ผมฟังคลิปพวกการเงินจากโค้ชต่างๆ หรือ อินฟลู ด้านนี้บ่อยๆ ใน Youtube

ฟังแล้วบางทีก็เครียด แบบว่า เห้ยยยย ช่วงนี้วิกฤติหนัก อีก 3 ปี 5 ปี ไม่มีเงินเก็บพวกคุณเดี้ยงแน่นอน

คุณต้องมีเงินเก็บ 6 เดือน 12 เดือน สำหรับสิ่งไม่แน่นอนในอนาคตนะ

ของไม่จำเป็นพวกคุณอย่าไปซื้อ อดใจไว้ก่อน ช่วงนี้รัดเข็มขัดให้แน่นๆ

แล้วเงินเดือนคุณน่ะ ได้มา ตัดไป 10-20% ไปทำอะไร ไปลงทุนนนนน หุ้นปันผล กองทุนให้มันงอกเงย

คิดดูนะ ถ้าคุณงดของสิ้นเปลือง ไม่กินกาแฟแก้วเป็นร้อย ปีนึงคุณจะมีเงินเท่านี้ เอาไปลงทุน 8-10% ต่อปี

10-20-30 ปี คุณจะมีเงินเท่านี้

เคยลองทำตามดู รู้สึกชีวิตกรู ทำไมเครียดดดดดจังวะ จะกินไรแมร่งก็ต้องคิด (ทั้งๆ ที่นานๆทีนะ)

ล่าสุด ผมเพิ่งไปอ่านหนังสือ The Art Of Spending Money เค้าพูดว่า การใช้เงินเนี่ยมันเป็นเรื่องของอารมณ์

และทัศนคติของการใช้เงินของพวกเราเนี่ย มันมีผลมาจากว่า เราผ่านอะไรมาบ้าง เราเติบโตมาแบบไหน

พูดง่ายๆ คือ ชีวิตคนเรามันเป็นปัจเจก ของใครของมัน การที่เราจะมองว่า เราทำตามคนนั้นสอนคนนี้สอน

แบบว่าทำตามแทบจะ 100% ทำได้ยาก เพราะ ทัศนคติ การใช้ชีวิต ประสบการณ์ของเราที่ผ่านมาไม่เหมือนเค้า

โค้ชบางคนแบบว่า เมื่อก่อนบ้านกรูเป็นหนี้ 100 ล้าน กว่ากรูจะมีวันนี้ ต้องประหยัด อดออมแค่ไหน

แต่ชีวิตบางคนแบบ ก็กรูไม่เคยลำบาก มีเงินเป็นร้อยเป็นพันล้าน กรูก็ลงทุน กินปันผลไปชิลๆ ได้

ทุกวันนี้ผมเลย ก็มีแบบกันเงินไว้ส่วนนึง อยากกินไรกิน อยากทำไรทำ ไม่ให้เดือดร้อนครอบครัว คนรอบข้าง

แล้วท่านคิดเห็นกันเช่นไรกันครับ แลกเปลี่ยนพูดคุยกัน

ตอนนี้ยอมรับต้องประหยัดมากขึ้น เพราะค่าใช้จ่ายสูงขึ้น

ทำให้ผมลดเงินเสวยสุขของตัวเองลง เหลือแค่ประมาณ 10% ต่อเดือน ซึ่งอาจจะพอได้ของที่อยากได้ ได้ไปทริปเมืองนอก สักรอบ สองรอบ

ใช้ชีวิตแบบที่ถ้าเกิดอะไรก็อย่าไปเสียใจกับสิ่งที่เลือกแหละครับ
ถ้าใช้หมด ถ้าวันนึงเสียทุกอย่างไปไม่มีเงินใช้ ก็ยอมรับสภาพไป
ถ้าเก็บจนตึง วาระสุดท้ายไม่ได้เอาเงินมาใช้ ก็ยอมรับสภาพไป

ส่วนนึงเขาก็พูดจริงนะ

ระวังไว้ว่า ลำบากวันนี้สบายวันหน้า

หรือ สบายวันนี้ลำบากวันหน้า

ตอนนี้พยายามออมเงินไว้ก็ดี ไม่มีอะไรแน่นอน เราอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน

