ยากขึ้นนะ ผมว่าทุกวันนี้มันไม่ใช่แค่มีเงินผ่อนไหวมั๊ย
มันควรจะมีเรื่องความไม่แน่นอนของอาชีพต้องคิดด้วย
บ้านมันผ่อนนาน30ปี งานหลายๆตำแหน่งถามว่ามั่นใจมั๊ยว่าอีก 10ปีข้างหน้าไม่เสี่ยงที่จะมีปัญหา ?
aiแย่งงาน, บริษัทลดพนักงาน
มันทำให้เรื่องความมั่นคงรึโอกาสของงานมันไม่ไปด้วยกันกับระยะเวลาผ่อนบ้าน

แต่ผมก็มองว่าถ้ามีได้ก็ควรมีนะ อาจจะลดสเปคบ้านลงให้อยู่ในระดับที่ผ่อน+โปะได้เป็นประจำ แบบนั้นดีกว่า

คนทั่วไปจริงๆ กินเเต่เงินเดือนไม่มีที่บ้านซัพพอร์ท
ลากเลือด ยกเว้นเงินเดือน 50000 ขึ้น ถึงจะผ่อนแล้วยังสบายๆหน่อย

ราคาไม่กี่ล้าน ตอนนี้อยู่ไกลออกจากเมืองมากมายยยยย


อยากได้ใกล้ๆ ก็ 5ล้าน 7ล้าน มันก็ยากจริงแหละที่จะซื้อ

เรื่องจะซื้อ ผมว่าง่ายขึ้นนะ
แต่ยากคือสมัยนี้คนเราคิดมากขึ้นกว่าก่อนเยอะ
หรือคิดมากเหมือนกัน แต่รุ่นก่อนเค้าก็เลือกจะซื้ออยู่ดี..


สมัยแม่ผม นี่ดอกเบี๊ย 11% กู้กับธนาคารไทยธนุ (TTB ปัจจุบัน)
ชีวิตก่อนหน้าก็ขึ้นๆ ลงๆ
พ่อผมเข้า รพ. ทีนึงค่ารักษานี่ซื้อทาวเฮาส์สมัยนั้นได้เลย

แต่ก็ซื้อเฉยแบบว่ามองหามานานละ
ซื้อแล้วค่อยไปสู้ ไปตายเอาดาบหน้า

ปัจจัยใหญ่อาจเพราะผมกับน้องด้วยแหละ เพราะมันเริ่มคับแคบ
แม้จะสะดวกขึ้น

แล้วไม่ใช่แค่ครอบครัวผม คนรู้จัก เพื่อนบ้าน ก็แนวๆ นี้แหมด

สิ่งที่ทำให้การซื้อบ้านยุคนี้ยาก เพราะความมั่นคงของอาชีพมันต่ำมากครับ ถ้าคุณไม่เอาเงินเก็บมาซื้อในระยะเวลา 5-10 ปี ผมว่าเป็นเรื่องยากที่จะบอกว่าคุณจะยังมีอาชีพมั่นคง รายได้เท่าเดิมหรือมากกว่าไปอย่างน้อยอีก 15-20 ปี บวกกับสมัยนี้การประสบความสำเร็จมันยากขึ้นเรื่อยๆ หลายคนกว่าจะมั่นคงและอยู่ตัวก็ประมาณ 40+ แล้ว กลายเป็นว่าถ้าผ่อนบ้านสัก 20 ปี แทบไม่ต่างกับเช่าอยู่เลย นอกจากหวังว่าลูกหลานจะเอาไว้อยู่ต่อ เพราะโดยอายุเฉลี่ย สมมุติผ่อนหมดตอนอายุ 60 คุณเหลือระยะเวลาได้ใช้ความเป็นเจ้าของแบบไม่มีหนี้บานอีกไม่ถึงสิบปีเองมั้ง กลับกันในช่วง 20 ปีที่ผ่อนคุณห้ามพลาดเรื่องเงินๆทองๆ ไม่งั้นถ้าไม่ผ่อนนานขึ้น ก็มีโอกาสจะโดนยึดไปเลยเพราะเศรษฐกิจแย่จนหาเงินมาผ่อนบ้านไม่ได้

อีกอย่างคือ คนสมัยนี้จะซื้อบ้าน คิดเยอะกว่าคนสมัยก่อนครับ คนสมัยก่อนไปไล่ถามได้เลย เขาซื้อบ้านกันแบบไม่คิดไรทั้งนั้น ถ้าเงินเก็บพอ หรือเงินเดือนพอก็ซื้อเลย ไม่คิดเรื่องความคุ้มค่า ไม่คิดเรื่องความเสี่ยง ขอแค่ซื้อได้ก็พอ แล้วหยุดทุกคำถามที่ตามมาด้วยคำว่า "ถ้าผ่อนบ้าน ยังไงสุดท้ายบ้านก็เป็นของเรา"

