สวัสดีครับ ผมไม่ค่อยได้เล่าเรื่องแม่ผมเท่าไร เคยเล่ามานานมากๆแล้ว ผมขอเอาอาการปัจจุบันของแม่ผมเลยละกันครับ สรุปโรคแม่ผมโดยรวมคือ สมองเสื่อมอัลไซเมอร์ เส้นเลือดในสมองตีบ ประมาณนี้ ยังพอจำชื่อคนได้ แต่พูดเป็นประโยคยาวๆไม่ไหวละ ได้แค่สั้นๆ

ถามว่า ทำไมถึงต้องลุ้นว่า เดือนหน้าที่จะถึงนัดหาหมอ หมอจะให้ยานอนหลับไหม เพราะหมอทางจิตเขาไม่ยอมให้ครับ หมอเขาให้ยานอนหลับทางอ้อมเอา เหมือนแบบกินยาแก้แพ้เพื่อให้ง่วงอะไรประมาณนี้ครับ หมอที่นัดที่จะถึงนี้เป็นหมอใหม่ ทางญาติผมเขาให้ย้ายมารักษาโรงพยาบาลนี้แทน

ขอเล่าอาการ การนอนของแม่ผมในปัจจุบันก่อนครับ

แม่ผมนอนประมาณ 2-3 ทุ่มครับ นอนหลับดีเลย ดีมากๆ นอนเวลานี้สม่ำเสมอ แต่...แม่ผมแกจะตื่นประมาณเที่ยงคืนหรือตีหนึ่งทุกครั้ง ทุกวันครับ คราวนี้ปัญหาที่ตามมาคือ ตัวผมจะง่วงและนอนประมาณเที่ยงคืน ตี 1 พอดีเนี่ยแหละครับ มันกลายเป็นช่วงที่แม่ผมตื่นพอดี ตัวผมไม่สามารถรับมือกับแม่ผมยันเช้าได้

คือก็ต้องเกริ่นย้อนไปอีก ทำไมถึงเป็นปัญหา แม่ผมแกเคยเดินแล้วล้มครับ บ้านผมมันบ้านเอียง ถ้านับจากการเดินของแก ประมาณ 1 ใน 10 แกจะล้มครับ จากที่ผมเดินประกบแกทุกครั้งนะ ดังนั้น เวลาแกเดินไปไหนก็ตาม ผมจะเดินตามประกบตลอด เพราะกลัวแกล้มครับ ไม่รู้จะล้มตอนไหน แล้วแกไม่ใช้ไม้ค้ำหรือที่ยันอะไรด้วย ชอบเดินตัวเปล่าแล้วเกาะข้างๆเอา จากข้างต้น ที่แกตื่นเที่ยงคืนหรือตีหนึ่ง แกก็จะเดินไปเดินมา ไอ้ผมมันก็ไม่ไหวครับ มันตรงที่ผมง่วงนอนและไม่ค่อยมีแรง เพราะตอนกลางวันผมก็ต้องรับมือแกเดินไปเดินมาอีก กว่าแกจะหลับโดยเฉลี่ยคือประมาณตี 2 หรืออาจนานกว่านี้

ถามว่าแล้วยานอนหลับทำไมไม่ให้กินละ ให้กินครับ แต่เอาไม่อยู่เลย แกไม่ง่วงไม่อะไรทั้งสิ้น เท่าที่ผมจำความได้ ยานอนหลับที่มีผลต่อแก และทำให้แกนอนยาวจริงๆแทบไม่ตื่นกลางดึกเลยคือ ยาเม็ดฟ้าๆเล็กๆ ชื่อ Lozapam อะไรเนี่ยแหละ ผมจำชื่อเต็มๆไม่ได้ละครับ

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า หมอคนใหม่นี้ เขาจะเข้าใจในมุมผมบ้างไหมว่า บางทีผมก็เหนื่อยและไม่ไหวจริงๆ หมอเก่าผมก่อนย้ายโรงพยาบาลที่ตรวจโรคทั่วไป เขาให้ยานอนหลับตลอดครับ แต่ไม่ได้ให้แบบให้กินทุกวันนะ แต่อย่างน้อยก็มีให้ครับ ผมขอหมอเขาก็ให้เลย ไม่รู้หมอคนใหม่เขาจะยอมให้ไหมนะ

ปล.เนี่ยครับ ตอนที่ผมกำลังพิมพ์กระทู้อยู่ แม่ผมแกก็นอนมีเสียงกรน หลังจากเดินทัวร์ไปแล้ว แต่พอตอนพิมพ์เสร็จ กำลังจะส่งกระทู้ อยู่ดีๆแกตื่นขึ้นมาเฉยเลยครับ ยังไม่ถึง 10 นาทีเลย และนี่คือสิ่งที่ผมต้องเจอทุกวัน เอาจริงๆมีอีกครับ แกจะมีอาการหนึ่ง ซึ่งนานๆเป็นที เดือนหรือสองเดือนครั้ง ผมเคยตั้งกระทู้เล่าไปนานแล้วละ ถ้าแกเกิดอาการนี้ขึ้นมา ผมจะกลายเป็นสัตว์เดรัชฉานทันที

