ย่อสั้นๆครับ ผมทำกระเป๋าเงินหาย แล้ว ถูกคนนำบัตรปรชาขน ไปใช้ทำผิดกฏหมายโดยไปขโมยของ ของลูกค้าในโรงแรมแล้วโดนแจ้งความ

วันนี้ผมได้ส่ง โนติส ไป ด้วย เงื่อนไขว่า ให้ทาง โรงแรมพาลูกค้าไปถอนแจ้งความ ถ้าไม่
ผมขอปกป้องตัวเอง ด้วย 2 ข้อ ข้อ 1 เอาข้อมูลบัตรของผมไปเผยแพร่ ข้อ2 ปฎิบัติหน้าที่โดยประมาท รับเอกสาร ไม่ตรงกับลูกค้า ซึ่งก๋ให้เกิดความเสยหายต่อเจ้าของบัตร

ผมเขียน อย่างให้ความเป็นธรรมที่สุด

ผมได้ส่งโนติสไป ในตอนเช้า แต่ไม่ได้รับการตอบกลับไดๆ อ่านแล้วไม่ตอบ

ผมเลยได้โทรไปหา ที่โรงแรม ได้ผมกับแม่เจา้ของโรงแรม โดยตรง ซึ่ง คือคนที่รับบัตรผม ผมได้แสดงตัว ว่าเป็นใครถูกกระทำอะไร แต่ ตามภาษาคนแก่ครับโวยวายนุ้นนี้ บอกเค้าผิดตรงไหน เค้าก็แค่รับลุกค้า คนแก่แล้ว จะไปดู ได้ทุกคนเหรอ ผมก็พยายามแจ้งว่า ความผิดมันได้เกิดขึ้นแล้ว เป็นความผิดตามพรบ และผมเดือดร้อนครับ
แต่แกก็ยังโวยวายไปเรื่อยไม่หยุด สุดท้าย ตัดสายทิ้ง

เลยโทรไปหา ลูกของเขาแทน คือคนที่ผมคุยด้วยเมื่อวาน เค้าก็แสดงความไม่พอใจอย่างยิ่งต่อการกระทำของผมหาว่าผมข่มขู่เค้า และก่อกวน เค้าและครอบครัว ผมได้แจ้งว่า การ ส่งโนติส ไม่ใช่การข่มขู่ มันคือการที่ผมให้ทนายร่างมา และเน้นย้ำ ในท้ายของโนติสว่า ไม่ได้เจตนา อยากให้เรื่องบานบาย
เรื่องที่สองผมก่อกวน ข้อนี้ผมมอบ ครับ ขอโทษเค้าไปจริงๆ ถึงการส่งข้อความ ไปหาเค้า และแฟนในตอนดึก ว่าเป็นพฤติกรรมไม่เหมาะสมจริง

ที่นี้ก็มาเข้าประเด็น เค้าบอกว่า เค้าไม่ใช่คน ให้บัตรไปกับลูกค้า แต่ลุกค้าไปแจ้งความ แล้วตำรวจพากันมาโฮสเทลแล้วขอเอกสาร ข้อนี้ผมได้ฟังพี่เค้าชี้แจงแล้ว เลยตอบว่าไม่ติดใจในเรื่องนี้ แล้ว ขอโทษไปที่เข้าใจผิด

ข้อสอง คือ การที่ เค้ารับลูกค้าไม่ดี ปล่อยให้ คนอื่นสวมบัตรคนอื่นเช็คอินได้ ผมบอกข้อนี้มันผิด พรบ เลย ชัดเจน เค้าบอกว่าโรงแรมเค้่าตรวจดีแล้ว เค้าดูในเบื้องต้นดีแล้ว ผมเลยพูดว่าเมื่อสักครู่ที่ผมคุยกับแม่ของพี่ ท่านไม่ได้พูดอย่างนี้ เลยเกิดการโต้เถียงกันใหญ่ เค้า บอกผมหมิ่นประมาทเค้า ที่กล่าวหาว่า ระบบโรงแรมเค้าไม่ดีในการ คัดกรอง คนเข้าพัก ผมก็เถียงไปประมานว่า งั้นผมใช้คำพูดว่า พี่รับ ลูกค้า โดยที่ เค้าใช้บัตรผมในการ เช็คอินได้ นี้คือข้อเท็จจริง แบบนี้ ผมยังหมื่นหรือกล่าวหาพี่ไหม เค้าไม่ตอบผมข้อนี้ เถียงกันอยุ่พักใหญ่


สุดท้าย ผมไม่ได้ในสิ่งที่ขอเค้า ด้วยเหตุผลว่า การที่คุณมาขู่ผมแบบนี้ นี้คือคนขอให้ช่วยเหรอ ผมบอก พี่เมื่อวานผมพยายามพิสุดตัวเองทุกอย่างและขอดีๆ แล้วแต่มันไม่ได้ผล เลยไปปรึกษาคนรอบตัวมาแล้วจบที่วิธีนี้
สรุปคือ เค้าเลยจะไม่ช่วยอะไรผมอีก บอกจะฟ้องอะไรก็ฟ้องไปเลย เค้าก็คิดว่าเค้าไม่ผิด

