สวัสดีครับ ขอมาระบาย/ขอคำแนะนำจากพี่น้อง ss หน่อยครับ รอบนี้เรื่องซีเรียสเลย [ช่วงนี้ผมมีเรื่องให้คิดมาก ทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องอาการป่วยคุณพ่อ ฯลฯ]

เกริ่นก่อนนะครับ คือปัจจุบันผมกำลังเรียนต่อป.โท com sci อยู่ครับ กำลังจะจบปี 1 ครับ (หลักสูตร 2 ปี) ซึ่งค่าเทอมคุณพ่อเป็นคนจ่ายให้ครับ

ย้อนกลับไปเมื่อกลางปี 68 คุณแม่ท่านเสีย ด้วยโรคมะเร็งตับ คือท่านน่าจะปวดท้องมาซักพักแต่ซื้อยามากินเอง จนทนปวดไม่ไหวถึงไปหาหมอ แล้วตรวจเจอเป็นเนื้องอก คุณหมอเลยให้ผ่าตัดชิ้นเนื้อเพื่อตรวจว่าเป็นเนื้อร้ายหรือไม่ ปรากฎว่าไม่ถึง 2 สัปดาห์ท่านก็เสียครับ

หลังจากจัดงานศพท่านเสร็จแล้ว ก็เลยให้คุณพ่อไปตรวจร่างกายครับ ก็ตามคิวรพ.รัฐปกติ ซึ่งค่อนข้างหลายเดือนอยู่ คุณพ่อก็มีเนื้องอกที่ตับเหมือนกัน จนมาช่วงต้นปีนี้ อาการแย่ลงมากๆ คุณพ่อทานอาหารได้น้อยเพราะว่าแน่นหน้าอก เพราะก้อนเนื้อมันไปเบียดกะเพาะอาหาร

ทีนี้วันนี้หมอนัด follow อาการ สรุปคือยังรักษาไม่ได้ด้วยค่าไต/ค่าเลือดไม่ดี ถ้ารีกษาแบบพุ่งเป้าก็น่าจะหลักล้าน ซึ่งตอนนี้เงินเก็บพ่อ ผมไม่รู้ว่าเหลือเท่าไร(พี่สาวเป็นคนจัดการ) คิดว่าประมาณ 2-3 แสนซึ่งไม่พอค่ารักษาแน่ๆ

วันนี้พี่ก็ทักไลน์มาบอกว่า ค่าเทอมผมที่พ่อเก็บไว้ให้ จะขอเก็บไว้ใช้รักษาพ่อได้มั้ย ให้ผมจัดการค่าเทอมเอง ซึ่งผมก็ต้องบอกว่าได้อยู่แล้ว ไม่มีทางเลือก เพราะถ้าบอกว่าไม่ได้ พ่อให้เงินนั้นมา แล้วผมจะมีหน้าใช้เงินนั้นได้ยังไง

ตอนนี้ผมก็เลยสับสนมากๆขอมาระบายใน ss หน่อยครับ หรือหากท่านใดสามารถช่วยแนะนำผมได้ ตอนนี้

1.เรื่องค่าเทอม กำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไงระหว่างขอพักการเรียนไปก่อน/รูดบัตรเครดิตหรือบัตรกดเงินสด หรือเอารถไปรีไฟแนนซ์ ยอมเสียดอกเบี้ยให้เรียนจบ (รถผม honda city เหลือยอดผ่อนประมาณ 430,000฿) หรืออาจจะขอยืมเงินแฟน แฟนมีทองเก็บอยู่ 2 บาท แต่คิดว่าคงเป็นตัวเลือกท้ายสุดๆๆๆเลย

2.เรื่องรักษาพ่อ ผมก็ไม่รู้ว่าจะประคองอาการท่านยังไง อายุท่านก็เยอะแล้ว ปีนี้ 69 ปีแล้ว ปกติท่านเป็นคนแข็งแรงมาตลอด ถ้ารักษาแบบพุ่งเป้าก็เงินไม่น่าจะพอ หรือถ้าเงินพอสุขภาพท่านตอนนี้ก็อาจจะรับยาไม่ไหว จะรอสิทธิ 30 บาท แล้วรักษาแบบธรรมดาก็คิดว่าไม่น่าจะดี

อาจจะตอบไม่ตรงคำถาม แต่ขอเล่าประสบการณ์ผมแล้วกันครับ

ตอนพ่อผมมีอาการชักเกรง โดนส่งไปรพ.เอกชนแห่งนึง นอนไม่ได้สติ 2 คืน

เช้าวันที่สาม ญาติคนนึงเดินมาในห้องแล้วพูดว่า ทุกอย่างเค้าวายไปหมดแล้ว ไตวาย หัวใจก็เต้นเพราะเครื่อง

"อย่าทรมานคนจะตาย เพราะเราอยากมีความหวังเลย" และอีกข้อนึง "อย่าให้คนตาย ต้องมาเป็นภาระคนอยุ่"

เชื่อไม๊ผมโคตรอยากตบปากแม่งจริงๆ แต่สุดท้ายแม่ก็ยอมปล่อยคุณพ่อไป

โดนค่ารักษาไป 1.2ล้านบาท !!!

