เจนซีส่วนใหญ่เชียร์เรือ

ผมก็อื้มๆไปเพราะเขาคุยกับเพื่อน โดยมีผมเป็นองค์ประกอบ

แต่ก็น่าคิดนะ ถ้าเรืออยู่ในยุคที่เกมส์ไม่ได้ครองโลก มีฟุตบอลกับละครเป็นความบันเทิงหลัก น่าจะดังกว่านี้มาก

เรือ ประสบความสำเร็จจริง แต่มันขาดโมเม้นสตอรี่ ขาดความขลัง ตอนยิ่งใหญ่แข่งกับ ลิเวอร์พูล
มันก็ออกแนวฟิลกู๊ด น่ารักๆเพื่อนกันๆ มันไม่เหมือน หงส์แดง ผีแดง ศึกแดงเดือดที่เขาแข่งความเป็น
เบอร์ 1 ของเกาะอังกฤษกัน หรือ จะเป็นตอนที่ ผี กับ ปืน มันก็มีการปะทะฝีปากกันของกุนซือทั้งสองทีม
กัปตันทีมนักเตะทำสงครามกันตั้งแต่ในอุโมงค์ก่อนลงสนาม หรือ ตอนยุค เชลซี เดอะ สเปเชียลวัน
ขนาดเป็นแชมป์ 4 สมัยติด ตนยังพูดถึง น่อล เป็นยามเฝ้าถ้วยมากกว่า

กองเชียร์ปืนพึ่งมาเพิ่ม 2-3 ปีล่าสุดเลย

เพราะติดบั๊คมา 20 ปี พวกที่เชียร์คือน่าจะรุ่นผมแหละ แก่จริง

ผมเริ่มเชียร์ยุคอเนลก้า 1998/1999 จากหนังสือที่พ่อซื้อให้อ่าน สตาร์ซ๊อคเกอร์ ที่ไม่ค่อยมีแฟนปืน
(ยุคพ่อหงส์-ยุคผมแมนยู class'98)

และมีคนเชียร์เพิ่มคือรุ่นน้องผมช่วงปี 2003/2004 แล้วก็นิ่งเลย

ก็แก่จริงๆ เพิ่งจะมีรุ่นใหม่ๆบ้างช่วงลุ้นแชมปื2-3 ปีหลัง
ส่วนพวกรุ่น 20+นี่เรือ กับ หงส์ทั้งนั้นครับ
ผี หงส์ เค้ามีเพิ่มเรื่อยๆเชื่อตามพ่อ ตามปู่ ตามพี่ อะไรประาณนี้

แต่ที่หายไปรอบตัวเลยคือเชลซี เพราะย้ายไปเรือเยอะ

คนที่ยังตามมาถึงวันนี้ ไม่ว่าจะชอบแนวทางโค้ช หรือ รูปแบบการเล่นมัั้ยนั้น

พวกคุณแม่ง คือ REAL FAN ครับ
เรามี Legacy ของทีมเรา คุณค่ามันมีมากกว่ามาเชียร์ทีมที่สำเร็จแล้ว รวยแล้ว หรือ เก่งแล้ว

ปีที่ผมเชียร์คือ ปีที่ อองรี ไม่อยู่แล้ว เราขาย star เพื่อใช้หนี้สโมสรทุกปี
เงินไม่ค่อยมีจะซื้อ star เราซื้อ Nasri มา 12 ล้านปอน เป็นทีมจนๆอยู่ช่วงนึง
กว่าจะปิด deal ของ Arshavin จะจบทั้งที่ประมาณ 20 ล้านปอน แต่คุยกันนานมากๆ

Eduardo ขาหัก Gallas นั่งร้องไห้ และเราก็ค่อยหล่นลงมาๆ
ถ้าย้อนไปดูคุณภาพผู้เล่นยุคใช้หนี้สนามเราเทียบกับวันนี้ แม่งคนละเรื่องเลย

ตัดภาพมาวันนี้ ถ้าบทสรุปเราได้ EPL จริงๆ [UCL คือ Bonus]
การ 'รอ' สำหรับหลายคน คงนานมากๆ แต่ผมรู้สึกว่าโคตรมีความหมาย ถ้าเราทำได้จริงๆ

สัมภาษณ์ Arteta หลังเราผ่านไปรอบ Final อะดีชิบหัย ที่ว่า ขอบคุณแฟนๆเสมอ
เราต้องใช้เวลานานมากๆ ในการตอบแทนพวกคุณกลับไป น้ำตาซึมเลยผม.

เออ ก็แก่จริงไม่เถียง 5555555

สมัยโน้นคือ ป2 กำลังเข้า ป3 จำได้ว่ามันเพิ่งจบบอลโลกหมาดๆ ที่บาจโจ้ยิงข้ามคาน

แล้วทั้งห้อง คือ ลิเวอร์พูล แมนยู กันคนละครึ่งอ่ะ

สมัยเจาะสนามช่องเจ็ดแล้วต้องดูไฮไลท์มันทุกคู่

อาร์เซนอลเป็นทีมที่ผมเริ่มดูเลยอ่ะ จำได้ แมร่ง เจ็บกันแทบค่อนทีมแบบนี้แหล่ะ

กองหน้าคือ เอียน ไรท์ คู่ คริสโตเฟอร์ เรย์ อ่ะ

แล้วหลังจากนั้นเวนเกอร์ก็เข้ามา ตอนนั้นมันเด็กมากๆ แล้วแบบต้องไปห้องสมุดอ่านสตาร์ซอกเกอร์ แบบยืมแล้วแย่งกันอ่าน หนังสงหนังสือ แมร่ม แทบไม่เรียน การบ้านก็ไม่ทำ บ้าบอลชิบหาย 5555555

ไอ่เชี่ยเอ๊ย กูแก่ชิบหายเลยว่ะ