Twentytwo diary มีคลิปอธิบายอยู่ครับ

ประมาณว่า เห็นรอบสนาม ตอนเป็นนักเตะ

ตอนมาเป็นโค้ชก็จะรู้ว่า

1. กลางควรเล่นยังไง มี Mindset ยังไง จังหวะไหนควรจ่ายไปไหน

2. ตอนเป็นนักเตะต้องเชื่อมกับกองหน้า ก็จะรู้ว่า เราอยากได้กองหน้าแบบไหน ที่จะทำให้จ่ายง่าย ช่วยทีม ก็สามารถสอนกองหน้าได้

3. ต้องป้องกันก่อนถึงหลัง ก็จะรู้ว่า ถ้าผ่านเราไปแล้ว ควรจะเจอหลังแบบไหน หลังแบบไหนที่คุมกองหน้าทีมตรงข้ามได้อยู่หมัด ถ้าหลุดจากเราไป ก็สอนกองหลังได้อีก ว่าควรซ้อนอะไรตอนไหน

เพราะถ้าเป็นกองหลัง ก็ไม่ค่อยได้เชื่อมกับหน้าอยู่แล้ว อาจจะสอนได้แค่ หลังกับกลาง

ส่วนถ้าโค้ชมาจากกองหน้า จะไปสอนกองหลังยังไง ว่า หกองหลังแบบไหนที่กองหน้าชอบ

ยกเว้นพวกเกาะอังกฤษป่ะ ที่เล่นสไตล์ไม่ค่อยใช้สมองสักเท่าไหร่เลยไม่ค่อยประสพความสำเร็จ

5 คนที่พูดถึงนี่เด็กบาซ่านะเนี่ย

5 คนที่พูดถึงนี่เด็กบาซ่านะเนี่ย

2 เหตุผลที่ผมคิดมาตลอด เพราะเล่นกองกลางมาทั้งชีวิต คือกองกลางจะวิเคราะห์เกมอยู่ตลอด แสกนดูเพื่อนร่วมทีมทั้งสนาม ต้องคิดไวทำไว ช้าไม่ได้ คุณสมบัติของกองกลางจึงเหมาะกับโค้ชมาก

อย่างที่ 2 ที่เจอกับตัวเอง คือโค้ชมักโยกกองกลางไปเล่นทุกตำแหน่งในสนาม เวลานักเตะเจ็บ โค้ชชอบย้ายกองกลางไปเล่นแบ็คบ้าง กองหน้าบ้าง หรือแม้แต่เซ็นเตอร์แบ็ค ทำให้กองกลางมักเข้าใจบทบาทของตำแหน่งอื่นๆ และมักจะได้เป็นกัปตันทีม

ประตูที่เป็นโค้ชแล้วดัง ที่นึกออกไวๆ ดังสุดก็โค้ชเกป้า

ดูพวกสำเร็จมักเป็นจอมทัพบัญชาเกมส์
แปลว่าในสนามต้องคุมเกมส์​ และคนที่คุมเกมส์โค้ชต้องป้อนงานโดยตรง

แปลว่ามีแววจะเอาดีได้
ต่างจากกองหน้า​ ส่วนใหญ่(ยุค90-2000)จะรอยิง
หรือทำแต่เกมส์บุก
พอมาเป็นผจก.เลยคิดไม่ครบ​ ทั้ง​ รุด/อองรี/rvp

ส่วนตัวDMC ก็ไม่สุด​ ทั้ง​ คาริค/กัสจัง/ปอเชสติโน่
มี1คือซิมมิโอเน่ที่ทำดีแต่ชัดเจนตามสไตล์รับแล้วสวน