คือสมัยก่อนจำได้ว่าสมัยเวนเกอร์ มีหลายคนชอบดูอาเซน่อลมากๆเลยนะ แม้ความสำเร็จจะไม่เยอะ แต่เวลามีแข่งทีไรก็ชอบเปิดดูเพลินๆ แถมหลังเกมก็ไม่ค่อยมีกระแสคนแอนตี้อะไรมาก แต่พอเป็น อาเตต้า นี่คิดว่า บุคลิกของแกมีผลที่ทำให้ แฟนทีมอื่นหมั่นไส้เยอะขึ้นไหมครับ

เคยคิดว่าถ้าเป็นเวนเกอร์จะทำบอลแบบต้าหรือเปล่า

ไม่อะ ที่จำได้มาตลอด
น่อลก็โดนถากถางมาตลอดตั้งแต่ยุคเวงเกอร์แล้ว
โดยเฉพาะจากเชลซี ที่ตอนนั้นตบน่อลเป็นขนม
ช่วงน่อลได้ลุ้นแชมป์ตอนกลางๆ
พอปลายร่วงลงมาก็โดนถากถางยับทุกรอบ ตอนเวงเกอร์
แค่แบบแม่งร่วงแล้วร่วงยาวจนเหลือลุ้นแค่ท็อปโฟว์
คนก็เลยเลิกล้อแล้วไปสนใจทีมที่ได้ลุ้นจริงๆแค่นั้นแหละ
ส่วนแฟนน่อลก็หันมาตีกันเองต่อ
แล้วก็วนลูปอยู่แบบนั้นทุกปี

แกบุคลิกเหมือนอนาคินตอนเข้าdark sideอ่ะ ฟิลๆนั้น

สำหรับผมคือใช่นะ ไม่ชอบน่อลชุดนี้เลยจากอาร์เตต้า เหตุผลก็เหตุผลเดียวกับที่คนอื่นไม่ชอบนั่นแหละ มันรู้สึกอี๋อะ
ถ้าโค้ชไม่ใช่ต้าผมไม่มีปัญหาอะไรเลย นักเตะปืนชุดนี้ดีมากๆ แล้วผมก็อยากให้ได้แชมป์พรีเมียร์สักครั้งด้วยเพราะไม่ได้มานานมากแล้ว
แต่ถ้าต้าคุมผมอยากให้เป็นยามเฝ้าต่อไปมากกว่า

บุคลิก ❌

พฤติกรรม ✅

ความรู้สึกที่มีต่อปืนเปลี่ยนไปทันที

ตอนเห็นคลิปที่ต้าขยับเข้าใกล้เส้นตอนคู่แข่งกำลังเลี้ยงไปทางนั้น

วิธีการเล่นมากกว่ามั้งครับ

คือการเล่นแบบถ่วงเวลาเว่อร์ หรือใช้แทคติค Dark art ต่าง ๆ ที่เหมือนใช้บัคของกฏเพื่อเอาชนะมันทำให้ไม่อยากเอาใจช่วย

ประเด็นคือทีมตัวเองเล่นบอลลื่น ๆ บุก ๆ ก็ได้และทำได้ดีด้วย ดันมาจุกจิกและเล่นเหมือนกลัวแพ้ ย้ำว่าไม่ได้กลัวชนะนะครับกลัวแพ้

ทีมที่เจอก็จะรู้สึกไม่โอเคเป็นเรื่องปกติ และแกก็ทำกับทุกทีมซะด้วย

ถ้าเทียบกับเวนเกอร์ก็ใช่ครับ ขนาดผมแฟนน่อลยังไม่ชอบบางอย่างที่มันทำเลย ถ้าเปรียบเทียบมันคือ CEO แนวระเบียบเป๊ะๆทุกบรรทัดไม่ยืดหยุ่นอะไรทั้งนั้น สำหรับผมมันคือหุ่นยนต์มนุษย์อะไม่ได้มีไอเดียหรือความคิดสร้างสรรค์ในแผนการเล่นเยอะแต่ไปโฟกัสอะไรนอกสนามก็ไม่รู้อยู่นั่นแหละเรื่องเปิดเพลง เรื่องเอานักบินมาสอน เรื่องการจัดอุโมงค์นักเตะก่อนลงสนาม คือมึงโฟกัสอะไรพวกนี้เยอะเกินอะ แล้วดูทรงน่าจะเป็นคนที่วางคำสั่งเป๊ะๆๆๆให้กับทุกคนด้วย

