช้คำว่ารอมา 22 ปีเต็มๆได้จริงๆบ้างครับ แต่คิดว่าน่าจะมีเยอะแน่เลย คนเชียร์น่อลน่าจะมีแต่แก่ๆกันหมดแล้วแหง

คิดเรื่องนี้มาตั้งแต่ลิเวอร์พูลได้แชมป์ละ บอกรอมา 30 กว่าปี แต่ตัวเองอายุ 20 กว่า



ส่วนคำถามก็คือเราเข้าเกณฑ์ตามคำถามครับ เอาแค่เมมฯ บอร์ดนี้ก็เกือบ 21 ปีแล้ว

ผมดูหลังจากปี03/04 (ไม่ทันดูปีได้แชมป์)
รอมาประมาณ10ปีได้ FA จาก ozil

เข้าใจว่าน่าจะ22ปีพอดีครับ

มันจะมีกี่คนที่ใช้ได้ 22 อย่าแยกแยะกันเองเลย ผมตอน ม.3 ยังนั่งดูมิลาน ลิเวอร์ อิสตันบลู ยังไม่เริ่มเชียร์น่อลเลย แต่ช่วงนั้นไปร้านเกม เราก็เล่นวินนิ่งกัน ผมก็ใช้ทีมโกงๆ ยุคนั้น เชลซี มาดริด มิลาน แต่เพื่อนผมใช้แต่น่อล โดน Henry ยิงจนหลอน จนตามเชียร์น่อลเลย จุดเริ่มต้นผม เชียร์น่อลเพราะเพื่อนกด วินนิ่งใส่จนเละเนี่ยแหละ สมัยนั้น ฟังข่าวย้ายตัว fm 99 ยังจำประกาศการมาของ reyes ผ่านวิทยุได้อยู่เลย อย่างผมไม่ทันเชียร์ตอนไร้พ่าย แต่ทันนัดชิง UCL ก็ไม่ใช่แฟนปืนซินะ ผมไม่ชอบเลยเหมือนกับว่า พวกกูเชียร์มาก่อน พวกมึงไม่รู้ถึงการรอคอย

ทันยุคที่ฟรีทีวีถ่าย แล้วพากษ์ว่า โอ้โห เล่นเหมือนมีตาหลังครับ

(อองรี กำลังคอมโบกับ เบิร์กแคมป์)

ผมพูดคำนี้ได้เต็มปากอะครับ เพราะผมเชียร์มาตั้งแต่ก่อนถ้วยทองอีก

ผมเชียร์มา 23 ปี พอได้ถ้วยทองแล้ว 22 ปีก็รอกันอีกยาวๆ

อย่าคิดมากคนับ หงส์รอมา 30 ปีแหนะ ซึ่งผมเริ่มเชียรจริงๆ น่าจะปี 96-97 มั่ง ได้ 19-20 มันก็ไม่ได้รอ 30 ปีจริงๆ แต่ก็นานจริงๆนั้นแหละครับ ถถถถถถถ

ตอนเด็กๆได้ดูบอลก็จะดูทางฟรีทีวี ช่วงนั้นช่อง 9 ถ่ายอาเซน่อลเยอะด้วย ดูบ่อยเลยชอบ 22ปี เหมือนจะนาน แต่ยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้อยู่เลย เวลาผ่านไปเร็วมาก

เชียร์ตั้งแต่ เปอตีย์ อ่ะน่าจะ 22ปีได้เต็มๆ

ผมเริ่มเชียร์ปี 2002 จากเกม Fifa ตอนนั้นเด็กมากๆ ชอบอองรี จาก France98 สมัยยุคเจ้จาก Highbury ผมเอมิเรต ผมดูตลอด จนมายุคโควิดที่ไม่ค่อยได้ดูแล้วก็ห่างๆไปเลย



เพราะฉนั้นขออนุญาตเคลมประโยคนี้ครับ แล้วถ้าได้ UCL อีกขอเคลมว่า 20 ปีที่รอคอยต่อเลย

เขาพูดถึงบริบทของทีมที่รอคอยมา 22 ปี ไม่ใช่คนเชียร์มาตลอด 22 ปี
คุณจะเป็นแฟนบอลตั้งแต่ 20 30 ปีที่แล้วหรือเป็นแฟนบอลเมื่อวานนี้
ทุกคนก็คือแฟนบอลเหมือนกัน รักในสิ่งเดียวกัน อย่าแบ่งแยกแยะให้มากนักเลย
Once a Gunner, Always a Gunner.

ยุคเสื้อ jvc เสียดายเสื้อหายไปละ ตั้งแต่ซันเดอร์แลนด์ยังมีฉายาเรือรบ ปีลึกจัด แต่ผมอายุ3*

จุดที่ผมมาเชียร์ปืนนี่ เพราะพ่อเลย พ่อผมเชียร์ แมนยู 555 ตอนนั้นก็เก่งเหลือเกิน พ่อโม้จัด เลยหมั่นไส้ อยากแทงสวน ไปเจอแมทช์นึงที่ปีกตัวเล็กๆพริ้วๆ ลากโคตรสะเด่า Overmars จากนั้นตามดู จนมาเชียร์ทีม นี้ แล้วมาเจอ King Henry โหว ทีมเรา แม่ง เลิศ ช่วงผ่านมา 22 ปี แบบ ผ่านมาได้ไง จนจะกลายเป็นทีมกลางตารางไปละ จนมาถึงวันนี้มันพูดไม่ออกว่ะ ดีใจโคตร ดีใจกับแฟนๆอายุ 40+ อย่างพวกเราด้วยนะครับ

ของผมเชียร์ตอนป.5-6 ประมาณ 30 ปีครับ
แต่การได้แชมป์ปีนี้ผมอนกว่าตอนไร้พ่ายเพราะตอนนั้นได้ดูน้อย+ยังไร้เดียงสา
ผ่านมาถึงวันนี้ได้ ปริ่มล้นไปหมด
ผมแม่งนอนไม่หลับตั้งแต่ดูซิตี้จบเลย ให้ตายเถอะ นี่เราหยุดยิ้มไม่ได้เลย

เริ่มเชียร์ปีเดียวกันเลยครับ เริ่มเชียร์เพราะอองรีเนี่ยแหละ
ตอนนั้นความรู้สึกที่ดูคือ หลบ1 หลบ 2 แล้วยิงเหมือนที่ท่านว่าจริงๆ
อดทนรอมา 22 ปี วันนี้แม่งโคตรมีความสุข