ผู้ประกอบการ ทุกประเภททุกรูปแบบทุกกิจกรรม ไม่ว่าจะการตรวจสอบการอนุญาตหรือการดำเนินกิจการ


100%

เยอะที่สุดมั๊ย...คงไม่

แต่ในภาพรวมของทั่วประเทศ อาชีพชิปปิ้งน่าจะมีการจ่ายเงินใต้โต๊ะนอกระบบให้กับเจ้าหน้าที่โดยตรง ในแบบที่แทบไม่มีอะไรผิด(หรือไม่ผิดเลย) นับรวมทุกด่านทั่วประเทศแล้วน่าจะราวๆ"วันละ 1.5 - 2 ล้านบาท"สำหรับเบสิคเคส

ถ้ายัดเงิน/ปิดปาก/เลี่ยงภาษี ก็อาจจะบวกไปอีกเคสละหลัก 10 เท่าเป็นอย่างต่ำครับ
มองว่าทั้งประเทศมีเงินหายไปตรงนี้ระดับวันละราวๆ 5-10 ล้านได้...นี่คือไม่ใช่ช่วงพีคและแค่หน่วยงานเดียวด้วยนะ

ถ้านับจำนวนเงิน

นั้นก็ เจ้าของ บ.ที่รวยที่สุดในไทยเลย

ท้อบๆทั้งหมด

เท่าที่เห็นมา
1.ผู้รับเหมาก่อสร้าง อันนี้โดนกันเยอะ บางทีถึงขนาดไม่มีกำไร แต่ต้องทำเพราะต้องเลี้ยงลูกน้อง หรืออย่างของบริษัทจีนเจ้าดัง โดยส่วยเยอะ ไหนจะประมูลราคาต่ำ สุดท้ายทิ้งงานตามระเบียบ
2.ร้านเหล้า ร้านคาราโอเกะ พวกนี้ไม่ได้จ่ายตำรวจอย่างเดียวนะ โดนหลายหน่วยงาน
3.รถรับ-ส่งพนักงาน รถรับซื้อเศษscarp ตามโรงงาน พวกนี้เสียให้ทั้งตำรวจ ทั้งเทศบาล และอาจจะมีของจัดซื้อด้วย

ร้านเหล้า ร้านนวด สถานบริการต่างๆ

ก่อสร้างนี่แหละ ขนาดไม่ทำกับภาครัฐยังโดนเรียกคุยเลย ต้องถมดินเจ้าของเขาหรือไม่ก็จ่ายใต้โต๊ะมา ไม่งั้นพลาดมาโดนเต็มเพดาน

ถ้านับเป็นจำนวนเงินไม่น่ามีใครจ่ายเท่าดีลก่อสร้างใหญ่ๆของทางรัฐ แต่ถ้าเป็นผู้ประกอบการอะไรสักอย่างเกี่ยวกับอาหารเครื่องดื่มแล้วมีดนตรีด้วย ใบอนญาตต้องจัดครบ ไปคุยกับคนนุ้นคนนี้ให้เรียบร้อย เพื่อให้โดนกลั่นแกล้งน้อยที่สุด(น่าเศร้า) ยิ่งถ้าเป็นผู้ที่ขายดีด้วยมีสรรพกรเพิ่มมาอีกหน่วยงาน

ขายเหล้า/ร้านนั่งดื่ม - โดนอยู่แล้ว แต่ scale อาจจะไม่ชัดเจน
ก่อสร้าง/รับเหมา/ - อันนี้โดนตอนไปขอดำเนินการ ขอใบอณุญาต บลาๆ นับว่าเป็นส่วนที่โดนมากสุดแล้วมั้ง
นำเข้า - อันนี้แบบที่เม้นบนว่าไว้

ขนส่ง น้ำหนักเกิน หรือสูงไป วิ่งผิดเวลา รถดินรถทราย ก่อสร้างยังไม่ได้มีทุกที่ทุกวัน แต่รถต่อคันอาจไม่เยอะแต่วิ่งทุกที่ทุกวัน ดูคดีเสี่ยนกได้

