พอดีเพิ่งอ่าน Grand blue แล้วคิดถึงชีวิตสมัยมหาลัยมากๆ อยู่คณะเด็กเรียนแต่ผมไม่มีภาพลักษณ์นั้นเลย กินเหล้า หลีสาว จีบสาว แต่ผมยังไม่เคยเรื้อนนะ ไม่มีเมาหลับคาวงไรงี้ ไม่มีหิ้วสาวกลับด้วย ไปร้านเหล้าไปผับคือไปกินจริงๆ มีสาวมาเข้าหาบ้างเรื่อยๆเหมือนกันแต่ผมไปกินคือไปกิน


เรื่องกาวๆเวลาเมา ผมยังไม่ค่อยมีไร ส่วนมากเป็นเพื่อนครับที่เมาละรั่ว

เมาแบบเกือบตายชักแง๊กๆตัวเกร็งขยับตัวไม่ได้ รู้สึกเหมือนใจจะขาดแต่ก็รอดอย่างเหลือเชื่อ หลังจากนั้นก็ไม่เคยเมาขนาดนั้นอีก

ไม่ใช่ว่ากลัวตาย แต่แก่คออ่อนกินได้ไม่เยอะเมาหลับก่อน

เมาตอนปี 1 เทอม 1

เกือบไทร์เลยหายบ้า

พอปีสอง เริ่มเข้าภาค ก็ยังดื่มบ้าง แต่ไม่เยอะ

ปีสองเทอมสอง เข้าภาคเต็ม เวลานอนยังไม่มี

ปีสามเข้าคลินิค ปีสี่ค่อยมากินอีกที

เวลาเรียนก็ตั้งใจขั้นสุด เที่ยวก็เที่ยวเต็มที่เหมือนกัน

บาลานซ์ครับ ไม่เสียการเรียน ไม่เสียการใช้ชีวิต

เมาหลับบนดาดฟ้าจนเช้าในงานบายเนียร์ของพี่ที่กำลังจะจบ

หลังจากนั้นชื่อเสียงผมก็กระฉ่อนในทางนี้ตั้งแต่ปี 2

เริ่มกินเบียร์หนักๆตอนปีสอง กินกับรุ่นพี่ เคยนั่งกินถึงเช้าแล้ววันรุ่งขึ้นต้องกลับบ้าน โดยการเดินทางคือ นั่งรถตู้ ต่อรถเมล์ ต่อสองแถว ต่อวินมอไซต์

คุ้นๆว่าตอนนั้นจำไม่ได้ว่ากลับถึงบ้านยังไง เหมือนวาร์ปได้ รู้ตัวคืออยู่ที่บ้านละ

พอปีสามปีสี่ ทำโปรเจ็คหนังสั้นส่งอาจารย์ต้องใช้ห้องตัดต่อของภาควิชา เกิดเปรี้ยวปากเลยเดินไปซื้อเบียร์ร้านชำหน้าคณะ

เอาใส่กระเป๋าโน๊ตบุ๊คแบบสะพายหลัง (ซื้อมาลังนึง) เสียงดังก๊องแก๊งๆตอนเดินผ่านยามหน้าตึก

แถมพอเมาดันไปอ้วกในห้องน้ำ เช้ามาแม่บ้านรายงานว่ามีเศษซากร่องรอยเลยมีการเตือนผ่านๆกันมาว่าให้งดดื่มในภาควิชาทุกกรณี

ปี 1 นี่บอกเลย ดับเครื่องชนคนดีแตกอ่ะผมอะ

งานคณะอะไรนี่ไม่เอาเลย เพื่อนคณะไม่เคยเจอ มีแต่เพื่อนนอกคณะ ไปแต่ร้านเหล้าผมอะ เสาร์นี่แฮ้งตลอด

ไปร้านเหล้าปีนโต๊ะ ปีนลำโพง เขาหมด ไปต่อยันเช้า หาสาวจีบ เต๊าะไปเรื่อย พอมาปี 2 นั่นแหละถึงเลิกหมดเลย เบื่อ

กลายเป็น นั่งกินกับเพื่อนอยู่ที่บ้าน ยันเช้าเหมือนเดิม แต่ไม่เพลงดังๆแล้ว

นั่งกอดคอหมาที่มานั่งขอกับแกล้ม
คุยเพ้อเจ้อว่ามันเป็นเพื่อนจากชาติที่แล้ว
เอาแก้วตัวเองกรอกปากหมา อยู่อย่างงั้นยันร้านปิด