ข้อดีคือ : ทีมที่สะเปะสะปะมีระแบบมาตรฐานขึ้นแบบก้าวกระโดด อย่างสเปอร์สเนี่ยถ้าได้โค้ชแบบต้าไปผมบอกเลยว่าฟื้น แม่งวางระบบตั้งแต่ก้าวแรกที่รับตำแหน่ง Road maps มันชัดเจนมากๆ

ข้อเสีย : ไม่มีทางไปถึงแชมป์ Mindset มันไม่ใช่ผู้ชนะ เมื่อไหร่ที่รู้สึกว่าไม่ปลอดภัยมันไม่เอาอะไรเลยเข้าโหมดหุ่นยนต์เต็มรูปแบบทั้งในและนอกสนาม ตอนนี้พอแพ้รัวๆเหมือนขังตัวเองอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมไม่รู้แล้วว่าแพ้เพราะอะไรยังไงเจอทีมใหญ่ทีมเล็กเล่นระบบเดียวกันหมดคืออุดแล้วสวน ในบ้านนอกบ้านไม่มีผลเพราะเล่นแบบเดียวกัน

ไม่ได้นิยามว่าบุคลิกหรือวิธีการเล่นหรอกครับ
โค้ชที่ตุกติกกว่านี้ก็มี พวกโค้ชบรีฟนักเตะเล่นหนักเล่นคนก็มี โค้ชปากเสียก็มี แต่โดนน้อยกว่าอาร์เตต้า

ที่อาร์เตต้าโดนเพราะ... เรียกว่าไม่ใช่พระเอกในเรื่องแล้วกัน คนเลยไม่อยากให้ประสบความสำเร็จ เพราะบทคือต้องอยู่กลางๆ
เป็นนักเตะก็นักเตะกลางๆ เริ่มงานโค้ชก็แค่ผู้ช่วย บทพระรอง จะให้มาเด่นเป็นพระเอกได้ยังไง

คือถ้าอาร์เตต้าคนรู้จักอีกทีตอนเป็นโค้ช แบบ สล็อต แล้วทำแบบที่ทำ จะโดนด่าน้อยกว่านี้ ก็แค่โค้ชดาวรุ่งใช้แท็คติกส์
หรือถ้าอาร์เตต้าเป็นนักเตะดัง รีไทร์ปุ๊บเป็น ผจก.เลย จะโดนด่าน้อยกว่านี้ เพราะคนเอาใจช่วยไม่อยากให้เสียชื่อตอนเป็นนักเตะ

คือ ถ้าเอาใจร่มๆ ที่อาร์เตต้าทำน่ะ ไม่ได้ขาวใสเท่ แต่ก็ไม่ได้แย่ถึงขนาดที่คนด่ากันขนาดนั้น

น่าจะแท็กติกที่มันออกแนว Dark Art มากกว่านะที่ทีมอื่นไม่ชอบ เช่น ลูกเตะมุมที่ช่วงนึงเอาคนไปรุมโกล เบียดโกลไม่ให้ขึ้น

มีปีนึงที่ต้าโดนสื่อบอกนักเตะคนไหนต้าสัมภาษณ์ก่อนเกมว่าเจ็บ แต่ลงสนามได้เฉย หรือพวงถ่วงเวลา ทุ่มช้าทั้งที่เจอทีมเล็ก

อีกส่วนนึงอาจจะเพราะหมั่นไส้แฟนปืนเหมือนที่บอบู๋พูด

ผมไม่เห็นว่า มันจะเกี่ยวอะไรกับต้า เท่าไหร่เลยที่เกลียดๆน่อลกัน

ที่เกลียดกันส่วนใหญ่ก้ อ้างเรื่อง พฤติกรรมแฟนบอล สไตล์การเล่น นิสัยนักเตะอะไรแบบนี้ปะ มันยังฟังขึ้นหน่อย

ส่วนต้า ผมไม่ชอบแผนแกช่วงหลังๆเท่าไหร่ แต่แกไม่เคยสัมภาษณ์ว่าร้ายใครเลยนะ เวลาแพ้ก้ให้เกียรติคนชนะตลอด

พอน่อลแพ้เยอะช่วงนี้ ผมรู้สึกว่า เรื่องบางเรื่องมันเริ่มจะออกแนวอุปทานหมู่กันละ

เอาแค่ส่วนตัวผมนะเวลาดีใจแกชอบเกินเบอร์บ่อยทำให้หมั่นแล้วหลังๆอาการแฟนบอลอีก