ที่ปัจจุบันผมรับอยู่ 155,000 บาท ก่อนหักภาษี แต่ไม่มีสวัสดิการอะไรเลย เงินเดือนค้างเท่าเดิมไม่ขึ้นมา 4 ปีแล้ว ไม่มีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ไม่มีประกันสุขภาพ ซื้อคอมซื้อจอใช้เองหมด ไม่มีอะไรเลย เวลาไปหาลูกค้าผมออกค่าใช้จ่ายเองหมด (ยังดีที่รถติด LPG ไปแล้ว เลยไม่เปลืองเท่าไร ไปกลับชลบุรีแค่ 300 กว่าบาท) วันหยุดไม่เคยหยุดจริงๆ เคยไปเที่ยวต่างประเทศก็แบกคอมติดตัวไปด้วยตลอดเวลาเผื่อมีปัญหาหรือมีประชุม สวัสดิการเดียวที่มีคือ WFH ได้เรื่อยๆ ทำให้สามารถไปส่งลูกที่โรงเรียนตอนเช้าเสร็จแล้วก็กลับบ้านไปนอนต่อ แล้วค่อยตื่น 9 โมงเช้ามาทำงาน หรือบางทีส่งลูกเสร็จก็ไปวิ่งสวนสาธารณะ แล้วหาร้านกาแฟนั่งทำงาน บ่ายๆออกไปรับลูกที่โรงเรียนแล้วก็ทำงานแบบ Remote ไปด้วยระหว่างรอลูกเรียนพิเศษได้ และแม้จะไม่มีสวัสดิการอะไรเลย แต่ทำให้เราใช้เวลากับลูกได้เยอะมากๆ ไปประชุมผู้ปกครอง ไปร่วมทำกิจกรรมกับลูกที่ รร. พาไปซ้อมกีฬา พาไปเรียนพิเศษ ฯลฯ ได้หมดเลย

ที่ใหม่ได้ 200,000 ก่อนหักภาษี มีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ มีประกันสุขภาพ มีค่าโทรศัพท์ที่ใช้โทรหาลูกค้า มีค่าเดินทางไปหาลูกค้า มีคอมให้มีจอให้ มีช่วยค่าบริการ AI รายเดือนและค่าเรียนสกิลที่ใช้ในการทำงาน บริษัทใหญ่กว่ามาก โปรเจคลูกค้าขนาดใหญ่กว่า 5-10 เท่า ทุนจดทะเบียนบริษัทที่ใหม่เยอะกว่าที่เก่าประมาณ 50 เท่า พนักงานมีมากกว่าที่เก่า 5 เท่า มีสาขาในต่างประเทศด้วย ทำงานมีระบบมากกว่า หยุดคือหยุด ทำงานคือทำงาน แต่ต้องแลกด้วยการเข้าออฟฟิสทุกวัน 9 โมงเช้าเลิก 6 โมงเย็น ไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น และไม่มีนโยบาย WFH ถ้าเลือกย้ายไปที่นี่จะต้องหาจ้างพี่เลี้ยงไปรับลูกแทน จะเจอลูกก็เคยหลังเลิกงานไปแล้ว

ทั้งสองที่เป็น International Culture เหมือนกัน ไม่มีโบนัสทั้งคู่ ทั้งสองที่อยู่ใกล้ๆกัน ห่างกัน BTS สถานีเดียว ไม่มีผลกระทบในแง่การเดินทาง ค่าอาหาร หรือ Lifestyle (นอกจากที่ว่าที่ปัจจุบันเข้าหรือไม่เข้าออฟฟิสก็ได้)

เป็นท่านๆย้ายไหมครับ

ปล. ลูกผมยังเล็กอยู่ คนโต ป. 3 คนเล็ก ป. 1 ยังติดพ่อติดแม่ทั้งคู่

Edit : ที่ถามเพราะ ตั้งแต่เรียนจบมาผมเคยหางานจริงๆ ตอนงานแรกในชีวิตครั้งเดียว หลังจากนั้นทุกๆครั้งที่ย้ายงานในชีวิตการทำงานของผมคือมีคนชวนย้ายงานตลอด ลูกค้าชวนย้ายไปทำกับเค้าบ้าง หรือเจ้านายเก่าชวนย้ายตามไปอยู่ด้วยบ้าง และผมปฏิเสธ recruiter ทุกๆคนที่เคยทักมา

แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ recruiter ทักมาแล้วรู้สึกว่าอยากลองไปสัมภาษณ์ก็เลยลองดู จนกระทั่งได้ Offer มา แต่ยังแอบลังเลอยู่ด้วยเรื่องลูกนี่แหละครับ

ส่วนภรรยาผมแกก็ทำงานเหมือนกัน รายได้ 70-100K ในแต่ละเดือนซึ่งช่วยแบ่งเบาค่าใช้จ่ายไปได้มากๆ ทำให้เราไม่ได้แบกไม่ได้เครียดคนเดียว แต่เค้าก็ไปรับลูกไม่ได้เพราะติดเรื่องเวลาเลิกงานเหมือนกัน ก่อนหน้านี้ตั้งแต่ลูกคนโตเข้าอนุบาล 1 จนถึงปัจจุบัน ผมเป็นคนไปรับส่งลูกตลอด

