ทั้งที่ตัวผู้เล่นน่าจะดูดีไม่เท่าชุดนี้ด้วยซ้ำ แต่ดูเล่นสนุกเลย ได้เห็นคิลเลอร์พาสสวยๆของโอเด วางยาวครึ่งสนามให้มาตี้ควบไปยิง ได้เห็นลูกยิงไกลแถวสองจากปาร์เตย์ ถึงจะข้ามคานบ่อย เห็นชั้นเชิงของสมิธโรว เห็นความขยันของโทมิยาสุ เห็นซาก้าทะลวงกองหลังเป็นว่าเล่น หรือลูกมั่วของเอ็นเคเทียร์ บอลเล่นเกมเร็วสนุก ทำไมปัจจุบันหายไปเกือบหมดเลย กลายเป็นบอลโรบอทซะงั้น แต่ได้ลูกตั้งเตะไม้ตายมาใช้แทนแทบทุกนัด

ขาดปาเตอ่ะผมว่า กลางรับที่ตัดบอลแล้วพลิกได้เองมันอิมแพคกับเกมรุกเยอะ

แทคติคทีมมันเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเปลี่ยนไปเพราะการมาของโยเคเรสหรือการใส่ชุดยามจนหลอนของอาร์เตต้าเองแต่เปลี่ยนก็คือเปลี่ยน

แต่แฟนปืนก็โทษแต่เรื่องไม่มีปาร์เตย์แหล่ะ แต่ลืมไปมั้งว่าตอนปาร์เตย์เจ็บทีมมันก็เล่นกันได้ และเล่นดีกว่าตอนนี้ทั้งนั้นอ่ะ แค่แฟนปืนยอมรับว่าแนวทางการทำทีมของอาร์เตต้ามันถอยหลังลงคลองนี่มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ สงสัยจริงจัง

สภาพปีนั้นนักเตะมันสด บางคนก็ฟอร์มพีคหรือท๊อปฟอร์ม
มาร์ตี้ยิงกี่ลูกละ

น่อลตอนนั้นมันวิ่งเพรสดุ พยายามแย่งบอลคืนมาเล่นเร็ว รุมแย่งตั้งแต่แดนฝั่งตรงข้าม
เฆซุส โอเดการ์ด วิ่งโหด ไปกับบอลเร็วกันกว่านี้

ตอนนี้นักเตะมันดรอปลงกันหมด ที่อ้างล้ากัน
แล้วอ้างเรื่องเจอบอลอุดอีก
มันมีแต่เรื่องซ้อนๆกัน

แต่ผมให้หลักๆคือสภาพนักเตะ เพราะต้าต้องใช้นักเตะที่เทคนิคกระเสือกระสนเล่นเองเก่ง
ไม่งั้นเขาไม่เข็นซาก้าลงหนักๆหรอกครับ ขาดไม่ได้

ยุคนั้นใช้ความสามารถนักเตะสร้างสรรค์เกมเป็นหลักเลยผมให้ 70% คือไอเดียการเล่นมาจากนักเตะแล้วแต่บุญแต่กรรมเกมนั้นใครจะกดสกิลไหนติดอีก 30% ผมให้เป็นระบบอะมันชัดเจนว่าต้องเคาะบอลเข้าไปจบในกรอบเขตโทษเท่านั้น ยิงไกลน้อยมากหลังๆมีแค่อเล็กซิส - ชาก้า ที่ยิงไกล ส่วนลูกตั้งเตะไม่ฟิกเลยถ้าตอนกาซอร์ล่าก็จะเป็นพี่แกรับจบ หลังๆมาก็เป็นชาก้า รูปเกมมันดูสนุกแต่ค่อนข้างจะกาชาปองเรื่องผลลัพธ์ไปหน่อย แถมเกมรับยุคนั้นโคตรกากพวกแชมเบอร์ เดอบูชี่ ปาปา มุสตาฟี่


มายุคนี้ - ตั้งแต่ไปได้ตัวโจเวอร์มาจากซิตี้แล้วเห็นว่ามันมีผลลัพธ์เรื่องคะแนนที่ดีขึ้นพี่ตวยมันก็ไม่เอาอะไรเลย70-80%ของอาร์เซน่อลตอนนี้คือโฟกัสเซ็ทพีทมากกว่าการเข้าทำแบบอื่น ในเกมก็ไม่มีไรมากครองบอลไปซ้ายขวาแล้วหาจังหวะโยนยาวเหมือนตั้งเตะแหละ

