พระองค์ไหนกู้แผ่นดินยากกว่ากัน

ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจก่อนว่าแนวคิดเรื่องขอบเขตดินแดนเป็นแนวคิดของรัฐชาติสมัยใหม่ครับซึ่งมากับชาติมหาอำนาจตะวันตกในยุคหลัง

บ้านเมืองเขตนี้สมัยก่อนเป็นรัฐจารีตศักดินา ขอบเขตอำนาจทางการเมืองมากน้อยขึ้นอยู่กับบารมีกษัตริย์หรือเจ้าเมืองที่ปกครอง

พระเจ้าตากสินและพระนเรศวรท่านจึงไม่ได้กู้แผ่นดินแต่อย่างใดแต่ท่านกู้คืนอำนาจทางการเมืองท่าน

ส่วนคำถามที่ว่าพระราชกรณียกิจของทั้งสองพระองค์ฝ่ายไหนมีความยากกว่ากัน โดนส่วนตัวแล้วให้พระเจ้าตากสินเพราะแต่เดิมท่านเป็นคนธรรมดาแล้วท่านก็ไม่ใช่คนพื้นเมืองเดิมในบ้านเมืองแถวนี้ แต่ท่านสามารถรวบรวมผู้คนแล้วสถาปนาอำนาจขึ้นมาใหม่ได้ ตรงนี้ก็แสดงถึงความสามารถและเครือข่ายคอนเนคชั่นของท่านได้เป็นอย่างดี

พระนเรศวร ท่านเป็นวงศ์กษัตริย์จะทำอะไรก็สะดวกกว่าคนธรรมดาแล้วสมัยพระมหาธรรมราชาท่านก็วางรากฐานไว้เยอะมาก เช่นกำแพงเมืองอยุธยาสมัยก่อนยุคพระมหาธรรมราชากำแพงเมืองมันอยู่ติดวัง พอมสมัยพระมหาธรรมราชาท่านมีคำสั่งให้รื้อกำแพงแล้วไปสร้างติดริมแม่นำเป็นแบบกำแพงก่ออิฐถือปูนแบบที่เราเห็นกันปัจจุบัน

พระเจ้าตากยากกว่า เพราะนั่นไม่มีเมืองให้กู้ละ
แถมยังโดนทุบ...

พระนเรศดิครับ ยุคนั้นพม่าแข็งแกร่งสุดๆ ขนาดแตกทัพไป 5-6 รอบ ก็ยังยกทัพใหญ่มาบุกอยุธยาได้ใหม่ตลอด

พระเจ้าตากจุดเริ่มต้นยากกว่าก็จริง แต่พม่าตอนนั้นติดศึกกับจีนอยู่ เหลือทหารเฝ้ากรุงแค่ 2-3,000 คนเอง

พระเจ้าตากไม่เหลืออะไรเลย เหลือแต่ทหาร 500 คน

ผมอยากรู้ว่าประวัติที่เขาเขียนมา จริงเท็จแค่ไหนครับมี โป้ปดสมสู่อาชาบ้างไหม

ตามที่ผมศึกษา พระเจ้าตาก อ่ะ น่าจะหนักสุด เพราะตอนนั้นฝ่ายไทยแบ่งก๊กกันชัดเจน กว่าจะรวบรวมได้แลกเลือดกันสาหัสอยู่ แถม จุดจบแกมันน่าเศร้าด้วย

ส่วนของพระนเรศวร มันเหมือน ฟาร์ม รอวันเอาคืน แถม ทรัพยากรตอนนั้นมันดีกว่าด้วยสิ


แต่ว่ากันตามตรงมันยากกันแบบคนละแบบนะ ถ้าวัดกันใครยากสุด แล้วแต่มุม แต่มุมผม ขอพระเจ้าตากแล้วกัน

เค้าโครงเรื่องส่วนใหญ่จะจริง 80%

ส่วนพวกรายละเอียดยิบย่อยอันนั้นโม้เยอะ เพราะค่านิยมประเทศแถวนี้ชอบบันทึกแค่คร่าวๆให้พอรู้เหตุการณ์

ครั้งแรกผมว่าเวลาผ่านไปบุเรงนองตาย อยุธยาถึงได้โอกาสแข็งเมือง นันทบุเรงพยายามจะเอาคืน แต่ไม่ได้เก่งเหมือนพ่อแล้ว

