เกมรับที่เคยเหนียวแน่นเสียประตูยาก หลังๆเริ่มมีข้อผิดพลาดมากขึ้นเรื่อยๆ
เรื่องแกะเพรซเมื่อก่อนทำได้ดีมาก เพรซยังไงก็ไม่จน แกะเพรซแล้วสวนกลับได้ตลอด
แกะเพรซตอนนี้ทำไมกลายเป็นบอมทิ้งไปให้คู่แข่งตั้งเกมบุกมาใหม่
เซทพีชที่เคยได้ลุ้นเหมือนเตะจุดโทษตอนนี้แทบไม่ทำงานแล้ว เปิดแต่ละทีแทบไม่ได้ลุ้นเลยอะไรเลย
กาเบรียลที่เคยขึ้นมาโหม่งบอลได้บ่อยๆก็ไม่ค่อยจะได้โหม่งแล้ว
รูปเกมที่เน้นการครองบอลมากกว่าคู่แข่ง หลังๆมานี้แทบจะหาบอลไม่เจอ บอนมัธยังครองบอลมากกว่าเราทั้งที่เล่นในบ้านตัวเอง
อัตราในการส่งบอลพลาดเยอะขึ้นมาก ส่งง่ายๆก็ยีงมีพลาดให้เห็นบ่อยๆ
ปีกซ้ายขวาเลี้ยงบอลแทบไม่ผ่าน กองหน้าเปลี่ยนใครลงมาเกมก็เหมือนเดิม
ยิงได้น้อยลงมากๆจนน่าใจหาย ทำไมการจะได้มาแต่ละลูกมันยากเย็นเหลือเกิน ไม่ว่าจะเจอทีมเล็กหรือทีมใหญ่
กองหน้าทั้งแผงเหมือนเป็นอัมพาตกันหมด ไร้พิษสง เกมรุก การเข้าทำไร้จินตนาการมาก
กองกลางเก็บบอลไม่ได้ สร้างสรรค์เกมไม่ได้เลย
ที่เจ็บปวดที่สุดคือชิงคาราบาวโดนแมนซิบดอยู่ฝ่ายเดียว เหมือนเล่นfifaกับบอทเลย

ปล.ผมซัพพอร์ตต้ามาตลอดนะ แต่ตอนนี้เริ่มไม่เชื่อมั่นในต้าละ เหมือนมันมีกำแพงอะไรบางอย่างที่ทีมเราข้ามไปไม่ได้สักที ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี่แหกโค้งตลอด ไม่เข้าใจเลยจริงๆ นัดเจอแมนซินัดถัดไปนี่ผมกลัวใจจริงๆว่าถ้าแพ้ขึ้นมา นักเตะน่อลคงจิตใจพังทลาย กู่ไม่กลับแล้ว ออกทะเลยาวๆ แต่ยังไงแฟนบอลอย่างพวกเราก็มีหน้าที่ก้มหน้าก้มตาเชียกันต่อไป ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็ต้องยอมรับมันให้ได้ แต่จะให้ดีมากถ้าเป็นการสู้ยิบตาเล่นในแบบของตัวเอง ในมาตรฐานต้นฤดูกาล ต่อให้ว่าวแชมป์มันก็ไม่ปวดใจเท่า ว่าวแชมป์ด้วยฟอร์มแบบตอนนี้

ปีนี้จะมีแชมป์หรือไม่ผมขออย่างเดียว อาร์เตต้าไปเถอะ ตอนนี้คือสโต๊คที่คู่แข่งเค้าจับทางได้หมดแล้วอะ เกมรุกเรื่องจบสกอร์ต่อให้เป็นปัญหาขนาดไหนชัดเจนเลยว่าอาร์เตต้าไม่ได้กระตุ้นหรือโฟกัสเลยเพราะ5นัดหลังสุดห่วยแตกยังไงกากแบบนั้นไม่เปลี่ยน เล่นกับทีมจากแชมเปี้ยนชิพยังเห็นความต่าง