ตัวผมเองตอบไม่ได้แน่นอนเพราะเงินผมไม่ได้เฉียดหรือเทียบเคียงกับจขกท.เลยแต่ถ้าจุดที่ได้เกิน150kถ้ามันเพิ่มมากถึงสองเท่าผมคงมองความสบายใจมาก่อน

ตื่นไปส่งลูกแต่เช้าทำงานเสร็จหกโมง เวลาเหลือวันนึงก็ไม่น่าเยอะ แบบเดิมท่านมีเวลาออกกำลังกายด้วย ถ้ารายได้ประมาณจขกทผมเลือกแบบเดิม

เงินพอแล้ว ก็เอาคุณภาพชีวิตครับ ลองดูว่าอะไรสะดวกใจกับเรามากกว่า ไม่ต้องไปคิดถึงรายได้ให้มันมาก

ส่วนตัวนะ ถ้าได้เงินระดับ 150k และพอใจกับชีวิตที่อยู่ตอนนี้ ก็คงเลือกที่เดิม

ผมเลือกที่แรกอะ งานที่ clock in-out แลกก้บเวลาที่ให้ครอบครัวไม่คุ้มเลย

ลองหาตัวเลือกอื่นไหมครับ ติดตรงเรามีลูกนี่ล่ะ แต่ผมเล่าเรื่องน้องสาวผมล่ะกัน ทำงานห่างจากที่บ้านเป็นหลายสิบกิโล ตื่นแต่ 6 โมงเอาลูกไปส่งไว้เนิสแล้วค่อยไปทำงาน เลิกกว่าจะมารับลูกก็ 6 โมงกว่าที่เนิส ซึ่งเนิสทำหน้าที่ดูแลลูกให้และส่งต่อไปยังโรงเรียนและรับกลับ เป็นแบบนี้ทุกวัน สามีทำงานกทม.กลับเสาร์-อาทิตย์ เหนื่อยไหมก็เหนื่อยล่ะ แต่เงินที่ได้มันก็โอเคเลยสู้ไป ลูกก็แค่ 7 ขวบเอง ดีตรงหลานเป็นเด็กดีเข้าใจว่าแม่เหนื่อย อะไรเค้าทำเองได้ก็พยายามทำเอง

เป็๋นผมผมย้ายนะ มันก้าวหน้าทั้งเงินเดือน สวัสดิการต่างๆ รวมถึงข้อ งานคืองาน หยุดคือหยุด ผมมองว่าสำคัญมาก

ถ้าจะให้ผมลองให้เหตผลโน้มน้าวก็คือ ยังไงวันธรรมดาลูกท่านก็ไปโรงเรียนอยู่แล้ว กว่าจะกลับถึงบ้านตีว่า 3-4 โมง ท่านเลิกงาน 6 โมงรีบกลับบ้านไปหาลูก ก็ถือว่าไม่ได้เสียเวลาอะไรมาก แลกกับงานและเงินที่ดีกว่า ค่อยไปใช้เวลากับลูกในวันหยุดให้เต็มที่แทน

แต่สุดท้ายก็แล้วแต่ท่าน เลือกแบบไหนก็ได้ทั้งนั้น

โจทย์​ยากเลยนะครับนี่​ แม้ผมจะไม่มีลูกแต่ถ้าเป็นผมคงเลือกที่เก่าไว้ก่อนจากเรื่องข้อดีในเรื่องเวลากับลูกนี่แหละ​ คือถ้าไม่ได้มีปัญหา​เรื่องจำเป็น​ต้องใช้เงินขนาดนั้นคงอยากให้น้ำหนัักกับเรื่องครอบครัว​มากกว่า​ คือที่ใหม่มีสเกลที่ใหญ่​กว่า​ ดูดีมีอนาคตกว่าก็จริง​ แต่ก็ไม่ได้การันตีได้100%หรือป่าวว่าจะทำงานได้แบบสบายใจไม่มีปัญหา​อื่น​ ยิ่งถ้าต้องทำงานกับคนที่มากขึ้น​ในบริษัท​ มันอาจจะมีปัญหา​ได้​ คือผมว่ารายได้จากที่เดิมมันก็อยู่​ในระดับที่ใช้ชีวิตได้แบบสบายแล้วนะเทียบกับคนทั่วไป​ แต่สิ่งที่ได้เปรียบกว่าก็เรื่องการได้ใช้เวลากับลูกๆนี่แหละ​ อีกไม่นานลูกๆพอถึงช่วงวัยรุ่น​เขาก็จะเริ่มห่างกับเราแล้ว​ เวลาที่ได้ใช้ร่วมกับลูกมันคงเอาไรมาแทนยากนะ แต่ถ้ารายได้มากกว่าแบบ2เท่า​ คงต้องไปแหละ
ป.ล.อิจฉาท่านจัง​ อยากมีเรื่องลำบากใจแบบนี้บ้างจัง​ รายได้ผมนี่แบบไม่ได้ขี้เล็บท่านเลย

