-เด็กนักเรียนเรียกร้องชุดไปรเวท แต่งหน้า ทำผม
-แรงงานเรียกร้องวันลาคลอด
-รวมถึงสหภาพแรงงานที่เป็นข่าว

ทำไมถึงใช้เวลานานมากกว่าจะเป็นที่เข้าใจในคนส่วนใหญ่

ประเด็นเหล่านี้มักมี pattern คล้ายๆกัน
ถูกต่อต้านโดยคนที่มาแสดงความเห็นใน social > เวลาผ่านไป > ถูกปรับเปลี่ยนตามเวลา > เริ่มยอมรับได้


ในเมื่อรู้ว่าสุดท้ายก็ต้องถูกปรับเปลี่ยน เหตุใดถึงต้องต่อต้านไว้ก่อน ในเมื่อคนที่อ่านข่าวพวกนี้ใน social ส่วนมากเริ่มพอมีกิน ใช้จ่ายไม่ลำบาก สามารถมองผลดีระยะยาวได้ (ตัวเองก็ได้ผลประโยชน์ในระยะยาว)

คนเล่นโซเชียล 100,000 คน คอมเมนต์ต่อต้าน 1,000 คน อีก 99,000 คนเฉยๆ ไม่ต่อต้าน แต่ไม่คอมเมนต์

สรุป โอ้โหชาวโซเชียลไม่เห็นด้วย

ลาคลอด ในมุมมองนายจ้าง มีแค่ 2 หลักคือ หลักธรรมาภิบาล หรือ ไม่อิงหลักใดๆ ซึ่งมีแค่ 2 ทางเลือก ตามกฏหมายแรงงาน 120 วัน(ได้เงิน 60 วัน) คู่สมรส 15 วัน กับ ท้อง เชิญออก ตามสัญญาจ้างงาน (กฎนี้บางสถานที่มีอยู่จริง)

เริ่มจากไม่ใช่เรื่องของตัวเองก็มองแบบไ่ม่ได้สนใจอะไร พอไม่เป็นกระแสฝั่งอำนาจก็ไม่เทคแอคชั่น
ฝั่งเรียกร้องพอเห็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ชักหงุดหงิด เริ่มแรงขึ้น คำพูดคำจา พฤติกรรมถูกยกระดับด้วยอารมณ์
ฝั่งคนดูพอเห็นพวกนี้ใช้อารมณ์ก็เกิดเป็นความรู้สึกไม่ดี ชักรำคาญฝั่งเรียกร้อง
ฝั่งอำนาจเห็นว่าสังคมไม่เอาด้วยก็ยิ่งไม่ทำอะไร แถมลงโทษฝั่งเรียกร้องเพิ่มอีกต่างหาก
เริ่มบานปลาย ฝั่งคนดูที่ติดตามสนใจเพราะเป็นดราม่าแล้ว ก็เลยเพิ่งได้ตามข่าวจริงๆจังๆว่ามันเพราะอะไร

ฟีลประมาณ พ่อกับลูก
เริ่มจากลูกขออะไรพ่อ พ่อไม่ให้ ลูกเริ่มงอแง คนเริ่มหันมารำคาญเด็ก พ่อเลยตีเด็กให้หยุดร้อง คนดูเห็นว่าชักแรงเลยเข้าไปห้าม ใจเย็นๆ มีอะไรค่อยคุยกัน ตีลูกเรื่องอะไร ก็มันร้องหนวกหู แล้วหนูร้องทำไม หนูอยากไปโรงเรียนแต่พ่อบอกไม่ต้องไปหรอก
อ้าว...ไอ้พ่อ

สุดท้ายเหตุที่เปลี่ยนไม่ใช่เพราะผู้มีส่วนได้ส่วนเสียร้อง (ถ้าผู้มีอำนาจมันฟังมันจบตรงนี้แล้ว) แต่มันเปลี่ยนได้เพราะกระแสสังคมโวย ผู้มีอำนาจแคร์กระแสสังคมมากกว่าคนที่ตัวเองต้องดูแล

ตลกร้ายของเมืองไทยครับ
ถ้าท่านไม่เข้าพวกกับเรา ท่านจะถูกผลักไปเป็นฝ่ายตรงข้ามทันที

เอาจริงๆไม่แน่ใจว่าเขารู้ตัวกันมั๊ย ว่าแนวคิดนี้จริงๆมันเป็นแนวคิดของเกสตาโป-คอมมิวนิสต์โซเวียตเลยนะ

พื้นฐานนิสัยคนไทยส่วนใหญ่ ชอบอยู่เหนือกว่าคนอื่น (เจ้าขุน มูลนาย)
ถ้าดันตัวเองให้สูงขึ้นไม่ได้ ก็จะกดคนอื่นให้จมลง

เพราะเป็นบุคคลไร้ค่าในสายตานักการเมือง

ก็เพราะคนส่วนใหญ่ไม่คุ้นเคย

มันต้องใช้เวลาอธิบายซ้ำ ไปเรื่อยๆ บางทีได้กฎหมายมาก่อนที่คนส่วนใหญ่จะยอมรับ

เมื่อก่อนอีกฝั่งของโลกคนยังงงๆ อยู่เลยว่าเห้ย คนดำมันสามารถมานั่งรถเมล์ เข้าห้องน้ำได้ทั่วไปเหมือนคนขาวได้ด้วยหรอวะ

จนกว่าจะมีคนที่ถูกกดออกมาตะโกนแหกคอก โดนด่าไปก่อนนั่นแหละ ไม่งั้นไม่มีคนนอกที่อยู่ดีๆ จะมาเปลี่ยนให้หรอก

ผมตอบในหลักการ change management ละกันครับ ต่อให้เรื่องที่เปลี่ยนนั้นมันเป็นประโยชน์โดยตรงกับเจ้าตัว

ตามการศึกษามันมีแค่ 5-10% เองมั้งที่ยอมปรับเปลี่ยนหลังจากที่รู้แค่ไอเดีย ตั้งแต่ครั้งแรก early adopter

เพราะตามพื้นฐานแล้วเราทุกคนชอบอยู่ใน comfort zone.

และต่อให้เรื่องที่เปลี่ยนนั้นมีผลงานที่ดีออกมาจนคน 80-90% ยอมรับในการเปลี่ยนแปลงนั้นแล้ว ยังไงก็จะมีคนที่ไม่ยอมเปลี่ยนอยู่ดี ซึ่งถ้าเป็นบริษัทเอกชนสุดท้ายก็แยกทางกัน แต่ในระดับประเทศ มันทำแบบนั้นไม่ได้