และต่อว่าผมตลอด ว่าทำไมต้องมาเอาเรื่องเค้า ผมก็เน้นย้ำถึงความสำคัยว่า การที่พี่ รับลูกค้าโดยคัดกรองไม่ดีแบบนี้ ผลทำให้เค้าต้องมาเดือดร้อน เค้าก็บอก ก็รับอย่างนี้กันทั่วประเทศ ผมก็บอก อันนี้คือมันเกิดเรื่องไงครับ บัตรผมไปอยู่ที่โรงแรมพี่ได้ไง


สรุปเถียงกันหูดับตับเล็บ ผมเลยได้รู้ว่า คงทำอะไรไม่ได้แล้ว ก็ได้ขอโทษเค้าทุกอย่าง ในเรื่องที่ผมผิด ที่เค้าบอกมา และด้วยความลังเลว่าอยากฟ้อง เรื่องที่เค้ารับลูกค้าไม่ดูเอกสารเช็คอินให้ดี แต่เมื่อสักครู่ผมได้ คิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว ว่า ควรจบดีกว่า แม้การฟ้องของผมจะเอาไปใช้เป็นหลักฐานได้ว่าผมบริสุท ทนายก็แนะนำมาแบบนี้ แต่ผมบอกกับทนายว่า ผมขอเลือกใช้วิธีอื่นพิสุดตัวเอง โดยที่คนอื่นไม่เดือดร้อนไปกับผมดีกว่า

แล้วก็พิมไปขอโทษทุกการกระทำของผม ที่เค้าเห็นว่าผมผิด แบบไม่มีข้อแก้ตัว

ก็ก้มหน้า ทำมาหากินกันต่อไปครับ

จากความเห็นส่วนตัวนะครับ ขอไม่ก้าวล่วงการตัดสินใจของท่าน

1. มาตรฐานโรงแรมมันต้องดีกว่านี้ครับ การคัดกรองผู้เข้าพักมันต้องมีระบบระเบียบกว่านี้ ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่
2. การเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลโดยที่เราไม่ทราบเรื่อง มันไม่ควรกระทำ เพราะมันมีเรื่อง PDPA บังคับอยู่
3. การส่ง Notice ไปแจ้งเขาเป็นการใช้สิทธิทางกฎหมายที่สมควรกระทำอยู่แล้วครับ ไม่ใช่การข่มขู่
4. การขอโทษของท่าน อาจจะทำให้พวกเขารู้สึกว่า การใช้อารมณ์ หรือการโต้เถียงเสียงดังในการสนทนาจบเรื่องได้ดีที่สุด

เป็นกำลังใจให้ครับ

เรามีหลักฐานยืนยันที่อยู่ของเรา ณ วันเวลานั้น ก็จบฝั่งเราแล้วครับ ไม่มีความผิดใดๆ

ฝั่งนั้นแหละที่ต้องพิสูจน์ให้ได้ว่ารับบัตรไม่ตรงนั้นเกิดจากความบกพร่องโดยสุจริต เช่นคนถือบัตรหน้าเหมือนกันมากจนเข้าใจผิด

ขอให้เรื่องจบด้วยดีครับ

คนดีอยู่ยากจริงสังคม​นี้​

มันก็มุขเดิมๆนั่นล่ะ เสียงดัง ขู่จะฟ้อง ทั้งๆที่เค้าอ่ะผิดแน่นอน ลองไปถึงตำรวจแน่นอนมันคนละประเด็นกับเรื่องขโมย แต่โรงแรมยังไงก็ผิด แล้วถ้ามีบันทึกเสียงไว้จะดีมาก พูดมาได้เค้าทำกันทั้งประเทศ ลองประโยคนี้หลุดออกมาดูสิ โรงแรมมีใครอยากเข้าพัก ให้คนมาสวมสิทธิ์พัก ขโมยของลูกค้าอีก

ถ้าจะขนาดนี้ มีทนายแล้ว ฟ้องๆไปเหอะ ผมว่า

มันหละหลวมจริง แล้วก็ท้ามาแล้วว่าฟ้องก็จัดไปให้สัก 1 กรุบ

แต่ไม่คุ้มค่าใช้จ่ายหรอกนะ

แบบจขม.นี่แหละที่ทำให้ไอพวกนี้ได้ใจ

ตัวเองเป็นฝ่ายโดนกระทำแท้ๆ แต่ยอมแพ้ไอพวกโวยวาย เพราะไม่อยากมีเรื่อง

รับกรรมกันต่อไปครับคนไทย

จากชีวิตที่ผ่านมาข้อนึงที่ผมเรียนรู้เวลามีปัญหากับคนคือ อย่าหงอเกินไป
ไม่ต้องขอโทษซ้ำๆ บางคนโง่เกินกว่าจะเข้าใจว่ามันคือการรักษาบรรยากาศการเจรจา แม่งจะคิดว่าเราอ่อนและข่ม
และของอย่างงี้ไม่เกี่ยวกับฐานะ การศึกษา หรือภาพภายนอกด้วย บางคนหน้าที่การงานดีๆ เป็นอาจารย์มหาลัย แต่พอถึงสถานการณ์แบบนี้สัญชาตญาณดิบมันออก พูดดีๆด้วยไม่รู้เรื่องหรอก

