เล่าเรื่องสมัยเด็ก ผมโดนหลอกพาเข้าป่า
สมัยผมอยู่ ป.6 ยังตัวเล็กๆผิวขาวปากแดงอยู่เลย ช่วงนั้นเริ่มกลับบ้านด้วยตัวเอง โดยนั่ง 2แถว แล้วต่อด้วยวินมอไซ
แต่วันนั้นไม่รู้คิดยังไง ไม่ได้นั่งวินเลือกที่จะเดินกลับบ้านต่อเองประมาณ 2-3โล
ระหว่างเดินกลับบ้าน(ต่างจังหวัด)แถวนั้นเป็นถนนแบบยังไม่เจริญไม่ค่อยมีบ้าน รถขับผ่านก็น้อย
อยู่ๆมีมอไซวิ่งขี่มาจอด เป็นผู้ชายวัยประมาณ 25-35 ดูเหมือนพวกตกงาน หน้าตาก็ดูปกติในตอนนั้น แต่ปัจจุบันพอมานึกๆดูก็มีความคล้ายเกย์อยู่บ้าง ซึ่งตอนนั้นมันยังไม่บูมอะนะ แทบไม่รู้จักเรื่องพวกนี้
ต่อๆพี่เขาก็ถามว่า จุด A ไปทางไหนน้องรู้ทางไหม ผมก็ชี้ๆตรงไปเลี้ยวซ้ายบลาๆ พี่เขาก็บอกว่าไม่รู้ทางเลยไม่ใช่คนพื้นที่ช่วยนั่งมาแล้วพาไปหน่อย ไอ้ผมก็โง่ด้วยไม่รู้คิดไงก็นั่งไปกับมัน สักพักขี่ไปคนละทางบอกว่าจะไปรับเพื่อนก่อน เราก็ไม่ได้เอะใจเพราะยังเด็กด้วยมั้งไม่กล้าเถียง (แถมไม่ได้คิดด้วยซ้ำไม่ใช่คนพื้นที่แล้วมึงไปรับเพื่อนเนี่ยนะ)
ขับไปไกลพอสมควรเหมือนเริ่มเป็นที่เปลี่ยว เป็นป่าๆ ใจผมเริ่มกังวัลแต่ก็คิดในแง่ดีอาจจะพาสาวมาด้วยป่าววะ แต่มันเริ่มไกลเรื่อยๆและห่างไกลผู้คน ใจเริ่มไม่ดีละ วินาทีนั้นอยู่ๆผมถามพี่เขาว่า พี่ครับผมขอยืมมือถือโทรหาแม่ได้ไหม 5โมงเย็นแล้วกลัวแม่เป็นห่วงยังไม่ถึงบ้าน ประมาณนี้ซึ่งผมก็จำบทสนทนาเป๊ะๆไม่ได้นะ
แล้วอยู่ๆพี่เขาก็ขี่พามาส่งที่เดิมแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น กลับบ้านผมเล่าให้พี่ชายฟัง เล่าให้แม่ฟัง เชื่อไหมไม่มีใครสนใจเลยสักนิด มองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ ไม่น่ามีอะไร และคงไม่มีใครนึกมั้งว่าจะมีโอกาสโดน ชช ได้ในยุคนั้น
มามองย้อนตอนโตคือชัดเจนว่าแมร่งเกย์แน่ๆแล้วพาผมเข้าป่าคิดไม่ดีแน่นอน รู้สึกผมรอดมาได้โคตรโชคดี มันอาจจะฉุกคิดอะไรบางอย่างได้มั้ง ไม่งั้นอาจโดนข่มขืนฆ่าตายไปแล้วก็ได้
จบครับ.. ผมไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลยเก็บมานานไม่เคยลืม เล่าไปก็ไม่มีใครสนใจทั้งๆที่มีโอกาสเจ็บตูดได้เลย