กำลังเข้าสู่ยุค ai / automation ด้วย

ยอดคนตกงาน และประกันสังคมหายในแต่ละเดือนมันคือของจริงนะครับ

ถ้าไม่มีเงินสำรองไว้เลยๆ อยู่ๆเกิดอะไรขึ้นมาทันทีจะลำบากมากๆ

การมีเงินสำรองดีเสมอแหละ จะกี่เดือนก็ว่าไป ยิ่งมีเงินลงทุนหรือ passive income อีกยิ่งดี

มันไม่เห็นผลตอนช่วงปกติหรอก แต่ช่วงไหนตกงาน ธุรกิจเจ๊ง รายได้ +-0 ขึ้นมาจะเข้าใจเอง

สมการง่ายสุดๆเบสิกเลยคือ รายได้ - (รายจ่ายจำเป็น+เงินลงทุน+เงินออม) = เงินเหลือเอาไปใช้อะไรก็ได้

สมมติรายได้เดือนละ 30000
หักค่าเช่าบ้าน น้ำไฟ 5000
ค่าผ่อนรถ+น้ำมัน 6000
ส่งให้ที่บ้าน 2000
ออมเงินสด 3000 (เพิ่มขึ้นตามรายได้ อาจจะขั้นต่ำ 10%-50%)
ลงหุ้น dca 5000
จะเหลือเงินให้ใช้ กินเที่ยว ซื้อของ 9000 ต่อเดือน ก็ใช้แค่นั้นพอ บริหารเอา

ง่ายๆแต่ใช้วินัยสูง

ผมก็ดูคลิปเหล่านี้นะครับ ได้ประโยชน์ดี ทำให้เราไม่ประมาท แต่ถ้าดูเยอะๆ เหมือนจะวูบ อาจจะเพราะผมเองไปกังวลเกินเหตุ

ทุกวันนี้ ผมก็ออมนะครับ แบ่งไปลงกองทุน หุ้น ทอง บ้าง สมัคร PWD กับที่บริษัทไว้บ้าง เพราะเราอยากมีเงินไว้ เผื่อเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เช่น โดนจ้างออก

แต่ทุกเดือนผมก็ยังเจียดเงินส่วนนึง ไปเติมเกมอยู่ดีนะ เล่นสู้เด็กไม่ได้ ก็เติมแม่มเลย

การเติบโตการโดนสอนแต่เด็กมีผลจริงครับ ลูกคนรวยส่วนใหญ่วินัยดีกว่าคนทั่วไปอีกจากที่เจอๆมา

เอาแบบที่บ้านรวยแล้วพ่อแม่ไม่สปอยนะส่วนใหญ่จะโดนสอนให้รู้คุณค่าเงินกว่าคนฐานะกลางๆอีก

บางอย่างพอมาปรับตอนโตแล้วมันฝืนนิสัยจนเครียดอีก

ถ้าพอจะมีเงินรายได้เข้าเยอะก็คงไม่กระทบไรมาก แต่ถ้าน้อยแล้วยังไม่วางแผน อนาคตแย่แน่ครับ เงินมันเฟ้อจริงๆครับ

อายุเราเยอะขึ้น เงินขึ้นจริง แต่ทุกอย่างมันราคาแพงขึ้นตลอด ต้องมองเงินสำรองตอนแก่ ตอนตัวเราหรือครอบครัวป่วยด้วยนะครับ

คนรายได้ทางเดียวยิ่งหนัก ถ้าเกษียรณ เงินมีอีกไหมนอกจากประกันสังคมให้เดือนไม่ถึงหมื่น แล้วได้เบี้ยคนแก้อีกหรือเปล่าก็ไม่รู้เพราะไม่ด้ศึกษา

เก็บเท่าที่ไหว ใช้เท่าที่จำเป็น เงินเดือนออกปุ๊ปเก็บก่อน 40% ต้องมีวันละ 100 เอาไว้กินข้าว

พวกน้ำมันรถ น้ำไฟ โทรศัพท์ ผ่อนบ้าน แยกเป็นส่วนๆ ไว้ ถ้าเงินเดือนยังเหลือก็โอนไปเก็บสำรองฉุกเฉิน