ดีว่าสมัยนั้นยังไม่ถ่ายวีดีโอกันแบบสมัยนี้

ปี 1 ว่าหนักแล้ว ปี 2 หนักกว่า เกรดเหลือ 2.02 เพื่อนๆ ในวง เอ้ย กลุ่ม โดนรีไทร์ไป 2 (เกรด 1.4 กับ 1.3)

ปี 1 นี่กินทุกวัน ผมไม่ได้คอแข็งนะ เรียกว่า เอาตัวรอดได้ไปเป็นครั้งๆ ปี 2 หนักกว่า เหมาหลับคาฟุตบาทมาหลายรอบ หรือเพื่อนต้องหิ้วกลับหอ เดือดร้อนกันทุกหย่อมหญ้า 555+

แล้วเน้นกินอย่างเดียวด้วยนะ สาวไม่มองเลย มันสนุกกินกับเพื่อนๆ หลังจากนั้น ปี 3-4 อยู่ไม่ไหวแล้ว เลิก หรือกินกลุ้มกริ่ม มองสาว ส่งเพื่อนให้ถึงฝัน ส่วนเราคิดๆ แล้ว ไม่เอาดีกว่าสาวๆ ก็แค่.. ไม่ได้ชอบอะไรขนาดนั้นกับเรื่องฉาบฉวย เน้นต้องมี story (ฮา) เอาจริงๆ ไม่ค่อยมีสาวชายตามองด้วยแหละ หน้าผมดุ

ประเด็นเรื่องรั่ว ผมเองเมาแล้วหลับ แต่มีเพื่อนเมาแล้วอาละวาด ไม่ไหวนะ หาตรีนให้กลุ่ม ผมนี่ยกมือไหว้เป็นงานอดิเรกแล้ว แต่เจ็บตรงตอนมันรีไทร์ มันบอกเป็นเพราะ(พวก)มรึง กรูถึงเหลวแหละขนาดนี้ เจ็บนะ มันไม่ได้ดูตัวมันเองเลย แต่พอมันไปเอ็นใหม่ (บอกอายุ) ได้ดีจบ ดร. เฉย ก็คงเป็นเพราะพวกกรูจริงๆ แหละ (มั้ง)

เมาจนเช้า แล้วเข้านอน ไม่เกินจริง

สมัยนั้นเรียนราม ตั้งวงกินกันริมสระเลยเลยครับตอนนั้นอยู่ชมรมหมากกระดาน ไม่รู้ว่าสมัยนี้ยังกินเหล้าในมอได้อยู่ไหม

เมาเละหลายที่เลย แบบไม่รู้สึกตัวในที่สาธารณะ ก็กินที่แกลมทองหล่อเพื่อนแบกขึ้นรถ ขับรถผมกลับหอที่รังสิต
ถ้าเมาแบบยังไม่หลับ ก็มีเมาแล้วคุยกับรถและต้นไม้ เพื่อนถ่ายวิดีโอแชร์ว่อน

เจอตอนรับน้องปี.1 เจอ 35 ดีกรี จากนั้นก็ไม่ดื่มอีกเลยเข็ด

ป.ตรีไม่มี เพราะไม่ดื่ม

มาหนัก ป.โท หลังจบปีแรกไม่มีเรียนแล้ว ปี2โปรเจก
ง่ายๆ เริ่มกิจวัตรประจำวันเวลาประมาณ...
9.00โมง+ เข้า มอ
10.00 ชวนกินกาแฟ
11.00 ทำงาน
12.00 กินข้าว
13.พบอาจารย์(บางครั้ง)...
17.00 ออกกำลังกาย
20.00 ดื่ม
23.00 กลับมาเก็บผลแลป
23++ ถึง03.00++ เมา
ตัดมา 9 โมงเข้ามอ
วันไหนมี หญ้าเทียม ปิดแลปตั้งแต่ 5โมง แล้วก็ยาวเลย เจอกันอีกที 9-10.โมงวันใหม่ ที่ร้านกาแฟ 555

อ้วกแดงแป๊ดดด ตกใจมาก