ตอนผมทำงานแล้วยังไม่มีลูก เวลาจะย้ายงานคิดง่ายมากเลย เทียบผลประโยชน์ที่เราได้รับกลับมาแล้วก็ตัดสินใจได้เลย แต่พอมีลูกนี่แหละ คิดยากคิดหนักจริงๆ

ว่าไปก็นะ เราอยู่กับ ss มานานมากจริงๆ ตั้งแต่เรียนมหาลัยจนมีลูก แอบหวังว่า ss จะอยู่กับพวกเราไปจนคุยกันตอนแก่

ถูกต้องเลยครับ ถ้าไม่มีลูกนะ โจทย์นี้คิดไม่ยากเลยว่าเราอยากจะบาลานซ์ชีวิตการทำงานกับสุขภาพ หรือมองหาโอกาสในอนาคต แต่พอมีลูกแล้วเรื่องเงินอย่างเดียวมันไม่พอแก่การตัดสินใจเลย

ส่วนเรื่องงาน ผมโชคดีมากๆด้วยแหละครับ ตอนที่ทำงานตำแหน่งเล็กๆพอจะได้มีพี่ๆมีผู้ใหญ่ชวนไปทำอะไรแปลกๆใหม่ๆ ผมก็ไม่ปฏิเสธแล้วก็ลองดู พอลองๆไปมันก็กลายเป็นประสบการณ์ จากประสบการณ์ก็กลายเป็นสกิลนึงของเรา เลยทำให้ได้ทำงานที่ทำอยู่ทุกวันนี้ ต้องขอบคุณทุกๆคนที่เคยให้โอกาสผมเลยครับ

หัวหน้าผมเคยเจอประสบการณ์ ไม่สนิทกับลูกเพราะทำแต่งาน

หัวหน้าผมเฮิร์ทมากๆ ลูกมีอะไรคือหาแม่ตลอด

หัวหน้าผมเลยยอมตื่นเช้ากว่าเดิม และก้าวหน้าน้อยลง เพื่อให้มีเวลากับลูกมากขึ้น

ปล. เข้าใจว่าเงินเดือนน่าจะเกิน 400k แล้ว

ผมทำงานลักษณะท่านเงินก็คือๆ ผมมีลูกด้วย ผมขอตอบว่าสิ่งเดียวที่เงินซื้อไม่ได้คือเวลาที่อยู่กับลูกตอนที่เค้ายังอยากอยู่กับเราครับ ผมไม่รู้ว่าท่านไปทำงานใหม่เวลาตรงนี้มันจะหายไปรึป่าว

ต้องรีบออกจากบ้านไปทำงาน เลิกงานกลับกว่าจะถึงบ้านกลับมาจะได้คุยกับเค้ามั้ย บลาๅๆ ผมว่าเงินมันโอเคแล้วนะครับเดี๋ยวอีกไม่กี่ปีลูกท่านเข้าสู่วัยรุ่นช่วงนั้นท่านค่อยไปก็ได้ เพราะช่วงเวลาพิเศษมันมีแค่ช่วงๆนี้เท่านั้นเอง

ถ้าผมย้าย เวลาที่เคยมีให้ลูกหายแน่ๆครับ ตรงนี้แหละที่ทำให้หนักใจและตัดสินใจยาก เพราะที่ปัจจุบันแม้ผลตอบแทนมันจะทรงๆและไม่คืบหน้ามาหลายปีแล้ว แต่ผมมีเวลาให้ลูกเยอะมากๆ ผมไปประชุมผู้ปกครองได้ทุกครั้ง ไปรับลูกได้ตลอด ลูกผมรู้เลยว่าเลิกเรียนมาเจอผมยืนรอรับพร้อมขนมของกินแน่นอน ได้คุยกันว่าเรียนเป็นยังไงบ้าง มีการบ้านอะไรต้องทำไหม โดนเพื่อนแกล้งไหม มีอะไรอยากให้พ่อช่วยไหม ฯลฯ

แต่ที่ใหม่ที่ได้ offer มาก็ทำให้เราหวั่นไหวจริงๆ เงินอะไรๆก็เยอะกว่าแล้ว มีโอกาสก้าวหน้าในอาชีพการงานมากกว่าด้วย มีโอกาสได้ทำงานที่เราถนัดในสเกลที่ใหญ่กว่าด้วย และโอกาสแบบนี้ก็อาจจะไม่ได้ผ่านมาบ่อยๆด้วย

มันเลยตัดสินใจยากจริงๆ

ไม่มีอะไรมาแทนความอิสระของคนเราได้ ช่วงเวลาดูเลลูกซื้อคืนไม่ได้ ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นจริง ๆ ผมอยู่ที่เดิมนะ

เคยทำงานประจำเข้า 9 ออก 5 โมงเย็นมาก่อน พอออกมาเป็นนายตัวเองไม่เคยคิดอยากกลับไปเลยครับ