ทีมอื่นเค้ายังมีอิสระให้นักเตะ+ระบบการเล่น แต่ชัดเลยว่าไอตวยมันไม่เอาอะไรเลยนอกจากระบบ 100% ทุกนัดที่ลงสนามคือหุ่นยนต์มนุษย์ที่จังหวะนี้ต้องส่งโกล โกลต้องส่งสุบิน สุบินต้องวนออกข้าง ข้างต้องจ่ายให้ไรซ์ ไรซ์ต้องวนออกปีก นาทีที่ 70ต้องเปลี่ยนตำแหน่งนี้ๆๆๆตามที่ตั้งเวลาไว้

แต่ผมก็เข้าใจไอตวยมันนะคือมันว่าวเฝ้าถ้วยมา3ปีติดอะมันกดดันจนมองแค่ภาพในหัวมันตื้อไปหมดแล้วไม่เหมือนเก่า ส่วนเกมรับตัวเลขมันดีจริงแต่ไม่รู้มีใครสังเกตหรือคิดเหมือนกันมั้ยว่า ซาลิบา & กาเบรียลเนี่ยตัวแจกเลยปีนี้ เรื่องรางกายความทุ่มเทอะโอเคสุดยอดแต่ปัญหาอย่างนึงที่เป็นจุดบอด2ตัวนี้ทุกเกมเลยคือการเล่นยากล่กเวลาบอลอยู่กับตัว ซาลิบาพยามจะเลี้ยงขึ้นหน้าเองแล้วโดนแย่งคาตรีนสวนกลับทุกเกมยิ่งถ้าเวลาครองบอลชอบเลี้ยงไปหากองหน้าเค้าแล้วทำบอลลั่นจนต้องรีบเคลียร์ กาเบรียลก็เป็นคือบอลอยู่กับเท้าจะไม่ออกให้เพื่อนง่ายๆแต่จะครองบอลก่อนรอจังหวะเค้ามาบีบแล้วตัวเองช้าล่กทุกนัด เกมบอร์นมัธแพ้เพราะกาเบรียลเลยลูก2คือมีจังหวะจ่ายแบ็คตั้งนานแกไปเลี้ยงรอกองหน้าเค้าพอมาบีบบอลพันขาเตะแป๊กไปโดนตัวบล็อคสวนกลับหาย

เมื่อคืนสุบินดูดีขึ้นหน่อยผิดพลาดน้อย แต่ปัญหาใหญ่อยู่ที่การจบสกอร์นี่แหละจ่อๆเน้นๆแม่งยังโหม่งยังยิงชนคานกันแบบไม่เอาอะไรเลย คือมันไม่เน้นไม่คิดเลยว่าทุกประตูสำคัญอะ แล้วไอ้ทรอสซาร์นี่โคตรขยะหลังๆลงมาแม่งเป็นตัวภาระเล่นรอจบฤดูกาลชัดๆลงมาท้ายเกมเล่นแบบคนหมดแรงเล่นมาทั้งเกมบอลสวนกลับสวยๆ 1-1 เลี้ยงเข้าเขตโทษแม่งช้าจนไปเลี้ยงใส่ตรีนกองหลังที่เค้าล้มรอแล้วก็ไล่ไม่ทัน คือทุกอย่างแม่งเละเทะเลอะเทอะจัดๆอะน่อลตอนนี้

เอาตรงๆคือผมว่ามันคือแท็คติค และการฝึกซ้อมล้วนๆเลยนะ ที่ทำให้นักเตะฟอร์มตกด้วยอ่ะ


วิธีการเล่นเปลี่ยนไปไม่มาก แต่ประสิทธิภาพลดลงมาก ผมว่าเพราะนักเตะไม่สนุกกับการเล่นแบบนี้ หรืออาจจะล้าสะสมด้วยอีกเลยทำให้เนือย หมดแรงกระตุ้น และไม่กระหาย


ผมว่าต้าใส่รายละเอียดในการเล่นเยอะเกินไปจนกลายเป็นหุ่นยนต์จริงๆ และแต่ละคนก็ทำแค่หน้าที่ของตัวเอง จนมันซ้ำซาก และทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ อารมณ์เหมือนขาดความมั่นใจ จนล่ก ลั่นไปหมด เคยเตะบอลแล้วไม่ได้บอลนานๆมั้ยล่ะครับ ประมานนั้นแหละ พอบอลมันมา มันเหมือนต้องเคาะสนิมใหม่เรื่อยๆอ่ะ