ตอนนั้นเป็นเด็กไม่สนใจหรอกเรื่องเงิน

พอโตขึ้นมารุ้เลยว่าเป็นจำนวนเงินไม่น้อยเลย

ประเด็นคืออยากจะบอกว่ามันเรื่องที่ยากมากที่จะเลือก

ชีวิตความเป็นอยุ่ของคนที่เรารัก กับ เงินจำนวนมากพอสมควร

ผมคงแนะนำอะไรไม่ได้มาก แต่แค่อยากจะบอกว่า "ผมเคยผ่านจุดนั้นมาเหมือนกันครับ

สุ้ๆนะ แล้วเวลาจะเยียวยาทุกๆความเสียใจของเรา"

ขอบคุณครับ //ผมโคตรจะเศร้าเลยครับ ทั้งคุณแม่ทั้งคุณพ่อ ป่วยติดกันเลย แบบเพิ่งเสร็จงานแม่ไปเอง แล้วผมก็โคตรจะห่วย ถ้าตัวเองตั้งใจเรียนกว่านี้ มีการมีงานดีๆทำ ผมก็คงจะดูแลท่านได้ดีกว่านี้

ถาม รพ เอง ถามพ่อ ว่ามีเงินเท่าไร ค่ารักษาเท่าไร

ถ้าเป็นอย่างพี่สาวว่าจริง ให้พ่อไปรักษาตัวเถอะ ยังไงก้อเงินเขา

ออกรถได้ แสดงว่าโตพอหาเงินได้แล้ว

หา second job เอา ถ้าอยากเรียนต่อ

อย่าเอาชีวิตไปฝากใครเลย พึ่งตัวเองให้เยอะๆ

หนักเลย มันเป็นปัญหาที่เกิดเฉพาะหน้ากับคุณโดยที่ไม่ได้เตรียมตัวรับเหตุการณ์นี้มาก่อนคุณก็เลยสับสนและคิดอะไรไม่ออกและไม่ได้เล่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องทั้งหมดด้วย แต่ผมจะลองให้คำแนะนำเท่าที่พอจะทำได้นะครับ

1. ตัดปัญหากวนใจที่ใหญ่ที่สุดที่ทำให้คุณสับสนคือ "เงินพ่อและทองของแฟน" ห้ามเด็ดขาด เอาออกจากสมองไปเลยคิดเลยว่ามันไม่ใช่ของเราเราควบคุมไม่ได้ บัตรกดเงินสด/บัตรเครดิต อย่าหาทำเด็ดขาด เพราะมีแนวโน้มสูงมาก 90% ที่คุณจะหาเงินมาจ่ายตรงเวลาไม่ได้แล้วมันจะพอกพูนจนหน้ามืด

2. กลับมาพิจารณาตัวเองก่อนครับ ตอนนี้มีรายได้หรือไม่ เรียนด้วยทำงานด้วยหรือเรียนอย่างเดียวเพราะส่งผลต่อการตัดสินใจขั้นต่อไปเยอะอยู่ ส่วนตัวขอเดาว่า จขกท.ก็พอจะทำงานมีรายได้อยู่บ้างคือค่ากินค่าอยู่ค่ารถดูแลเอง เพียงแต่พ่อรับจบค่าเทอมให้

3. ไปหา อ.ที่ปรึกษาเลยครับ ว่าตอนนี้ผมมีปัญหาแบบนี้ อ.มีทุนการศึกษาแนะนำมั้ยครับ ถ้า จขกท.เรียน มหาวิทยาลัยของรัฐที่พอมีชื่อหน่อย ส่วนมาก ป.โทจะมีทุนการศึกษาอยู่เยอะครับ อย่างน้อยๆทุน TA ต้องมี และอาจจะโชคดีได้ทุนการศึกษาเต็มจำนวนจากมหาวิทยาลัยหรือหน่วยงานข้างนอกที่ซัพพอร์ททั้งค่าใช้จ่ายรายเดือนและค่าเทอมได้ ดังนั้นสิ่งที่ต้องทำคือไปหา อ.ที่ปรึกษาเป็นอันดับแรกครับ

4. ถ้าไม่มีทุนหรือได้ทุนแต่ยังไม่มากพอจะ cover ค่าใช้จ่าย ต้องทำงานพิเศษเพิ่มครับ เวลานี้ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว ยกเว้นแต่ชนกับงานประจำซึ่งก็ย้อนกลับไปข้อ 2 คือทำงานประจำแล้วเรียนเสาร์อาทิตย์หรือเรียนเต็มเวลา