มันเป็นนิสัยไปแล้วอะ ใช้เท่าๆกันทุกเดือนไม่ได้ประหยัดอะไร กินเบีย เที่ยวบ้าง ตามปกติเลย

คนที่ผมฟังแบบ ส่วนมากเค้าไม่ได้บอกให้ตึงขนาดนั้นเลยนะ ส่วนใหญ่

บอกแค่แบ่งส่วน อะไร ตัดได้ ก็ตัด อะไรตัดไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ต้องวางแผนแค่นั้นเอง

mind set ต้องไม่ใช่ ขาวดำ win-loss คือมันต้องปรับตามการไหลไป เดือนไหนมีมากคุณก็เก็บเยอะหน่อย ใช้มากหน่อยไม่เป็นไร เดือนไหนมีน้อยก็ใช้น้อยหน่อยเก็บน้อยหน่อยก็ยังไม่เป็นไร

ทำให้เป็น นิสัย มันไม่เครียดขนาดนั้นจริงๆ ที่เครียด ลองดูก่อน ว่าค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ เป็น หนี้ หรือเปล่า ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายจริงๆ พวกหนี้ซื้อของผ่อน อะ ส่วนใหญ่ เค้าเตือนคนพวกนี้ แบบ เงินเดือนออกมา Paylater ไป 40-50% ถ้าเป็น แบบนั้นสมควรเครียด ต้องปรับ

เชื่อไว้เถอะดีแล้ว แนวๆ อยากกินไรกิน อยากทำไรทำ ไม่ให้เดือดร้อนครอบครัว คนรอบข้าง
ผมเห็นผ้าป่าคว่ำมาเยอะแล้ว บางคนโชคดีหน่อยมีแบคอัพดี คว่ำไปก็ไม่เดือดร้อนเริ่มใหม่ได้
แต่ถ้าใคร ไม่มีแบคอัพ เงินสำรองรอง 6xเงินเดือน เก็บไว้ก่อนเลย หลังจากนั้น จะฟุ่มเฟือยอะไร
เอาให้เต็มที่เลย

ก็คือให้น้อมนำแนวคิด เศรษฐกิจ พอเพียงมาใช้

ชาวบ้านนอก เงิน 100 เดียว เขาก็อยู่กันทั้งวันอะพี่

อยากทำไร อยากใช้ชีวิตแบบไหนก็ใช้ไปเหอะครับ อย่าไปตึงกับมันมาก ไม่รู้จะตายวันตายพรุ่งตอนไหนเลย เดี๋ยวแก่ตัวมาก็จะมาพูดว่าเสียดายไม่ได้ทำนู่น เสียดายไม่ได้เที่ยวนี่ ชีวิตไม่น่ามัวแต่ทำงานเลย จนละเลยคนรอบตัว ผมก็เห็นพวกคนแก่พูดแบบนี้กันทั้งนั้น ลองไปเดินถามคนแก่ๆดูสิ เสียดายอะไร

ทำไงได้ ไม่ได้เกิดมารวย ไม่มีฟูกให้ล้มทับ มันก็ต้องตึงงี้แหละ ผมคิดงี้นะ

แต่ถ้าวันนึงสิ่งที่ผมเก็บไว้ ลงทุนไว้มันกลับกลายเป็นเสียแรงเปล่า
ก็คงหาทางกลับดาวแบบท่าน mheebeer ชอบพูดไว้แหละ
วันนั้นคนที่ได้ใช้ชีวิตเต็มที่ค่อยมาหัวเราะเยาะผมก็ได้

ลองนึกดูทุกวันนี้สมมุติเก็บเงินได้ไม่ถึง 20% ของเงินที่หาได้ แล้วไม่ลงทุน
เงินเฟ้อก็กินไปเรื่อยๆ เงินก็ลดไปเรื่อยๆ ถึงตอนนั้น ตอนเกษียณ เงิน ล้าน 2 ล้าน จะอยู่ได้ซักกี่ปีกัน

แต่สุดท้ายแล้วผมมีความสุขที่ทำมันแหละ เรื่องเงินมันปัจเจกจริงๆ
แฟนผมนี่ใช้เงินเหมือนจะตายพรุ่งนี้ เวน