ผมไม่ค่อยได้ตามดูน่อลเท่าไหร่ วันนี้เห็นว่าเป็นนัดชี้ชะตา เลยตั้งตารอดู แล้วก็เป็นนัดที่สนุกจริงๆ

ถ้าจำไม่ผิด น่อลกุมความได้เปรียบมาตลอด แข่งกับตัวเอง แต้มห่างซิตี้พอสมควร คือมีช่วงนึงทำให้รู้สึกว่าไม่น่ามีใครตามทันน่าจะช่วงต้นครึ่งฤดูกาลหลัง ที่ปืนกำลังอยู่ในฟอร์มที่ดี

สำหรับผมตั้งแต่แพ้ซิตี้ในบอลถ้วยหรือป่าว เพราะหลังจากนั้นก็เหมื่อนจะแพ้รัวๆเลย

ถ้ามองในแง่ดี ซิตี้ยังเหลืออีก 1 นัด ก็ยังมีลุ้นให้เกิดอุบัตืเหตุทางฟุตบอลได้อยู่

แต่เป๊ปติดเครื่องแล้วคงหยุดยาก ก็ต่องลุ้นว่าโรดดี้ เจ็บมากน้อยแค่ไหน

นัดชิงคาราบาวแหละ หลังจากนั้นรูดยาวว

กั๊กๆ อะ เป๊บเปิดแผล

เริ่มมีอาการตอน ก.พ. แต่มาโดนหนักตอนแพ้คาราบาวนี่แหละ ยาวเลย

โดนเป๊บเปิดแผลตอนบาวคัพ

มันก็สะดุดมาเรื่อยๆนะตามประสาทีมที่ไม่ได้ดีขนาดนั้น เจอวูฟที่ตกชั้นแน่ไปหลุดเสมอนาทีท้ายนี่ก็แต้มหาย2แต้มใหญ่ๆ แต่เอาจริงจุดที่ผมคิดว่ามันห่วยแตกเหลือเกินแทบทนดูไม่ได้ ก็ช่วงเลเวอร์คูเซ่นนัดแรก กับเปิดบ้านเจอเอฟที่พิคฟอดแจกให้นาทีท้ายๆ มันไม่มีจินตนาการหรือศักยภาพในการสร้างโอกาสดีๆเลยอะ (พอเจอเลเวอร์นัดสองคนมองว่าเล่นดี เพราะเราเพรสสำเร็จเยอะ ไอเดียเกมรุกเวลามีบอลเราก็กระจอกอยู่ดี นึกออกมะ)

ก็มีคนมาปกป้องเยอะนะ ว่าต้องบริหารดีๆเพราะเข้าหลายถ้วย ถัดจากนั้นมาก็คือแพ้แมนซินัดชิงละ แพ้แบบสู้ไม่ได้ น่าสมเพชโดนกดเป็นสิบๆนาทีไม่แก้เกม

ถ้าดูเรื่องฟอร์มการเล่น ผมว่าต้ามันเป๋นานแล้วน่ะ ชนะหืดตลอด
แต่ก่อนหน้านั้นเรือมันก็สะดุดตามบ่อย ทำให้ยังสถานการณ์น่อลดีอยู่ พอตอนนี้มันเข้าเบรคแล้วก็อย่างที่เห็น

ตั้งแต่วูฟแล้วครับ เกมไม่มีทรงเลย เกมรับที่ว่าแน่ๆ ก็สือสารผิดพลาด

อาการมันออกตั้งแต่นัดเสมอวูฟแล้วครับ กับเกมที่แม่งไม่ได้รับอนุญาตให้ผลออกมาเป็นอย่างอื่น แม่งทะลึ่งไปเสมอ วูฟ ทั้งๆที่นำ 2 ประตู

ปีนี้วูฟแม่งทีมเต็งตกชั้นแต้มน้อย อย่าว่าแต่จะมีคะแนนเลย เจอใครก็ยิงไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่ด้วยความกระจอกของต้า แม่งโดนทีมอย่างวูฟในปีนี้ ยิงได้ถึง 2 ลูก นั่นแหล่ะจุดเริ่มต้น

เกมมันไม่ได้มีอะไรยากขนาดที่จะสะดุด ยังเล่นกันให้แต้มหลุดมือได้ นี่ไม่ใช่คุณสมบัติของแชมป์ครับ

พอมาคาบ้านให้แมนยู ผมโพสต์ในเฟสเลย ว่าปีหน้าว่ากันใหม่ จริงๆอ่ะ มันจบตั้งแต่ตรงนั้นแล้ว เพียงแต่ซิตี้แม่งดันสะดุดซะเยอะ มันเลยยื้อเวลาออกมาได้

ส่วนสภาพความกาก ความปอดของต้าอ่ะ ผมเห็นมาตั้งแต่นัดเจอลิเวอร์พูลเกมแรกที่ไปเยือนแล้ว สภาพทีมตอนนั้นแม่งชัดมาก ว่าไม่เอา ไม่เล่น กุอยากให้จบ 0-0 กุอยากกลับออกไป 1 แต้ม ตอนนั้นฟอร์มทีมแม่งไม่ได้แย่เลย ลงไปเจอกับลิเวอร์ คิดว่าจะได้ดูเกมมันส์ๆ แม่งมาเล่นเขี่ยไปเขี่ยมา ทำช้า ไม่สู้ ไม่บุก ไม่กล้าเล่น เพราะกลัวโดนสวน