ดังนั้นง่ายที่สุดที่นึกได้สำหรับ จขกท. คือไปหา อ.ที่ปรึกษาก่อนเลยครับ ถ้าไม่ได้หรือไม่มีก็ค่อยมองหาทางอื่น

ยังมีเวลาให้ทำอะไรอีกเยอะครับท่าน

คือคิดว่าตอบกันยาก ผมคิดว่าคุณดีอย่างนึงคือคิดเรื่องยืมเงินแฟนไว้เป็นอันดับท้ายๆ ถูกต้องแล้ว อย่าดึงคนอื่นมาร่วมปัญหาของบ้านตัวเองครับ

ส่วนเรื่องจะรักษาไหมเนี่ยแหละตอบยาก เนื้องอกมันไม่ได้แปลว่าเป็นมะเร็งเสมอไปแต่คุณก็คิดถูกที่เผื่อเรื่องการรักษาแบบล็อคเป้ามันสูงกว่า

เรื่องนี้คุณต้องไปคุยกับพี่สาวให้เคลียร์ว่าเอายังไง ทุกบ้านได้คำตอบไม่มีทางจะตรงกันเพราะแนวคิดเรื่องนี้ไม่เหมือนกัน

ถ้าพี่สาวคุณคิดกับคุณไม่เหมือนกัน แค่นี้ก็ทะเลาะกันบ้านแตกได้สบายๆ (เรื่องค่าเทอมผมมองว่าเรื่องเล็ก ผมเห็นราคาแล้วคิดว่าน่าจะเป็นมหาลัยที่น่าจะพอกู้กยศ.หรือสามารถคุยเรื่องนี้กับทางมหาลัยได้ว่าจะขอทุนหรือขออะไรก็ว่าไป) แล้วผมบอกเลยว่าทุกบ้านคำตอบเรื่องนี้ไม่เหมือนกัน ผมอาจจะโชคดีที่ว่าครอบครัวจีนขนาดใหญ่เลยมีประสบการณ์เห็นว่าการตัดสินใจเรื่องนี้ของครอบครัวลุงๆป้าๆเป็นยังไง

บางบ้านตัดสินใจง่ายๆเพราะคุณลุงคุณป้าสั่งไว้แล้วว่าไม่ต้องยื้อ ก็ทีเดียวจบไม่มีภาระตกเหลือมายังลูกหลาน
บางบ้านตัดสินใจยากเพราะคุณลุงคุณป้าสั่งไว้แล้ว แต่ลูกทำใจไม่ได้ก็ยื้อ รายล่าสุดคือหมดไป 10 กว่าล้านมั้ง แต่โชคดีว่าลูกหลานเป็นคนหาเงินเก่งก็เลยไม่เป็นปัญหา
บางบ้านตัดสินใจไม่ได้เลย กลายเป็นว่าลากคนทั้งบ้านมาประชุม แถมเสียเวลาคนอื่นเขาอีกเพราะสุดท้ายก็ไม่ได้คำตอบ กลายเป็นว่าต้องกู้หนี้ยืมสินเขามา แล้วก็จบที่ว่ามาโวยวายกับญาติๆว่าทำไมไม่ช่วยเขาออกเงินหรืออะไรพวกนี้เลย จบที่ตัดขาดจากครอบครัวไปเสียอีก

ผมเลยบอกเสมอว่าเรื่องพวกนี้คุณต้องคุยกันเอง อย่าเพิ่งคุยกับคุณพ่อเรื่องนี้โดยเฉพาะในสภาพตอนนี้ ไม่งั้นคุณพ่อคุณจะเสียกำลังใจคิดว่าแช่งเปล่าๆ
แต่คุณต้องหาเวลาคุยเปิดอกกับพี่สาว(และพี่น้องที่เหลือ)ว่าจะเอายังไงต่อ แล้วถึงเวลาที่คุณต้องตัดสินใจคุณก็ต้องทำตามที่ตกลงกันให้ได้
ผมคิดว่าตัวคนป่วยส่วนมากถึงเวลานั้นจริงๆทำใจได้กันหมดแหละครับ ไอคนอยู่เนี่ยแหละที่จะเป็นปัญหาต่อไป

เป็นกำลังใจให้นะครับ

เงินของพ่อให้เขารักษาตัวเองครับ ส่วนเรื่องการเรียนแนะนำให้ติดต่อปรึกษามหาลัย
อาจจะให่ผ่อนหรือส่วนลดอะไรก็ตามแต่ ลองดูครับ
ละถ้าพอมีกำลังในอนาคตก็ให้ช่วยกับพี่สาวรักษาพ่อให้หายครับ
หารครึ่งไปเลย เงินหาใหม่ได้ ครอบครัวมีแค่นี้
ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีนะครับ

ขอบคุณครับ // ตอนนี้ผมทำงานประจำอยู่ครับ แล้วก็เรียนโท เสาร์-อาทิตย์ครับ ที่ผมเรียนจะเป็นภาคพิเศษครับ ถ้าทุน TA จะต้องเป็นภาคปกติครับ แล้วก็ต้องมีเวลาไปเป็น TA ในวันธรรมดาด้วย 2-3 วัน/สัปดาห์ครับ ส่วนทุนอื่นๆเท่าที่ทราบไม่มีครับ แต่ผมคิดว่าจะติดต่อกับทางภาควิชาเพิ่มเติมอีกทีนึงครับ

ขอบคุณครับ// ผมคิดว่าที่ตอนนี้เครียดน่าจะมาจากเรื่องรักษาคุณพ่อยังไงมากกว่าครับ ส่วนเรื่องค่าเทอมผมว่าผมน่าจะหาทางได้ซักทางแค่ตอนนี้ยังไม่เจอทางนั้น อย่างแย่เลยผมก็อาจจะขอรักษาสภาพนักศึกษาไว้ก่อน คิดว่าน่าจะได้ แต่ของคุณพ่อคือแบบรักษาตรงเป้าเงินก็ไม่น่าพอ พี่บอกว่าน่าจะเป็นล้าน จะรอรักษาสิทธิ 30 บาท ร่างกายท่านก็ไม่แข็งแรง ก็เลยไม่รู้จะทำยังไงครับ

เรียนเสาร์-อาทิตย์ มันจะขอทุนยากพอสมควรเพราะทุนปกติจะให้เด็กภาคปกติ

แต่ไม่เป็นไร ลองไปก่อนครับ อ.ที่ปรึกษาไม่ใจร้ายหรอกยิ่งคุณบอกปัญหาเรื่องค่าใช้จ่ายที่จำเป็นยังไงเค้าก็คงจะมองหาทุนให้เปล่าที่จะมาช่วยได้ไม่มากก็น้อย

ถ้าได้ค่าเทอมสัก 60-70% น่าจะพอให้คุณหายใจหายคอได้ สู้ๆครับ

เรื่องเงินผมตัดสินใจไปแล้วครับว่าไม่เอาจากท่านแน่ๆ ซึ่งผมคิดไว้ว่าจะไม่บอกท่านเรื่องนี้ เพราะกลัวว่าท่านจะไม่ยอม ถ้าผมเอาเงินท่านมา แล้วถ้าในอนาคต กรณีแย่สุดท่านเป็นอะไรไป ผมจะมีหน้าอยู่ต่อได้ยังไง

ลองไปโรงพยาบาลรัฐสักครั้งยังครับ เอาจริงๆถ้าอาการท่านประมาณนี้ผมว่า ยาและการรักษาอาจไม่ต่างกันล่ะ ต่างกันแค่เสียเวลาและการดูแลเทกแคร์ผู้ป่วย หลายๆที่ถ้าผู้ป่วยสูงอายุ ไม่ดื้อ หมอ พยาบาลใจดีด้วย จากที่เจอมา

ส่วนเรื่องเรียน มันมีหลายทาง 1.ดรอป 2.เรียนต่อโดยหาทุนด้วยตัวเอง แยกเป็น 2.1 ทำอย่าางที่ท่านว่า ขายทรัพย์ไม่ก็จำนำ 2.2หารายได้ตรงนี้อาจต้องมองหาลู่ทางด้วยตัวเอง

แต่ใดๆเดินไปหาอ.ที่ปรึกษาครับ ลองคุยกับแกดู เผื่อมันอาจมีทางอื่นที่เป็นไปได้ เป็นกำลังใจให้ครับ ผมก็เจอปีที่แล้วพบแม่เป็นภาวะสมองเสื่อม ชีวิตผมก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน

ตอนนี้รักษาโรงพยาบาลรัฐอยู่ครับ เป็นโรงพยาบาลจังหวัดครับ(สมุทรสาคร) ซึ่งวันนี้ไปหาหมอมาครับ หมอบอกว่าค่าไตกับค่าเลือดไม่ดีเลยยังรักษาต่อไม่ได้ครับ เหมือนตอนแรกคุยกันว่าจะเป็นยาปักที่ขาเพื่อไปลดเนื้องอกอะไรมาณนี้นี่แหละครับ แต่สรึปก็คือรักษาไม่ได้ ต้องรอให้คุณพ่อแข็งแรงก่อน แต่ก่อนเนื้อมันก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆครับ

ลองย้ายไปโรงบาลอื่นไหมครับ เข้ามาในกทม.ดู อย่างน้อยถ้าหมอคอนเฟิร์มเหมือนกัน ก็ตามนั้นครับ