บอลต้าตอนนี้คือให้นักเตะเดินทาง ไม่ได้ให้บอลเดินทาง บอลต้องไปกับคน ไม่ใช่ให้บอลไปแล้วคนวิ่งตาม การเคลื่อนที่ว่างน้อยมากๆ พอมันน้อย มันทำไม่บ่อย มันก็มีการต้องเงยหน้ามอง แล้วค่อยเลือก ซึ่งมันก็จะช้าเกินไปหนึ่งจังหวะเสมอ แล้วก็ต้องม้วน


คือฟุตบอลถ้ามันตัดความคิดสร้างสรรค์ และทีมเวิร์คออกไป มันก็จะหน้าตาแบบนี้แหละครับ แค่ว่ามันประกอบไปด้วยกับการที่นักเตะฟอร์มตกค่อนทีม และล้า แถมยังหนักขึ้นด้วยการที่ไม่มีกัปตันแบบจริงๆจังๆอีกด้วย เลยสาหัสหนัก


ลองมีวิเอร่า รอยคีน คอยตะโกนสิ วิ่งกันขาขวิดอ่ะ

ผิดหวังจาก 2 ถ้วยก่อนหน้า เหนื่อย ล้า หมดไฟ ท้ายซีซั่น

น่อลเตะเยอะมากจริงๆ

ด้วยความที่เข้ารอบลึกๆหลายถ้วย แต่กลับมาตกม้าตาย

เหมือนนักเตะเหนื่อยฟรี ก็เริ่มหมดไฟ เหมือน กุเตะไปวันๆไรงี้

รอทิมเบอร์กับซาก้ากลับมาน่าจะดูดีขั้น

ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เป็นกำลังใจให้แหละครับ ปีนี้นัดยากๆน่อลกลับมาเก็บแต้มได้เยอะนะ บอลยังไม่เตะอะไรก็เกิดขึ้นได้

เคยอ่านเจอกูรูเมืองนอกวิเคราะห์ไว้ว่า ต้ากับสต๊าฟมีความกดดันมากเกินไป จนมันส่งต่อความกดดันนั้นไปให้นักเตะแบบไม่รู้ตัวด้วย สังเกตุช่วงหลังๆนักเตะจะกดดันเล่นแบบกลัวแพ้มากๆ

กดดัน
เป็นคำจำกัดความสั้นๆเลยสำหรับทั้ง แฟนบอล โค้ช ผู้เล่น

ทุกวันนี้ในหัวผมมีแต่เรื่องของทีมเรา ลุ้นขี้เหนียวทุกนัด แต่ก็ยังเชื่อเสมอว่าเราผ่านไปได้

1. กดดัน หลอน ว่าจะเป็นยามอีกปี

2. ล้าสะสม โปรแกรมเตะเยอะจัด พอแรงตกทุกอย่างก็ดรอปลงไปหมด

3. กังวล ไม่อยากเจ็บหนัก เพราะกรูจะไปบอลโลก วิ่งเยอะมาก เดี๋ยวเจ็บหนัก อดลงแข่งรายการนี้

แค่นี้พอสั้นๆ ขี้เกียจพิมเยอะละ

สั้นๆคำเดียว โค้ช ความสุขในการดูบอลแม่มหายหมดละ ปีนี้เข้าใจนะว่า ยอมเปลี่ยนเป็น ugly football เพื่อคว้าแชมป์ แต่ถ้าสุดท้ายยังมือเปล่าอีก เมิงออกไปเหอะว่ะ เพราะถือว่าทำทุกอย่างละ mentality + ประสบการณ์มันไม่ใช่คนที่จะพาทีมเข้าวินจริงๆ นักเตะชุดนี้ไม่ควรจมปลักอยู่กับโค้ชคนเดียว แถมเป็นระบบโรบอทที่นักเตะแทบไม่มีอิสระในการใช้ความสามารถของตัวเองเลย