ปัจจุบันผมอยู่บริษัทคนไทยแต่เชื้อจีน งกชิบหาย

อยากอ่านเกี่ยวกับท่านอื่นๆว่าทำงานบริษัทฝรั่ง vs ญี่ปุ่น เป็นอย่างไรบ้างครับ

พอดีกำลังหางานแล้วเจอทั้งสอง (บริษัทไทยก็มีนะครับแต่เป็นตัวเลือกท้ายๆแล้วกัน)

ขอบคุณครับ แผล่บๆ

ยุโรป > เมกา > ญี่ปุ่น > จีน

เอาคร่าวๆจาก ปสก ตรง

ฝรั่ง (ที่ไม่มีแขก) work life balance ให้เกียรติเวลาส่วนตัวมาก ลาพักร้อนคือลาจริงๆ เสาร์อาทิตย์คือหยุดจริงๆ แต่ถึงเวลาส่งงานต้องเป๊ะ เวลามีคำถาม มีประเด็น หรือเข้ามีตติ้ง เราต้องตอบคำถามได้ ต้องหาทางออกได้จริง คือต้องเก่งจริงๆ ไม่ใช่เป็น deadwood ไม่มีปากมีเสียงอะไรเลย

ญี่ปุ่น งานหนักสุดๆ OT หนักสุดๆ มีตติ้งหนักสุดๆจนแทบไม่มีเวลาทำงาน แต่ตอนจ่ายก็จ่ายหนักสุดๆ ทำ OT เท่าไรเอาไปเท่านั้น ไม่มีกั๊ก การเติบโตตามอายุงานตามโครงสร้างบริษัท การกินเลี้ยงหลังเลิกงานเป็นเรื่องปกติ เช้ามาทำงานต่อ เวลาส่วนตัวค่อยข้างน้อยมาก เพราะชีวิต = งาน

เอาที่เคยอยู่หรือทำงานด้วย

เมกา > จ่ายเงินดีสุด งานไม่จุกจิก เน้นเสร็จไว รวดเร็ว ไม่พิธีการเยอะ แต่สวัสดิการอย่างอื่นแทบไม่มี

ญี่ปุ่น > พิธีการเยอะ วันๆเสียเวลากับการทำสไลด์พาวเวอพอยท์ จะมีตติ้งอะไรกันที วุ่นวายชิบหาย ระบบล้าหลัง แต่สวัสดิการอย่างเทพ มีค่ารักษาให้ยันพ่อแม่หรือลูกปีละ 30k

ยุโรป (บริษัทลูกค้า) > เอาใจใส่พนักงานมาก ออฟฟิศอย่างดี ทำงานคล้ายๆเมกา แต่สวัสดิการก็ดีด้วยเช่นกัน

ไทย > เงินน้อยสุด สวัสดิการก็ไม่มีไรน่าสนใจ

ส่วนพี่จีนยังไม่เคยทำงานหรือดีลด้วย

ไม่เคยอยู่ญี่ปุ่นนะครับ

ที่เคยทำมาของเมกากับยุโรปคือพวก benefit จะดี บริษัทมีความแฟร์ เงินเดือนให้เต็มๆแต่โบนัสเดือนจะไม่สูงเวอร์แบบญี่ปุ่น ถ้า performance assessment คุณออกมาดีชีวิตจะดี ถ้า PA ออกมาไม่ดี เข้า PIP แล้วไม่ดีขึ้น บริษัทก็ไม่เอาไว้ครับ คิดๆแล้วก็น่ากลับไปทำ

ตอนนี้เมียทำบริษัทฝั่งแสกนดิเนเวียนมีแจกหุ้นให้พนักงานทุกระดับเลย อลังการมาก วันลาเยอะแยะ