ซื้อบ้านไม่ยากหรอกครับ ทำงานประจำ การงานมั่นคง เก็บเงินดาวน์สัก 2-3 ปีก็ซื้อได้หมด ที่เหลือก็ผ่อนเอา แต่มันจะลำบากเราตอนผ่อนระยะยาวนี่แหละ ต้องวางแผนดีๆ ให้มั่นใจก่อนว่าไม่มีปัญหาตามมา

มนุษย์เงินเดือนผ่อนอย่างเดียวลำบากครับ ความไม่แน่นอนของอาชีพ แล้วบางทีต้องย้ายสถานที่ทำงานคนที่เช้าอยู่จะสะดวกกว่า ผ่อนดอกเบี้ยก็โหด รายได้อาจจะเพิ่มขึ้นก็ไม่มันกับเงินที่เฟ้อขึ้นเรื่อยๆค่ากินค่าทุกอย่างมันสูงขึ้นกว่าสมัยก่อน ยิ่งถ้าต้องดูแลพ่อแม่ยามชราไม่ต้องพูดถึงกรณีมีลูกเลย

ชลบุรี ราคาบ้านเดี่ยวที่น่าอยู่มีแต่ 3 ล้านขึ้น

ยากครับ ส่วนตัวคิดว่ายากมาก

เอาเป็นว่า ผมมีพื้นฐานครอบครัวที่ดี พ่อแม่ส่งเรียนที่ดี (เสียตังเยอะกว่าพี่ ทั้ง 2 คน) จบมา ผมก็ทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนทั่วไปเนี่ยแหละ เงินเดือนก็ 60-70k โดยประมาณ

แต่ทุกวันนี้ผมก็ยังอยู่บ้านพ่อแม่นะ แต่งงานก็ให้ภรรยาแต่งเข้ามา เพราะผมคิดว่าบ้านมันแพงมากจริงๆ

ขนาดผมแทบจะไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายอะไรเลย ยังคิดว่าแพงเลย .... แต่เพราะ ผมไม่ต้องซื้อบ้าน ซื้อรถ หรือ แม้แต่ของกิน มันก็ทำให้ผมมีเงินเก็บไปลงทุนเยอะขึ้น เพราะงั้น ถ้าโจทย์คือผมคนเดียวโล่งๆ ไม่มีครอบครัวที่บ้านที่ทำมาดีขนาดนี้ ผมคิดว่ายากมากกกกกกกกกกก

ซื้อเบียร์ดีกว่า ร้อนๆงี้

ท็อปเม้นไมผ่อน 18 ปี กู้ตอนอายุ 42? ดอกเท่าไร ผ่อนแพงจัง

ผม 30 กว่า กู้ 3 ล้านนิด ดอก 3% กว่า ผ่อน 15000 เอง แต้โปะเรื่อย ๆ สัก 40 กว่าน่าจะหมด

บอกเลย ไม่ซือตอนนี้ ต่อไปน่าจะยิ่งซื้อไม่ได้แล้ว อสังหาปีนี้ราคาดีสุดในรอบหลายๆปี ลดกันกระจุย หลังสงคราม ไทยน่าจะกลายเป็นจุดหมายต้นๆของการย้ายถิ่นฐาน ราคาน่าจะไม่มีถูกอีกต่อไป ยกเว้น ตามต่างจังหวัดไกลๆอะนะ


ทั่วโลกเป็นแบบนี้แหละ แต่แค่ไทยมันรายได้น้อยเลยหนักหนากว่าชาวบ้านเค้า

บ้าน 3.8 ล้าน ปีแรก 16k
ปีต่อไป 34k เอาไรไปไหว ไม่ใช่สุลต่านนนนนน

ไม่ยากครับ แต่ยอมรับว่าเหนื่อย

แต่สุดท้ายมันจะเป็นของเราครับ

ผ่อนต่อเดือนตึงสุดคือ 50% ของรายได้ต่อเดือน

ให้สบายก็ 30%

คำนวณคร่าวๆ เดี๋ยวนี้น่าจะล้านละ 7-8 พัน

บ้าน 4-5 ล้านก็ 28,000-35,000 ต่อเดือน

เงินเดือนก็ควร 60,000++

อย่างตึง