ส่วนครั้งสองพม่าติดศึกจีน ตัวตึงไปรับทางนั้นหมดแล้ว ทิ้งไว้แต่สุกี้ช้างเผือก เอ๊ย สุกี้นายกอง พระเจ้าตาก 3 ทีก็หนีแล้ว

ก่อนอื่นต้องทำความเข้าใจก่อนว่าแนวคิดเรื่องขอบเขตดินแดนเป็นแนวคิดของรัฐชาติสมัยใหม่ครับซึ่งมากับชาติมหาอำนาจตะวันตกในยุคหลัง

บ้านเมืองเขตนี้สมัยก่อนเป็นรัฐจารีตศักดินา ขอบเขตอำนาจทางการเมืองมากน้อยขึ้นอยู่กับบารมีกษัตริย์หรือเจ้าเมืองที่ปกครอง

พระเจ้าตากสินและพระนเรศวรท่านจึงไม่ได้กู้แผ่นดินแต่อย่างใดแต่ท่านกู้คืนอำนาจทางการเมืองท่าน

ส่วนคำถามที่ว่าพระราชกรณียกิจของทั้งสองพระองค์ฝ่ายไหนมีความยากกว่ากัน โดนส่วนตัวแล้วให้พระเจ้าตากสินเพราะแต่เดิมท่านเป็นคนธรรมดาแล้วท่านก็ไม่ใช่คนพื้นเมืองเดิมในบ้านเมืองแถวนี้ แต่ท่านสามารถรวบรวมผู้คนแล้วสถาปนาอำนาจขึ้นมาใหม่ได้ ตรงนี้ก็แสดงถึงความสามารถและเครือข่ายคอนเนคชั่นของท่านได้เป็นอย่างดี

พระนเรศวร ท่านเป็นวงศ์กษัตริย์จะทำอะไรก็สะดวกกว่าคนธรรมดาแล้วสมัยพระมหาธรรมราชาท่านก็วางรากฐานไว้เยอะมาก เช่นกำแพงเมืองอยุธยาสมัยก่อนยุคพระมหาธรรมราชากำแพงเมืองมันอยู่ติดวัง พอมสมัยพระมหาธรรมราชาท่านมีคำสั่งให้รื้อกำแพงแล้วไปสร้างติดริมแม่นำเป็นแบบกำแพงก่ออิฐถือปูนแบบที่เราเห็นกันปัจจุบัน

ถ้าตามสเกลพระนเรศวรยากกว่า ถ้าตามบริบทพระนเรศวรก็ยากกว่า

พระนเรศ ยากกว่าเยอะครับ อยู่ในยุค บุเรงนอง ยุคที่แข็งแกร่งที่สุดของพม่า ที่ได้ชื่อว่า ผู้ชนะสิบทิศนะนั้น

พระเจ้าตาก ไอที่แตกเป็นก๊กเป็นเหล่า ก็จากช่วง ช่องว่างอยุธยาแตก ตัวเองที่ เป็นเจ้าเมืองเดิมหรือผู้มีอิธิพล เลยตั้งตั้วเอง คุม ในที่ตัวเองเป็นเจ้าถิ่น เริ่ม ก็คนไม่เยอะพอๆ กันนั้นแหละ
บางก๊ก ก็เริ่มจากคนหลักร้อยคน แล้ว คนที่หนีสงครามก้ค่อยๆ ไปรวมตัว จนก๊กใหญ่ขึ้น เมืองหรือที่ชุมชนที่เกิดขึ้น เลยยังอยุ่กันแบบหลวมๆ ไม่ได้ป้องกันแข็งแกร่งอะไร

แล้วพระนเรศวร นี้คือ เคยบุกไปถึงหงสา จนต้องย้ายเมืองหนีอะ โหดจัด

การกู้เมืองพระเจ้าตากยากกว่า พระนเรศวรยังมีพระมหาธรรมราชาที่มีกองกำลังทหารไว้เตรียมสนับสนุนอยู่

ตาก ยากกว่าเยอะ ไปถามพวกเชียวชาญด้านนี้กี่คนก็ให้ตาก นเรศเรื่องโม้เยอะ

ไม่ต้องโตวทนะเสียเวลา กุไม่อ่านหรอก

พระเจ้าตากละกันเหมือนทีมแตกแล้วต้องเริ่มใหม่จากลึคล่าง
พระนเรศนี้มาคุมต่อจากคนเก่า

ขี้ส้นเท้า จอน สโนว