ไม่รู้มีใครพูดถึงเรื่องนี้ไปยัง พอดีวันนี้ได้อ่านบทความเกี่ยวกับเทคนิคที่มหาเศรษฐีในอเมริกาใช้เพื่อหลีกเลี่ยงภาษี มันเข้าข่ายกับสิ่งที่ FSG ทำ เลยมาแชร์ให้อ่านกันครับ


โคตรเซียนเซฟภาษี: เมื่อ FSG ซื้อ อีซัค, เวียรตส์, เอทิอิเก้ มารวมทัพ... หงส์ได้นักเตะ แต่เจ้าของได้ลดภาษี?

ปกติเห็นหน้า จอห์น ดับเบิลยู เฮนรี (บิ๊กบอส FSG) แฟนบอลอย่างเราเป็นต้องท่องพุทโธ-ธัมโม เพราะแกเหนียวหนึบเค็มยิ่งกว่าเกลือสมุทร แต่จู่ๆ เกิดอะไรขึ้นไม่รู้ FSG เกิดอาการ "ผีเข้า" ยอมควักกระเป๋าทุ่มเงินรวมกันเกือบ 400 ล้านปอนด์ ดึงตัว อเล็กซานเดอร์ อีซัค (£125M), ฟลอเรียน เวียรตส์ (£116.5M) และ อูโก้ เอทิอิเก้ (£79M) มาร่วมทีมพร้อมกัน!แฟนบอลบางคนถึงกับต้องขยี้ตาว่านี่ลิเวอร์พูลหรือปารีส แซงต์-แชร์แมง? แต่ช้าก่อนครับ... อย่าเพิ่งซาบซึ้งในความรักสโมสรของเฮนรี เพราะในโลกของมหาเศรษฐีอเมริกัน การซื้อสตาร์ราคาแพงระยับขนาดนี้ไม่ได้ทำไปเพื่อความบันเทิงอย่างเดียว แต่มันคือกลยุทธ์ลดหย่อนภาษีขั้นเทพที่เรียกว่า Roster Depreciation Allowance (RDA) หรือ "การหักค่าเสื่อมราคานักกีฬา" ของสรรพากรสหรัฐฯ (IRS) ครับ!

1. ในสายตาสรรพากร: อีซัค, เวียรตส์ ไม่ใช่มนุษย์... แต่คือ "เครื่องจักรประจำโรงงาน"เวลาเรามอง อเล็กซานเดอร์ อีซัค เราเห็นกองหน้าขายาวสปีดนรก มอง ฟลอเรียน เวียรตส์ เราเห็นจอมทัพเพลย์เมกเกอร์อัจฉริยะ แต่สำหรับกฎหมายภาษีสหรัฐฯ (IRS Section 197) สัญญาของนักเตะบิ๊กเนมเหล่านี้ถูกตีค่าเป็น "สินทรัพย์ที่ไม่มีตัวตน" (Intangible Assets)คิดภาพตามง่ายๆ ครับ เหมือน FSG ไปซื้อเครื่องจักรราคาแพงมาตั้งในโรงงานอเมริกา สรรพากรมองว่าเครื่องจักรย่อมเก่าลง พังง่าย และเสื่อมราคาไปตามเวลา สัญญานักเตะก็เช่นกัน ยิ่งเตะไปอายุยิ่งเยอะ สัญญายิ่งเหลือน้อยลง ดังนั้น สรรพากรจึงอนุญาตให้เจ้าของทีมนำ "ค่าเสื่อมราคา" ของนักเตะเหล่านี้มาหักออกจากรายได้เพื่อลดภาษีได้แบบหน้าตาเฉย! (ใช่ครับ... หน้าของอีซัคและเวียรตส์ลอยมาเป็นเครื่องจักรตัดอ้อยทันที)

2. สูตรโกง 15 ปี: ปั้นตัวเลข "ขาดทุนบนกระดาษ" เพื่อเซฟเงินสดตามกฎหมายอเมริกัน เมื่อ FSG เข้าซื้อและลงทุนในกิจการสโมสรกีฬามูลค่าเป็นพันๆ ล้าน มูลค่ากว่า 90% ของทีมจะถูกปัดเข้าไปอยู่ในหมวดสินทรัพย์ไม่มีตัวตน และได้รับอนุญาตให้ "หักค่าเสื่อมราคาได้ 100% ยาวนานถึง 15 ปี"ลองมาดูคณิตศาสตร์สไตล์ FSG กันครับ:สมมติว่าปีนี้ลิเวอร์พูลฟอร์มร้อนแรงมาก ทำกำไรเข้าสโมสรเน้นๆ 50 ล้านดอลลาร์แต่ในทางบัญชีภาษี: FSG มีโควตาหักค่าเสื่อมราคานักเตะและสินทรัพย์ (ที่สะสมมาตั้งแต่ตอนซื้อสโมสรบวกกับดีลใหม่ๆ) อยู่ปีละ 120 ล้านดอลลาร์ผลลัพธ์ที่ส่งให้สรรพากร: เอา กำไร 50 ล้าน ไปลบ ค่าเสื่อม 120 ล้าน = ลิเวอร์พูลรายงานว่า "ขาดทุน 70 ล้านดอลลาร์"คุณพระ! ทีมเยียวยาหัวใจต้องเข้าไหม? ไม่ต้องครับ! เพราะในโลกแห่งความเป็นจริง เงินสด 50 ล้านดอลลาร์นั้นยังนอนยิ้มอยู่ในบัญชีสโมสร แต่บนหน้ากระดาษภาษี ลิเวอร์พูลกลายเป็นทีมที่ "ขาดทุนย่อยยับ" ไปซะอย่างนั้น