แก้ที่หมอไม่ได้ ก็ต้องแก้ที่ตัวท่านแหละ กินยานอนหลับพร้อมแม่นอนเลยครับ ปรับเปลี่ยนเวลา
เข้าใจเลยว่า สู้ยันเช้าไม่ไหว ผมก็เคยเป็น บางวันนอนน็อคไปเลย

อ่านละเหนื่อยตามจริง​ ท่านพอจะหาวิธีเปลี่ยนเวลานอนของตัวเองไหวมั้ยอะ​ หรือพอจะหาช่วงงีบตอนสาย​ บ่าย​ กลางวัน​ เผื่อจะช่วยให้ตื่นไหวจนถึงตี2ตี3 คือนึกภาพออกเลยถ้าแม่ท่านนอนตอน2_3ทุ่มไปตื่นตี1ตี2 คือมันครบรอบcycleการนอนที่สมบูรณ์​พอดีน่ะ​ เพราะงั้นพอตื่นเลยน่าจะหลับยากไปอีกสักพักใหญ่ๆ​ คงต้องลองปรึกษา​กับหมอดูด้วยว่ามีทางเลือกอื่นอีกมั้ย​ เป็นกำลัง​ใจ​ให้​ครับ

ช้อคตรงแม่กลายเป็นสัตว์

ใจเย็นๆครับท่าน หมายถึงตัวผมๆครับ

ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยนอนไวแบบแม่ผมเลยคร้บ จำความล่าสุดที่นอนไวขนาดนั้นคือ สมัยเข้าค่าย รด. ตอนมัธยมปลายครับ หรือต่อให้โต้รุ่ง ผมก็ลากไปไม่ถึงครับ ได้แค่ 8-9 โมง ผมก็น็อคแล้ว

ส่วนงีบตอนสาย บ่าย กลางวัน ไม่ได้ครับ แต่อาจมีบ้าง ผมเคยทำ แต่ก็ไม่ได้งีบยาวอยู่ดีครับ มันเป็นช่วงแม่ผมแกตื่น แกก็เดินไปเดินมาตามปกติ ผมก็ต้องตามประกบอยู่ดีครับ นอนหรืองีบยาวไม่ได้เลย

ของยายผม กลางวันแกก็จะนอนบ้าง มีเคยนั่งอยู่แล้วก้มไปจะเก็บของอะไรของแก แล้วล้มหน้าทิ่มพื้นทีนึง ส่วนกลางคืนแกก็นอนปกติ มีลุกมาเข้าห้องน้ำบ้างอะไรบ้าง แกเสียเมื่อปีที่แล้วตอนวันที่ 1 เมษา(อายุแก 87) ช่วงหลังแผ่นดินไหวที่โรงพยาบาลหลังจากเข้าไปก่อนหน้าประมาณ 4-5 วัน วันที่ 28 มีนาก็แผ่นดินไหว แกอยู่ชั้น 7 ตอนเกิดเหตุ ไม่ได้ย้ายลงมา เพราะเจ้าหน้าที่ไปหมดแล้ว มีน้าสาวผมอยู่เฝ้า กับอีกห้อง ไม่ได้ย้ายเพราะติดเตียง กับคุณน้องพยาขาลจากชั้น 6 ที่ขึ้ยมาไล่เช็คว่ายังมีคนไข้เหลืออีกมั้ย พอเหตุการณ์สงบถึงได้จ้ายลงมา ไปนอนอยู่ที่เต็นท์เปลสนามหน้าตึก ก่อนหน้าจะไปพักที่โรงบาล แกมีอาการตื่นมากลางดึก แล้วมานั่งพูดความทรงจำแกสมัยยังเป็นเด็กหรือตอนหนุ่มๆ มีใช้มือขีดๆเขียนๆ อารมณ์ประมาณว่า กำลังเลือกซื้อของหรือชี้แบ่งของที่ซื้อมาจากตลาดว่าเป็นของใครบ้าง

แม่ผม น้าสาว และผม เลยคุยกันว่า ไปอยู่โรงบาลดีกว่า เพราะอาการแกน่าจะหนักละ เหมือนแกแยกแยะโลกจริงกับโลกในความทรงจำไม่ได้ละ อยู่ใกล้หมอน่าจะดีกว่า

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ แล้วก็ทำใจเผื่อไว้บ้างก็ดีครับ โรคนี้มันไม่หาย แค่ประวิงเวลาและอาการเท่านั้นเอง ยาแกที่หมอจ่ายให้ก็ยาดีอยู่นะ เม็ดละเป็นเกือบๆพัน เป็นแผงๆก็หลักหลายร้อย นับจากวันที่หมอวินิจฉัยว่าแกเป็นอัลไซเมอร์ แกก็อยู่มาได้เป็น 10กว่าปีนะ แต่อาการแกมาหนักก็อาจเพราะแผ่นดินไหวด้วย สมองแกคงโดนแรงสั่นสะเทือนด้วย เลยปุ้บปั้บเลย เพราะหลังจากแผ่นดินไหว แกก็ได้แต่นอนติดเตียงเลย

สู้ๆครับ