ถ้าเพิ่มเติมแต่ไม่มากที่สุดก็พวกที่ดิน คลังก็ไม่น้อยเงินเทาเข้าออกไม่ได้ถ้าไม่ผ่านพวกนี้ สรรพากร ศุลกากร ด่านชายแดน+ทหารและท้องที่ซึ่งต่อไปยังของเถื่อนแรงงานลักลอบข้ามแดนโจรเทา

ไม่เคยรู้มาก่อนเลยครับว่าประเทศนี้มีการจ่ายส่วยให้หน่วยงานรัฐด้วย

รับเหมาก่อสร้าง ออกแนวหักหัวคิวตั้งแต่อนุมัติโครงการเลย

อาชีพเจ้าสัวปะ แต่เสียให้หน่วยงานรัฐไหมไม่ทราบ

จากใจคนที่จะต้องรับผิดชอบธุรกิจของตระกูลแต่ไม่เอาครับ ที่บ้านอาม่าผมเป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้าง อาก๋งเป็นคนสร้างมา
แล้วตั้งแต่เด็กๆ เนี่ย ผมตามอาก๋งไปแขวงการทางแต่ละจังหวัดตลอด เพราะได้แวะเที่ยวขากลับหรือใดๆ ก็ตาม
พอโตขึ้นมาอาก๋งเสีย ก็เป็นคุณอาที่เป็นคนรันธุรกิจต่อ ตำแหน่งอื่นๆ ก็เป็นหลานรุ่นๆ ผมที่ทำหน้าที่ต่างๆ นี่แหละ
ตอนจบใหม่ๆ คุณอาบอกให้มาฝึกงานฆ่าเวลา เลยได้รู้ว่าถ้าไม่จ่ายค่าน้ำชา ก็แทบจะไม่ได้งานเลยก็ว่าได้
บริษัทระดับกลางๆ อย่างบ้านผมเนี่ยจะดีลกับกรมทางหลวงเป็นหลัก ทำงานมาด้วยกันตั้งแต่รุ่นอาก๋งแล้ว (ขึ้นเสาไฟฟ้า, การ์ดเลน, ป้ายจราจรขนาดใหญ่, ETC.) จำเป็นจะต้องสนิทกับผู้หมวดแขวงต่างๆ
ปีใหม่ที กระเช้าต้องเต็มที่ สอดซองเอาไว้ใต้กระเช้า เคยดาวน์รถกระบะให้ยังมีเลย
คุณอาบอกว่าจำเป็นต้องทำ ไม่งั้นก็ไม่มีงาน พอช่วยงานไปสักพักนึง ได้งานประจำเลยบอกทางบ้านว่าไม่ใช่ทาง เลยไม่ขอทำงานที่บ้านดีกว่า

อาชีพแรกที่รู้รับเหมางารรัฐ
เอาแค่รู้จักและญาติที่ทำ

1. งบคอมวางระบบ 100ล้าน มี10ล้านที่คืนเปล่า อรก 4-5 ล้านลงช่วยตอนวาระเลือกตั้ง
2. ระบบเสียงเทศบาลเมือง แจ้งสเปคมาไม่มีปัญหา แต่ปัญหาคือการวางระบบงบเกิน 100% มีทอน 30%


อาชีพที่2คือทั่วไปที่อยากเป็นราชการ
ร่วมกับหน่วยงานรับสมัคร
ล่าสุดที่ประกาศ ราชการท้องถิ่นป่ะ อบต. ที่ประกาศ ก.พ. และทำงาน เม.ย.ที่ผ่านมา

ส่งชื่อและวุฒิที่ตรง ข้อสอบเขียนแต่ชื่อส่ง ตน.ละ 500,000

นอกจากเรื่องเงิน เรื่องโควต้า บางทีไปประมูลทับรอยใคร เดือดร้อนอีก