ผมว่าปัญหาตอนนี้คือ ที่ชัดเลยคือ รัฐบาลขาดการสื่อสารกับประชาชน

ถ้าปั้มกักตุนจริงๆ รัฐบาลพยายามแก้ปัญหาแล้ว ก็บอกไปเลยว่ามีของ แต่ปั๊มไม่ขาย
ให้ภาคประชาชนกดดันไป ถ้ามีปั้มนึงยอมขายเพราะไม่อยากเสียชื่อเสียง ปั้มที่เหลือก็ต้องยอมขาย ถ้าแบรนด์ไหนไม่ขายถึงเวลาก็ให้ประชาชนตัดสินละกัน ตอนมีไม่ขาย ตอนอยากขายกูไม่ซื้อ กูซื้อแบรนด์ที่ขายกูตอนลำบาก

ถ้าต้องมางอแข้งงอขา ประจบนายทุนแม่งก็ไม่ต่างกับรัฐบาลที่ผ่านหรอก สิ้นหวังกันต่อไป อย่างน้อยก็ให้เห็นว่าทำเพื่อประชาชนแล้ว เป็นวาระเร่งด่วนมีการสื่อสารที่ดี
ผลลัพธ์ออกมาเหมือนเดิมก็ไม่เป็นไร เพราะโครงสร้างมันเปลี่ยนกันเลยไม่ได้หรอก อย่างน้อยต้องให้ประชาชนรู้ว่าตอนนี้น้ำมันอยู่ไหน มีทางแก้อย่างไร แล้วให้ภาคประชาชนกับสื่อ
ไปกดดันนายทุน ตอนนี้นายทุนแม่งเงียบเชียบ ไม่ออกสักสื่อ สื่อก็ไม่กล้าเล่นหรอก ไม่มีคนสนับสนุน ทั้งภาครัฐทั้งประชาชน เล่นข่าวไปเดี๋ยวจะซวยเอา

สถานการณ์ภายนอกอาจไม่แตกต่าง แต่ในบอร์ดนี้เงียบจนหมาหอนอ่ะแน่นอน

ทำคอนเทนต์หายอดไลก์ไปวันๆแน่นอน

ดีกว่าไหมไม่รู้ แต่จริงใจกว่าแน่นอน

เป็นฝ่ายค้านดีแล้ว จะได้เอาออกมาแฉเรื่อยๆ

ดูจากผลการบริหารภายในพรรคแล้วโดยรวมไม่ดีกว่ากันมาก เงื่อนไขของคนวิจารณ์กับคนทำมันต่างกัน

แต่อย่างน้อยเฮียสอและสื่อทั้งหลายไม่ขยี้กันขนาดนี้แน่นอน

ประชาชนก็จะแพนิกน้อยลง

มันก็ออกได้ 3 หน้าแหล่ะครับ ดีกว่า, พอๆกัน และ แย่กว่า เพียงแต่ผลลัพธ์ที่น่าจะเห็นได้คือ มีความพยายามที่มากกว่าครับ

ถ้าไอ้ส้มเป็นรัฐบาลน่ะ โดนเล่นนอกเกมส์สาระพัด
1. เขมรมันหาเรื่องที่ชายแดนอีกรอบแน่นอน
2. เรื่องน้ำมัน ไฟฟ้า ข้าวของจะขึ้นพรวดไวกว่านี้
3. ทุกอย่างจะติดขัดไปหมด ทำให้สถานการณ์เหมือนส้มมันบริหารบ้านเมืองไม่ได้

ไม่ต่างหรอกครับ ปัญหามันเชิงโครงสร้างต้องใช้เวลาแก้ถึงจะเห็นผล

ไม่ใช่เข้าแล้วแก้ได้เลย แต่พรรคการเมืองที่ไม่อิงนายทุนจะกล้าแก้โครงสร้าง

แต่พรรคการเมืองเดิมๆ เขาไม่คิดแม้แต่จะทำ

ถ้าแก้ไขทันทีในบริบทตอนนี้มีแต่จะแย่กว่าเพราะความร่วมมือจากภาคเอกชนคงไม่ได้ยินยอมแต่โดยดีแน่