3. มนตรา "ส่งต่อผลขาดทุน" (Pass-Through) มามุกนี้หวานเจี๊ยบความแสบขั้นสุดมันอยู่ตรงนี้ครับ บริษัท FSG ไม่ได้มีแค่ลิเวอร์พูลในมือ พวกเขายังเป็นเจ้าของทีมเบสบอล Boston Red Sox ธุรกิจแข่งรถ และบริษัทอื่นๆ ในสหรัฐฯ ที่ปั๊มเงินกำไรเข้ากระเป๋าปีละหลายร้อยล้านดอลลาร์เนื่องจากโครงสร้างธุรกิจของพวกเขาเป็นแบบ "Pass-through" (หน่วยงานส่งผ่านรายได้) ผลขาดทุนบนกระดาษ 70 ล้านดอลลาร์ที่ได้จากลิเวอร์พูล จะถูกส่งข้ามโลกกลับไปที่อเมริกา เพื่อเอาไป "หักลบกับกำไร" ของธุรกิจอื่นๆ ของ FSG ทันที!สมมติบริษัทอื่นของ FSG ทำกำไรได้ 200 ล้านดอลลาร์พอเอาผลขาดทุนจากลิเวอร์พูลไปโปะ (200 ล้าน - 70 ล้าน)FSG จะเหลือรายได้ที่ต้องเสียภาษีให้รัฐบาลอเมริกาแค่ 130 ล้านดอลลาร์ เท่านั้น! ประหยัดภาษีไปได้หลายสิบล้าน!

สรุปให้ฟังง่ายๆ สไตล์เด็กหงส์เพราะฉะนั้น วันหลังถ้าเห็น จอห์น เฮนรี ยอมอนุมัติเงินซื้อนักเตะบิ๊กเนมราคาแพงหูฉี่อย่าง อีซัค, เวียรตส์ หรือ เอทิอิเก้ ก็ไม่ต้องแปลกใจไปครับ ยิ่งสัญญานักเตะแพงเท่าไหร่ ตัวเลขที่จะนำไปใช้ "บริหารจัดการภาษี" ในฝั่งอเมริกาก็ยิ่งก้อนใหญ่ขึ้นเท่านั้นเรียกว่าได้ทั้งนักเตะเก่งๆ มาให้ อาร์เน่อ สล็อต ใช้งานในสนาม ได้ทั้งกระแสความนิยม และได้ทั้งตัวเลขไปลดภาษีธุรกิจที่อเมริกาแบบวิน-วิน (แต่ FSG วินกว่า)

YNWA! (You'll Never Walk Alone... แต่เจ้าของทีมได้ลดภาษีนะจ๊ะ)


อันนี้ไม่มีที่มานะครับ หาข้อมูลเอง ถ้าอยากรู้เพิ่มเติมลองหาข้อมูล US billionaires buy sport team for tax loophole

เรื่องตกกะปิของเศรษฐี
เป็นเรา เราก็อยากเสียภาษีให้น้อยที่สุด
ที่เมื่อก่อนอวยๆดาราคนดังคนรวยกันอ่ะ
ไม่ยกมรดกให้ลูก แต่ไปตั้งกองทุนนั่นนี่
หาว่าอยากให้ลูกรู้จักหาเงินเอง
ที่ไหนได้ มันแค่เลี่ยงภาษีมรดก

ตอบในทางบัญชีนะ สินทรัพย์ไม่มีตัวตนเขาเรียกว่าค่าตัดจำหน่ายครับ ไม่ใช่ค่าเสื่อม แล้วไม่ได้ "ขาดทุนบนกระดาษ" อะไรแบบท่านว่าหรอก อย่างเช่นอิซัค 125 ล้านปอนด์ ก็ไม่ได้ลง 125 ล้านปอนด์ตู้มก้อนเดียวในปีแรก เป็นลงก้อนละ 25 ล้าน 5 ปีตามสัญญาแค่นั้นเอง ส่วนเงินก็จ่ายจริง 125 ล้านปอนด์นั่นมันไปอยู่ในงบกระแสเงินสด

ดีครับ

ซื้อชักเขร้ตอนหน้าหนาวก็น่าจะกรณีเดียวกัน เพราะมันจะหมดงบปีบัญชี แต่ดีลพรีออเดอร์ลิเวอร์พูล ไม่เคยเห็นเก่งสักตัว เกอิต้า มาม่า มารอลุ้นชักเขร้อีก

เจ้าของทีมเป็นนิติบุคคลครับ
แล้วจริงๆก็ไม่ใช่เรื่องซับซ้อน ลงทุนเพิ่ม หักต้นทุนมากขึ้น กำไรลด ภาษีก็ลด

แต่ ถ้ากำไรลด สโมสรขาดทุน ก็ปันผลไม่ได้
เพราะงั้นการลงทุนล็อตใหญ่ เป็นผลดีนิติบุคคล แต่เป็นผลร้ายผู้ถือหุ้น
ถ้าจะเอาเป็นประโยชน์ผู้ถือหุ้น คือ ปล่อยให้กำไร แล้วโดนภาษีไป แต่ได้ปันผล

เพราะงั้น การลงทุนเพราะจะเอาไว้ลดภาษี คิดว่าไม่ใช่เหตุผลหลักครับ
มันก็น่าจะเหตุปกติ ได้แชมป์ โอกาสซื้อนักเตะสูง นักเตะเดิมอายุเยอะ เลยต้องทำ

ผมว่าปกติ ไม่น่าเกี่ยวกับปัญหาที่จะเป็นอยู่ตอนนี้