แบบว่า แบกที่บ้านแล้วมีเมียมีลูก

ของผมยังดี พ่อแม่ผมมีเงินเก็บพอสมควร แถมทุกวันนี้ยังหาโน่นนี่ทำหาเงินไปเรื่อย เลยไม่ต้องแบกทางนั้น ส่วนทางฝั่งแฟนเขาก็ดูแลกันเองไม่ยุ่งกับเงินผม มีแต่แบกลูกอย่างเดียว

เรียกว่าบ้านผม ผลาญเงินพ่อแม่ได้เลย สามพี่น้อง

แต่พี่ชายเสียไปเมื่อปลายปีนี่

แบกบ้าน แบกเมีย เลยไม่อยากมีลูก

ไหนจะแบกตัวเองอีก

เราจะไม่ต้องแบกคนอื่น ถ้าเราชิงทำตัวให้คนอื่นแบกก่อน

ที่บ้าน พ่อ แม่ วางแผนการเงิน การใช้ชีวิตไว้ มีแผนการใช้จ่ายชัดเจน แต่ละเดือนแกอยู่ได้ด้วยเงินเก็บ เงินออมแกสบายๆ ตัวผมเองตังแต่เริ่มทำงานก็จัดการค่าใช้จ่าย ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ให้ท่านๆ

มีครอบครัว มีลูก แต่ไม่ได้คิดว่าแบกอะไร เป็นความตั้งใจวางแผน เก็บเงินไว้แล้ว แชร์กันจ่ายกับแฟน คุยกันวางแผนกัน ตั้งแต่ก่อนลูกเกิดจะฝากคลอดที่ไหน ทำประกันยังไง เรียนที่ไหน ค่าใช้จ่ายประมาณไหน จุดสำคัญก็ประมาณตัวเอง เลือกตามที่กำลังเราไหว ส่งโรงเรียนที่พอเหมาะ

อยากแชร์เพิ่มว่า ผมทันช่วงวิกฤติต้มยำกุ้ง ตอนนั้นผมอยู่ประถม
เลยได้สัมผัสความลำบาก ความไม่แน่นอนชีวิต เห็นภาพชีวิตพลิกผันแต่ละครอบครัว
เพื่อนบางคนเห็นๆว่าเคยนั่งรถส่วนตัวมาโรงเรียน กลายเป็นไม่มีแล้ว
บ้านผม รถ เครื่องใช้หลายอย่างต้องขาย ญาติไม่มีงานทำ ครอบครัวช่วยๆกัน

ในวันที่ผมทำงาน เลยให้ความสำคัญเรื่องนี้มากๆๆๆๆ
ไม่ค่อยอยากฟุ่งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย
วางแผนก่อนใช้เงินมากๆ แบ่งเก็บออมให้ชัดเจน
คนใกล้ตัวจะไม่เคยเห็นผมเข้าสตาร์บั๊ค กาแฟสดทานบ้าง แต่ส่วนใหญ่กาแฟผง รับจบ
รถ มือถือ ซื้อที่ใช้คุ้ม
้

ผมหมดบ้านแล้ว แต่ยังต้องแบกเมีย แบกลูก ดีหน่อยตรงพ่อแม่ มีบำนาญ

คนรอบตัวผมเป็นงี้เลย แล้วมารีดเลือดจากผมทั้งที่ผมยังไม่มีบ้านไม่มีเงินเกษียน

ผมนี่แบกทั้ง พ่อ แม่ เมีย ลูก
สนุกจัดแต่ล่ะเดือน หมุนเป็นลูกข่างเลย

บ้านเมียพี่สาวดูแลแม่ได้เพราะเงินเดือนเยอะ
ฝั่งผม ผมกับน้องช่วยกัน
หลักๆ ครอบครัวผมเนี่ยแหละ

ตอนนี้ห่อตัวสุดๆ แบก เมียกับลูก เมียก็ใช้เงินไม่พักเลย เฮ้ออออออ
จ่ายภาษีปีนี้อีก ตายยยยยยย!!!

ขอเวลา 1 ปีปรับสภาพคล่องเงินก่อน

ตอนนี้ไม่มีตังส่ง พ่อกับแม่ แระ
ติดหนี้พี่ ก็ยังไม่มีคืน

ผมนี่แหละ
เลี้ยงเดี่ยว ลูกชาย 9 ขวบ กำลังดื้อเลย
แม่ อายุ 72 ที่เริ่มจุกจิก และแก่
พ่อ อันนี้ขอใช้คำว่าหมดสภาพ + ไม่ยอมให้แก้ปัญหาที่บ้านให้ถูกจุด

สภาพในบ้าน พูดให้เห็นภาพคือ ต้องมาตามเก็บทุกจุด
นึกภาพออกมั้ย เสื้อผ้า ห้องน้ำ ทุกอย่างในบ้าน ต้องมาทำตามซ้ำ

บางวันเข้าบ้านนี่แทบบ้า ไม่รู้จะต้องหนีไปมุมไหน
บ้านก็แบก คำพูดประจำตัวทุกวันนี้คือ ขอแค่ไม่มีปัญหาหรือทำอะไรให้สบายใจบ้างมั้ย

รู้นะว่าพูดแรง แต่ก็ด้วยความที่เครียดมาก
เครียดจากงานข้างนอก เศรษฐกิจแล้ว ยังต้องมาเครียดในบ้าน

เหนื่อยจนแบบ บางวันบอกลูก ไม่อยากคุย ขออยู่เงียบๆก่อน

ครอบครัว ภรรยา อยู่ในจุดที่รับได้ เหลือมาเก็บ มาใช้ตามความต้องการ
แต่มองอนาคตตอนมีลูกไม่ออก หรืออาจจะไม่มี

อยากโดนแซนวิชจั๊ฟพรี่หมี

ผมลูกคนเดียวกินอยู่กับที่บ้าน แบกตัวเองกับดูแลคนแก่ก็เหนื่อยละ ไม่คิดมีแฟนมีลูกเพราะไม่อยากหาภาระใส่ตัว หาเงินมาอัดลงพอร์ตปันผลเกษียณเร็วแล้วไปใช้ชีวิตอิสระดีกว่า