แต่ภาพตอนนี้ที่มันหนักจริงๆคือจิตใจของโค้ชนี่แหละมันเฝ้าถ้วยจนหลอนอะ บางทีเกมชิวๆเจอทีมเล็กในบ้านแม่งสั่งรับลึกเล่นบอลยาวอย่างกับพวกหวังผลเสมอมันกลัวพลาดจนไม่คิดว่าเจอทีมเล็กก็ควรบุกยิงเค้าบ้าง นี่แม่งเล่นในบ้านเจอทีมเล็กยังใช้แผนแบบไปเยือนปารีส-บาเยิร์น มันกลายเป็นทีมหุ่นยนต์เต็มรูปแบบไปแล้วอะโอเคมันดีขึ้นในเรื่องพื้นฐานระบบ แต่ถึงจุดที่มันไม่กล้าเสี่ยงไม่กล้าแลกมันดีสุดก็ได้แค่นี้อะ

ตอนนี้ผมนึกถึงสเปอร์สเลยคือเป็นทีมใหญ่ที่ระบบห่วย คือถ้าได้โค้ชแบบไอตวยไปอะดีขึ้นแบบว้าวซ่าแน่นอนเพราะมันจะแก้พื้นฐานก่อนเลย แต่สุดท้ายมันจะทำได้แค่ดีขึ้นแต่ไม่ประสบความสำเร็จแน่ๆเพราะดูแล้วมันเป็นพวกย้ำคิดย้ำทำไม่มีวันกล้าออกจากเซฟโซนของตัวเอง ตอนนี้ตัวผู้เล่นน่อลดีมากๆถ้าปีนี้ยังว่าวอีกไปหวังกับโค้ชใหม่แล้วกันเพราะไม่มีทางที่ไอตวยจะทำทีมไปได้ไกลกว่านี้แล้วไม่มีวัน แต่ถ้าพอใจแค่ยึดระบบหุ่นยนต์พื้นฐานแล้วกลับมาการันตีไปUCLแบบยุคเวนเกอร์อันนี้ก็ว่ากันอีกที

* เคสสุบินนี่โคตรชัด ถ้ามาแล้วไม่เวิร์คผมจะเข้าใจเลยว่าสไตล์นักเตะมันไม่โอเคอาจจะต้องปรับตัว แต่มาถึงละโหดสัสคือเล่นพริ้วกล้าเล่นกล้าพลิกครองบอลจ่ายทะลุช่องขวางสนามทุกเกม ผ่านไปครึ่งฤดูกาลเป็นตัวหลักเต็มระบบกลายเป็นหุ่นยนต์ไปดื้อๆเลย บอลยาวหาย ทะลุช่องหาย สิ่งที่ทำทุกวันนี้คือสุบินลงมารับบอลจากราย่า-กองหลัง ถ้าโดนบีบคือดีดบอลทิ้งทันที แล้วต่อให้ครองบอลหรือมีโอกาสพี่แกก็จะไม่จ่ายทะลุช่องหรือเปิดบอลยาวแบบที่เคยทำอีกเลย ผมเลยคิดว่าเป็นที่ระบบการเล่นของไอตวยนี่แหละที่มันเซ็ท

Edit เพิ่มเติม 6ปี1แชมป์ที่ต้ามันได้คือมาจากระบบเก่า ผู้เล่นชุดเก่า4เดือนแรกนะ ตั้งแต่ฤดูกาลแรกที่มันได้เริ่มคุมแล้วทำทีมเองเต็มตัวมันไม่เคยได้แชมป์เลย ถ้าเป็นทีมอย่างเชลซี,แมนฯยู,ซิตี้,ลิเวอร์พูล หรือทีมใหญ่ๆในยุโรปคงไม่มีใครในโลกได้เวลากับงบเท่ามันแล้ว

ก็ทีมมันไม่สำเร็จก็ต้องเปลี่ยนวิธีดู

ถอยหลังไหม รอดูตอนจบค่อยตัดสิน

แทคติกผมว่าไม่เปลี่ยน ซึ่งนี่แหละคือปัญหา คือมันจะเล่นเหมือนเดิมตอนต้นฤดูกาลไม่ได้อ่ะ ผมว่าแทคติกของต้าใช้พลังงานเยอะเกินไป ถ้านักเตะฟิตๆอยู่กันครบๆมันเวิร์ค แต่ถ้าใครหายไปมันจะพังเลย

และช่วงต้นๆฤดูกาลช่วงพย. จำได้ว่านักเตะหายไปเยอะเหมือนกัน ตอนนั้นก็เป๋ แต่ยังได้เซตพีซมาช่วย มันก็มีตอนนี้ฟอร์มดีนักเตะครบๆอยู่

แต่นั่นแหละ จะหวังให้นักเตะครบๆทั้งฤดูกาลมันเป็นไปไม่ได้