ลากยาวมาเกมเยือนเชลซี ที่เค้าเหลือ 10 คน แต่น่อลเล่นแบบปอดๆกลัวๆ จนโดน 10 กดยับๆแทบเอาตัวไม่รอดกลับออกมาพร้อม 1 คะแนน ความอุบาทว์มันเริ่มตั้งแต่ตอนนี้แล้ว แต่พวกโลกสวยแค่มองไม่เห็น แล้วบอกว่า 1 คะแนนกลับออกมาคือดีแล้ว ถรุยยยยย

ความบรรลัยมันลากยาวมาเรื่อยๆนั่นแหล่ะครับ ไม่ได้หายไปไหนหรอก แต่ซิตี้สะดุดเยอะเกิน จนมันกลบเรื่องพวกนี้ของน่อลหายไปหมด ถ้าคนดูทุกนัดจริงๆอะ จะเห็นมาตลอด

อาการน่อลมันเหมือนกับ ลิเวอร์พูลเปิด 5 นัดแรก ชนะ 5 นัดรวด 15 แต้มเต็ม แต่อย่างที่หลายๆคนรู้ว่า แต่ละนัด มันชนะแบบหืดจับ มันไม่ใช่ฟอร์มการเล่นที่ดีอะไรเลย สุดท้ายฝีแตกนัดแพ้พาเลซ หลังจากนั้นก็ยาวเลย กู่ไม่กลับอีกเลย

ส่วนของน่อล ฝีแตกเกมแพ้ซิตี้นัดชิงคาราบาวนั่นแหล่ะ โดนเค้ายำเละเทะ เพราะไอ้ต้าวางแผนมาห่วยๆ หวังอุดรักษาสกอร์ไปยิงจุดโทษอย่างเดียว ซิตี้ เค้าไม่เล่นด้วยเดินหน้าบุกแหลกยำเละเป็นหมา สกอร์ 2-0 อาจจะไม่ได้ห่างมาก เพราะซิตี้หยุดเดินแล้ว แต่รูปเกมอ่ะ ไม่มีมุมไหนที่น่อลสู้ได้เลย แค่จะต่อบอลกันให้เกิน 3 ครั้งยังทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

อาการตอนนี้เหมือนลิเวอร์ตอนนั้นน่ะแหล่ะ พอฝีแตกแล้ว มันกลับไปไม่ได้แล้ว นับตั้งแต่นัดชิงคาราบาว จนถึงเกมวันนี้ล่าสุด

ลงเล่น 6 นัด ชนะ 1 เสมอ 1 แพ้ 4 แล้วหลังจากนี้ก็ยากแล้วที่จะชนะใครซักเกม ไม่ว่าจะเล่นในบ้านหรือไปเยือน เพราะรูปเกมมันหายไปหมดแล้ว ต้ามันสั่งเล่นแต่เซฟๆ ไม่ต่อบอล โดนเพรสสาดทิ้งให้พ้นๆตัว แล้วคาแรคเตอร์ต้า ไม่เคยวกตั้งลำกลับมาได้ เป๋แล้วนอนยาวเลย จนจบฤดูกาล

สำหรับผมไม่มีนัดไหนน่าเสียดายสุดซักนัด ที่เสมอเพราะกาก ที่แพ้เพราะกากล้วนๆ ไม่มีเกมไหนที่เป็นอุบัติเหตุอะไรเลย โดยเฉพาะเกมบอร์นมัธล่าสุด

ไม่เคยดูบอลแล้วรู้สึกว่า ทีมไม่เหมาะกับแม้ซัก 1 คะแนน มากเท่านี้มาก่อน ต่อให้เสมอ 1-1 เกมนั้นยังคิดว่าไม่แฟร์กับบอร์นมัธเลย เล่นได้แค่นี้ในบ้านตัวเอง ไม่มีสิทธิ์กลับออกมาแบบมีแม้แต่คะแนนเดียวด้วยซ้ำ

สุดท้ายก็จบที่ 0 คะแนน ตามเนื้อผ้าจริงๆ ซึ่งแฟร์แล้วกับทีมมาเยือน ทุกเกมเป็นแบบนี้หมด โดนเพราะสมควรโดนจริงๆ ไม่มีเกมไหนที่ เค้าฟลุ้คหมา ยิงมั่วๆ กรรมการตัดสินไม่เป็นธรรม จนน่อลเสียแต้ม ไม่มีเลย

ปีนี้แต้มที่หล่นๆหายไป เพราะกากเองล้วนๆ สู้คู่แข่งไม่ได้ แต้มเลยหล่น แค่นั้นเลย

น่อลก็หลุดหลายทีนะ แค่ซิตี้มันหลุดด้วย ไม่งั้นก็ไม่ยืน1มาขนาดนี้

ทีแรกยังคิดเลยดวงแชมป์ แต่ซิตี้กลับมาจูนติดละดิ

ผมจำแค่เสมอฟอเรสของชอนไดซ์ ที่มันเล่นฟอร์มหนีตกชั้น

มันเป๋เพราะฟอร์มตัวรุกมันไม่มีตัวแบก
สถิติยิงเยอะ มันแค่ตัวเลข
แต่เอาจริง ต้องเปลี่ยนตัวลงไปยิงให้ขาด

ไอ้ที่ถ่วงเวลา ไม่ใช่มาทำตอนนัดไบรตันนะ โดนด่านานแล้ว
ทำตามโอกาส
ผมถึงเอือม ว่าทำก็ทำก็คือทำ

สำหรับผมตั้งแต่เสมอลิเวอร์พูล เสมอฟอเรส แพ้แมนยู 3นัดติด
เอาจริงๆเจอทีมผมสภาพนั้น แถมเล่นในบ้าน ควรต้องเอาทีมผมให้ยับ
แต้มเดียวไม่ควรพอใจ กลายเป็นไม่กล้าเสี่ยงบุกใส่ทีมผม