ฝรั่งอาจจะต้องแบ่งโซนอีก

เคยทำกับบอแบบ Global ไม่รู้เหมือนกันว่า original จากที่ไหน แต่มีสาขาหลายโซน อันนี้เฉยๆ เพราะตั้งใจมาเปิดสาขาในไทยเพื่อลดต้นทุน จ่ายไม่หนัก มาตรฐานขึ้นเงินไม่ค่อยมี แล้วแต่งบแต่ละปี แต่คิดว่าเป็นแค่สาขาที่ไทย เพราะอย่างว่า เค้าตั้งใจมาลดต้นทุนอยู่แล้ว

ส่วนบอปัจจุบันผม แฟร์ จ่ายตาม performance ไม่จุกจิก ไม่ต้องพล่ามเรื่องอยู่กันแบบครอบครัวให้เปลืองน้ำลาย คนเรามันทำงานเพื่อเงินอยู่แล้ว

ส่วนเรื่องการทำงาน ส่วนตัวที่เคยทำกับฝรั่งโซนเมกา ยุโรป จะค่อนข้างแฟร์ แต่ก็พูดตรงๆ เถียงกันเดือดๆเพื่อให้ได้งานที่ดี แต่จบงานก็จบ ห่วยก็ว่าห่วย ดีก็ว่าดี ซึ่งผมชอบแบบนี้นะ ไม่ยืดเยื้อ ไม่เสียเวลา แต่สำหรับคนไทยก็อาจจะมี culture shock กันได้ ช่วงแรกๆผมก็มีบ้างแบบเก็บไปคิด แต่หลังจากทำงานไปเรื่อยๆก็รู้ว่ามันคือคำว่ามืออาชีพจริงๆ

ที่น่าเบื่อคือญี่ปุ่น พูดอ้อมโลก จะด่าก็ไม่ด่า จะชมก็ต้องมานั่งแปลว่าสรุปชมหรือด่า อยากได้อันนี้ก็ไม่พูดตรงๆ อ้อมไปตรงไหนก็ไม่รู้แต่ต้องแปลให้ได้ว่าพรี่จะเอาอันนี้ อาจจะไม่ทุกคนนะแต่ที่ผมเจอมาคือเข็ดเลยทำกับคนญี่ปุ่น

อันนี้คือภาพรวมๆนะ แต่คนมันก็หลากหลายอยู่ละในแต่ละประเทศ เคยเจอฝรั่งออสสายพรีเซ้นดีแต่ไม่ทำงานก็มี หัวหน้าชอบจังแค่เพราะแม่งคุยกันรู้เรื่องดี พอจะทำงานแม่งโยนให้ชาวบ้านทำตัวเองทำเฉพาะส่วนที่อยากทำ น่าตบกะโหลกจัดๆ

เคยแต่ไทยจีนลาวภูธรมั่วได้ใจ 555+

อยู่ บ ยุโรป ที่มีออฟฟิซในไทยครับ

ผมว่าค่อนข้างแฟร์นะ สวัสดิการดี ทำงานก็แปดชั่วโมงปกติ แต่เวลาเร่งๆมีโอฟรีตามสไตล์ไทยๆเหมือนกัน เข้างานสายได้แค่ทำให้ครบแปดชั่วโมง

เสียแค่เวลาบริษัทแย่ๆ เค้าก็เอาเราออกได้ตลอดเวลาเหมือนกัน จริงๆก็ทุกบริษัทแหละครับ ช่วงเศรษฐกิจแย่หลังโควิด เห็นเพื่อนๆน้องๆโดนเรียกแจกซองขาวทีละคนเหมือนกัน วันนั้นไล่ออกไปครึ่งออฟฟิซ

