เพิ่มโทษผมก็ไม่คิดว่าจะช่วยอะไรนะ โทษตอนนี้มันก็แรงพออยู่แล้ว ถ้าบังคับใช้อย่างตรงไปตรงมา

ปัญหาคือกระบวนการทำงาน จับคนผิดไม่ได้ ระบบตรวจสอบตำรวจไม่แข็งแรง แถมเรื่องอภัยโทษมันนอกเหนือกฏหมาย ทำให้โทษที่อุตส่าได้รับไปแล้วเบาลงทีหลัง เพียงเพราะคนบางคนเสี้ยนบุญ

ยิ่งเราไปเพิ่มโทษ แต่ไม่แก้ต้นทาง/ปลายทาง มันจะยิ่งทำให้มูลค่าของการทุจริตในขั้นต้นมันยิ่งสูง เผลอๆปัญหาจะมากกว่าเดิม

มีแม่กี่คนครับ?

สมัยนี้ปืนเเม่งหาซื้อกันโคตรง่าย

เคสคลั่งยาแบบนี้ ตำรวจจับได้แล้วทำไงรู้มะ
... ส่งรพ.

โคตร here เลยคนนี้

สงสารลูกครูจับใจเลยครับ เหตุผลในการยิงนี่แม่ม...

เหี้ จริงๆ

ถ้าตำรวจทำทรงปืนลั่น กรูจะไม่ด่าเลยเคสนี้

ถ้าเราเห็นมันควักปืน กำลังจะยิงเรา เราชิงขับรถชนมันล้มก่อน มันตาย
หรือเราเห็นมันกำลังไล่ยิงคน แต่ยังไม่มีใครโดนยิง เราขับรถชนมัน มันตาย

เราจะติดคุกไหม?

ขยะ สวะ ชิบหาย

น่าจะตายคาตีน ดีกว่าเอาไปเข้าคุก

ถ้าไล่ยิงสิบล้ออ้างบันดาลโทสะ (ที่อ้างว่าเขาเบียดจนล้ม) ผมยังเฉยๆ นะ นี่ยิงไปทั่ว


เอาไปยิงทิ้งเถอะ อยู่ไปก็เป็นภัยสังคม

แล้วมรึงไม่ยิงสู้ตำรวจว่ะ จะได้วิสามัญ

กรณีนี้เป็นเรื่องของ "การป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 ครับ
หลักการคือ: หากมีภยันตรายที่ ใกล้จะถึง และเป็น การละเมิดต่อกฎหมาย เราสามารถกระทำเพื่อป้องกันตนเองหรือผู้อื่นได้ แต่ต้อง "ไม่เกินกว่าเหตุ"
## การวิเคราะห์สถานการณ์ของคุณ

1. คนคลั่งจะยิงเรา: ภยันตรายใกล้จะถึงชีวิต การขับรถชนเพื่อให้รอดพ้นจากการถูกยิง ถือเป็นการป้องกันตัว
2. คนคลั่งไล่ยิงคนอื่น: การเข้าไปช่วยผู้อื่นที่กำลังเสี่ยงตาย ก็ถือเป็นการป้องกัน (ป้องกันสิทธิของผู้อื่น)

จะติดคุกหรือไม่?

* ไม่ติดคุก (ไม่มีความผิด): หากศาลมองว่า "พอสมควรแก่เหตุ" เช่น ถ้าไม่ชนเราตายแน่ หรือไม่มีวิธีอื่นที่เบากว่านั้นแล้วในวินาทีชีวิต
* ติดคุกแต่ลดโทษ: หากศาลมองว่า "เกินกว่าเหตุ" เช่น คนร้ายล้มลงแล้วแต่เรายังขับรถเหยียบซ้ำ หรือจริงๆ แค่ขับเฉี่ยวก็หยุดได้แต่เราจงใจชนให้ตาย

------------------------------
## 5 ตัวอย่างแนวคำพิพากษาฎีกา (ที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันตัว)
1. ฎีกาที่ 182/2532 (จ้องปืนต้องป้องกัน)
จำเลยเห็นคนร้ายถือปืนจ้องจะยิงจำเลย จึงใช้ปืนยิงสวนไปก่อน 1 นัด คนร้ายตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายและพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีความผิด (เทียบเคียงกับการเห็นคนคลั่งจ้องปืนจะยิงเราแล้วเราชนก่อน)
2. ฎีกาที่ 2285/2528 (ไล่ยิงคนอื่นเราช่วยได้)
คนร้ายกำลังใช้ปืนไล่ยิงผู้อื่น จำเลยเข้าไปช่วยโดยใช้ปืนยิงคนร้ายตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมีสิทธิกระทำการป้องกันสิทธิของผู้อื่นให้พ้นจากภยันตรายที่ใกล้จะถึง ไม่มีความผิด
3. ฎีกาที่ 1245/2555 (พกอาวุธร้ายแรงต้องรีบหยุด)
คนร้ายใช้ปืนจ้องจะยิง แม้คนร้ายยังไม่ได้ยิง แต่การที่จำเลยยิงสวนทันทีถือเป็นการป้องกันตัวที่ ใกล้จะถึง ไม่ต้องรอให้คนร้ายยิงก่อน เพราะถ้าช้าอาจถึงตาย (เทียบกับการขับรถชนก่อนถูกยิง)
4. ฎีกาที่ 169/2504 (เกินกว่าเหตุเพราะล้มแล้วซ้ำ)
จำเลยยิงคนร้ายที่กำลังจะทำร้ายจนคนร้ายล้มลงหมดทางสู้แล้ว แต่จำเลยยังเข้าไปยิงซ้ำอีก ศาลตัดสินว่า เป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ (เตือนสติว่าชนให้ล้มหยุดเหตุได้พอ แต่ถ้ากลับรถมาเหยียบซ้ำจะติดคุกทันที)
5. ฎีกาที่ 4184/2544 (คนร้ายมีอาวุธร้ายแรง สวนกลับแรงได้)
เมื่อคนร้ายใช้ปืนซึ่งเป็นอาวุธร้ายแรงคุกคามชีวิต การที่จำเลยตอบโต้ด้วยอาวุธร้ายแรง (เช่น ปืน หรือในเคสคุณคือรถยนต์) จนคนร้ายตาย ถือว่าพอสมควรแก่เหตุ เนื่องจากสภาพการณ์บังคับ
## สรุป
ในทางกฎหมาย "การชิงลงมือก่อน" เมื่อเห็นปืนจ้องมา ไม่ถือว่าเป็นการสมัครใจวิวาท แต่เป็นการป้องกันตัวครับ อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงตำรวจจะแจ้งข้อหาไว้ก่อน แล้วเราต้องไปนำสืบชั้นศาลตามแนวฎีกาเหล่านี้เพื่อสู้คดีครับ
คุณอยากให้ผมช่วยขยายความเรื่อง "หลักเกณฑ์การป้องกันเกินกว่าเหตุ" ในมุมของรถยนต์เพิ่มเติมไหมครับ?
เพื่อให้คุณเห็นภาพชัดเจนขึ้น : หากเกิดเหตุจริง สิ่งสำคัญคือ กล้องหน้ารถ จะเป็นหลักฐานชิ้นเอกที่ช่วยยืนยันว่าคนร้ายมีปืนและกำลังจะยิงจริงๆ ครับ




google AI

จับวันนี้ พรุ่งนี้ประหารเลย