ถ้ามีช่องทางเอาผิดได้แบบเราไม่เปลืองตัว จัดครับ
แต่ถ้าเราต้องเป็นฝ่ายฟ้องร้องขึ้นโรงขึ้นศาลเอง ช่างมันเถอะ ถือว่าซวยไป คนทำมาหากินไม่ได้มีเวลาไปโรงพัก ไปศาลบ่อยๆหรอก
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่กับความแค้นด้วยครับ ถ้าคิดว่าไอ้ส้นตีนพวกนั้นมันทำให้ต้องคิดแค้นอยู่ตลอด ผ่านไปอีกสามปี ห้าปีก็ยังจำไม่ลืม ก็จัดครับ ไม่งั้นจะเสียโอกาสเดียวที่ทำได้ไป ผ่านไปซัก 2-3 เดือนการดำเนินการอะไรจะไม่ให้ผลเท่าตอนเพิ่งเกิดเรื่องสดๆแล้ว

ขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีนะครับ

ปรึกษาทนาย แล้วก็ฟ้องเรียกค่าเสียหายไปเลย

คือตอนนี้มันไม่ได้ดีขึ้นเลย หลังจากไปคุยโดยตรงกับฝั่งนู้น คนแบบนี้ ยิ่งได้ใจ คิดว่าไม่มีใครกล้าฟ้อง ความผิดฝั่งเราไม่มีอะไรเลย ส่ง notice มันเป็นการข่มขู่ที่ไหน

ขัดใจแฮะ มีทนายก็ใช้ทนาย ท่านแทบไม่ต้องทำไรเลย ไม่ต้องไปด้วย อย่างน้อยเอาค่าทนายก็ได้

ถ้าให้เดาทรงนี้ เผลอๆไม่ได้จดโรงแรมด้วยมั้ง ไม่รู้ รร ใหญ่แค่ไหน

แถมเรื่องกับคนที่แจ้งความก็ยังไม่เคลียร์อีก

ถ้าผมเป็นท่านผมยอมเสียเวลา เสียค่าทนายนะ
หมั่นส่วนตัว เอาสะใจแทนละ

แต่ถ้าท่านมองว่าไม่อยากให้มีปัญหาตามมาก็เคารพการตัดสินใจครับ

งงตรงโทรไปทำไม เป็นผมจะคุยกันก็ต่อเมื่อมีตัวกลางเช่นที่สถานีตำรวจ ไม่ว่าจะต้องการอะไรผมก็จะไม่โทรหาคู่กรณีเองเด็ดขาด สมมติสลับฝั่งกันถ้าผมเป็นคู่กรณีท่านผมจะผิดหรือถูกไงไม่รู้แหละแล้วอยู่ๆท่านส่งข้อความมาโทรมาแบบนี้ผมก็ตีความว่าคุกคามไว้ก่อน เพราะทุกอย่างมันเป็นขั้นตอนทางกฎหมายอยู่แล้วไม่มีเหตุให้ต้องติดต่อกันเอง แต่ดูจากนิสัยท่านที่ชอบออกหน้าทำโน่นนี่ให้ลูกค้าก็พอเข้าใจได้ว่าอยากเคลียร์เองจบเองไม่ต้องมีเรื่องให้เสียเวลาอีก แต่กรณีนี้ทำไปไม่มีประโยชน์ให้ทนายจัดการอย่างเดียวครับ

หลังจากวันก่อนที่ตั้งมู้เป๋าตังหาย+เงิน20k จนถึงวันนี้
ผมก็เก็บเคสอุทาหรณ์ใว้เตือนใจเสมอ ว่าอย่าประมาทแม้เพียงเรื่องเล็กๆ ทำอะไรต้องรอบคอบ รัดกุม ละเอียดถี่ถ้วน เพราะจะนำไปสู่ความชิหายบานปลายได้ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้
ยิ่งกับประเทศนี้ ระบบสังคมแบบนี้ คนในชาติห่วยๆแบบนี้ ที่ร้องหาความเป็นธรรมได้ยาก ต้องใช้เงิน+เวลา+โอกาส วิ่งเต้นเดินเรื่อง และไม่การันตีว่าจะชนะด้วย

ทุกวันนี้ ออกจากบ้าน รอบตัวมีแต่มิจ ภัยอันตรายเต็มไปหมด
ไม่มีใครหวังดี จริงใจกับเราหรอก มีแต่หวังประโยชน์ ทุกคนพร้อมจะเอาเปรียบตลอดเวลา

การเห็นความผิดพลาดผู้อื่น ช่วยให้เราลดการสูญเสียได้