บ.ฝรั่ง เคยทำทั้งใหญ่เบิ้ม บ.น้ำมัน Top 2 เมกา กับบ.เล็กๆ
แต่เหมือนกันคือ เวลาทำงาน flexible มาก ขอให้งานเสร็จเป็นหลัก เข้างานสายเลิกก่อนเวลาในระดับนึงได้แบบไม่น่าเกลียด
ในเวลางาน ลุกเดินไป relax นั่งเล่นอะไรได้ตามสบาย
นอกเวลางานไม่รบกวนกันจนน่าเกลียด เราให้เหตุผลติดธุระหรือไม่สะดวกได้ถ้าโดนถามว่าสะดวกทำงานวันหยุดไหม
มีความแฟร์ตั้งแต่สมัครงาน อะไรทำได้ทำไม่ได้ สวัสดิการมีอะไรยังไงเท่าไร คุยกันชัดเจนตั้งแต่ครั้งแรก

บ.ญี่ปุ่น เคยอยู่บ.เล็กๆ แต่ก็แบบที่พูดๆกันนั่นแหละ เคร่งเวลาเข้างานเลิกงาน
ระบบการนั่งยังเป็น Lead นั่งหัวโต๊ะ คุมลูกน้องที่นั่งโต๊ะต่อยาวๆไปเป็นแนวเดียวกัน
ในเวลางาน ลุกไปไหนนานหน่อยจะมีบรรยากาศเพ่งเล็ง
บรรยากาศออฟฟิศเวลางานจะมีความเงียบสงัด ไม่มีใครกล้าทำไรเสียงดัง หรือทำอะไรเตะตา
สำหรับผมค่อนข้างอึดอัดพอสมควร

ประสบการณ์ข้างเคียง

ไทยเชื้อสายจีน - ไม่มีโครงสร้างเงินเดือน ปรับฐานเงินเดือนตามตำแหน่งที่ทำรายได้
อย่างพวกเซลล์จะได้ฐานสูงสุด พวกสายซัพ สายIT จะได้น้อยที่สุด คนขับรถยังได้เยอะกว่า

วันหยุดต่ำสุดตามเกณฑ์บังคับ สวัสดิการ ปกสค

ญป แท้ - เงินเดือนตามโครงสร้าง เก่งมากก็ลาออกอย่างเดียวไม่มีขึ้นให้แบบกระโดด
วันหยุดตามเกณฑ์ขั้นต่ำ สวัสดิการรักษาพยาบาลพรีเมี่ยม บ.จ่ายตรง100% ไม่ผ่านประกัน

อังกฤษ - เงินเดือนฐานสูง สวัสดิการ ปกสค+ปก กลุ่ม วันหยุดเต็มสตรีม + wfh60%
และเฮดสามารถสั่งเพิ่มวันหยุดได้ตามความเหมาะสม

ญี่ปุ่น: แต่ถ้าเป็นสมัยเมื่อ 20 ปีก่อนหรือเก่ากว่านั้น (ข้อมูลอาจจะไม่อัพเดต) นิยามสั้น ๆ คือ เน้นระบบมาก่อนคน ทุกกระบวนหรือขั้นตอน มักถูกเขียนเป็นคู่มือ หลับตาทำตามไป ก็จะได้ผลลัพธ์ตามนั้น เน้น OT เน้นระบบอาวุโส ระเบียบวินัย ความตรงต่อเวลา ข้อเสียคืองานมักจะน่าเบื่อ ความคิดสร้างสรรค์เกิดได้ยาก ถ้าคุณไม่ได้เป็นระดับอัจฉริยะ เกือบทุกอย่างมีคน(ก่อนหน้าหรือแก่กว่า)คิดมาให้แล้วว่าต้องทำยังไง เหมาะกับคนสายกลาง เน้นถึก ๆ ทน ๆ เก็บ OT เยอะ ๆ ส่วนข้อดี คือ การให้ค่าคน แม้จะแก่หรือเริ่มไม่มีประสิทธิภาพแล้ว ก็มักจะเก็บหรือเลี้ยงไว้ (คล้าย ๆ ระบบราชการ) ไม่ได้ให้ออกกันง่าย ๆ

เมกา: เน้นให้คนโชว์พาว แสดง performance หรือผลงาน ออกความคิดเห็นเยอะ ๆ ไม่ชอบคนเงียบ ๆ ค่าตอบแทนงดงาม ความกดดันมักจะแปรผันตรงกับค่าตอบแทนเช่นกัน เน้นผลลัพธ์มากกว่าขั้นตอน ข้อเสีย คือ เวลาให้ออก หรือเลิกจ้าง มักทำอย่างง่าย ๆ และรวดเร็ว ไม่ค่อยรักษาน้ำใจ เน้นผลประโยชน์มาก่อน งานค่อนข้างไปทางหนัก ข้อดี ค่าตอบแทนสูง และเคารพเวลาส่วนตัวระดับนึง (แต่ยังไม่ดีเท่ายุโรป)

ยุโรป: เป็นเมกา ในเวอร์ชั่นที่ช้ากว่า เคารพสิทธิส่วนบุคคลมากกว่า จะบอกว่าอยู่ระหว่าง เมกา กับ ญี่ปุ่นก็พอได้ เจ้านายตามงานลูกน้องนอกเวลางานค่อนข้างเป็นเรื่องยากหรือแทบไม่มีคนกล้าทำ ยกเว้นซื้อใจกันได้ สวัสดิการเยี่ยม เงินอาจไม่ดีเท่าเมกา แต่เคารพเวลาส่วนตัวนอกงานสูงมาก และวันหยุดค่อนข้างเยอะ (กรณีทำงานในแผ่นดิน และใช้ กม. ยุโรป)

จีน: ไม่เคยทำด้วย แต่จากที่เคยอ่านหรือฟังคนอื่นเล่ามา วัฒนธรรมดูคล้ายเมกา เวอร์ชั่นคนเอเชีย เน้นผลลัพธ์ แค่แจ็คหม่าพูดถึงวัฒนธรรม 996 ก็ฟังดูไม่น่าทำด้วยเท่าไหร่แล้ว 555

ญี่ปุ่นได้สวัสดิการ แต่โชคดีผม under ฝรั่ง ไม่ได้ under ญี่ปุ่นเลยได้การทำงานแบบฝรั้ง

ฝรั่ง(ยุโรป) : โดยรวมแล้วทัศนคติของผู้บริหาร ค่อนข้างง่ายและไม่เคร่งครัดอะไรนัก ความเป็นมืออาชีพและให้อิสระในการรับผิดชอบตัวเองสูง แต่ก็อยู่กับรูปแบบองค์กรด้วย ว่าทางฝ่ายบุคคลเป็นลักษณะไหน นายอาจจะง่ายแต่มากวนทีนที่บุคคลก็เยอะ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ต้องขึ้นอยู่กับสัญชาติและวัฒนธรรมของแต่ละเชื้อชาติด้วย ซึ่งองค์ประกอบจะต่างก็บ้าง ไม่มาก

ญี่ปุ่น : อยู่ที่ทัศนคติของนาย เป็นรุ่นไหน ถ้านายเป็นนายค่อนข้างGenerationเก่าๆ ก็มีความเป็นญี่ปุ่นจ๋าๆเลยค่อนข้างสูง ซึ่งจะกดดันพอสมควรในการทำงาน แต่ถ้านายหัวคิดทันสมัยแล้ว ก็เป็นอีกทางเลือกที่น่าสนใจ ตรงนี้มองได้ง่ายจากการสัมภาษณ์...เคยโดนมองตัดคะแนนตั้งแต่หัวจรดทีน เริ่มตั้งแต่นาทีแรกที่เดินเข้าห้องสัมภาษณ์เลยทีเดียว ฮาาาาาาาาาาาาา

ฝรั่ง(ออสเตรเลีย) : ผมไม่ค่อยชอบนะ มันมีความมั่วอยู่เยอะ และค่อนข้างมีความเป็นศูนย์กลางจักรวาล แนวคิดตัวเองดีสุดค่อนข้างสูงจากบริษัทแม่ ออกเสียงอะไรยากกว่ายุโรปและไม่ค่อยฟัง...นายจากยุโรปก็หนีหมดเหมือนกันครับ