ผมสายตาเอียงใส่แว่นตอนอายุ 28

ใส่มาตั้งแต่อายุ23ละครับ
ปัจจุบันยังใส่อยู่
ไม่กล้าเลสิค กลัวไม่เปลี่ยนพฤติกรรม กลับมาสั้นเหมือนเดิม

สายตาเอียงมันไม่ได้ ต้องเอียงคอครับ มันจะเห็นภาพซ้อนเล็กๆ กับ เบลอต้องเพ่งมาก ควรใส่แว่นครับ

ใส่ตั้งแต่12แล้วก็ใส่มาตลอด

คือตอนแรกแบบงงว่าทำไมมองกระดานไม่ชัดวะ เพราะตัวสูงเลยนั่งหลังห้องรึเปล่า แต่พอเล่าให้พ่อกับแม่ฟังว่ามันแบบไม่ชัดแบบเบลอๆ พ่อมาไปวัดสายตาเลย สรุป สั้น+เอียงจ้า สั้น 50/100 เลยได้แว่นอันแรกมา

ตอนแรกใส่แรกๆนี่ยังไม่ชอบมากๆเลย รู้สึกเนิร์ดๆ แบบใส่บ้างถอดบ้าง แต่มารู้ตัวตอนม.ปลายอ่ะ ว่ามันเสียบุคลิกมากๆเวลาต้องหยีตามองคนไกลๆ จากนั้นก็ใส่แบบตลอดเวลามาตลอดอเลย

จนถึงตอนนี้ รู้สึกไม่ชอบจุดเดียวเลยคือเวลาเล่นกีฬา แม่มเดี๋ยวหลุดๆละผมเหงื่อเยอะด้วย ใส่พวกสายรัดก็เจ็บหัว หรืออย่างกีฬาเช่นกอล์ฟอยากใส่แว่นกันแดด oakley เท่ๆเพราะมันแสบตามากเวลาตีกลางวัน ก็ใส่ไม่ได้ เพราะมันต้องไปเปลี่ยนเลนส์สายตา สุดท้ายลงเอยที่ Oakley น่ะแหละ แต่เป็นไลน์เฟรมแว่นสายตา แล้วไปตัดเลนส์เปลี่ยนสีออโ๖้เอา เวลาในร่มก็ปกติ เวลาออกแดดเลนส์มันก็เข้มขึ้นออโต้ ก็จบปัญหาสลับแว่นสายตากับแว่นกันแดดไปได้ แต่มันไม่เท่เท่านั้นเอง

***เพิ่มเติม*** เคยลองใส่คอนแทคตอนปีหนึ่งปีสองเพราะอยากจะเหล่ท่อหล่อเท่กับเค้าบ้าง แต่สรุปคือตาผมแห้งมากๆ ใส่แล้วคันตาตลอด พกน้ำตาเทียมก็ไม่ช่วย อีกอย่างคือผมใส่ไม่ค่อยถนัดเลย ใส่มาปีนิดๆก็ยังไม่ชิน แล้วไปเจอเหตุการณ์คอนแทคขาดคาลูกตาอีก กว่าจะเอาออกเองได้เกือบครึ่งชม.หลอนเลย แล้วเคยแบบแก้วตาเป็นแผลเพราะคันตาแล้วขยี้มากเกินจากตาแห้งหลังใส่คอนแทคอีก แต่คนอื่นใส่กันก็ดูปกตินะ อันนี้ถือเป็นความผิดผมดีกว่า

ใส่แว่นตั้งแต่อายุประมาณ 15 แต่ไม่เคยใส่คอนแทคครับ
เตะบอลก็เตะแบบเบลอๆน่ะแหละครับ ดีว่าสายตาสั้นไม่มาก

ผมพึ่งไปตัดแว่นมา ได้เมื่อวานเลย ยาว 125 เอียง200 ถ้าอ่านหนังสือ เล่นมือถือบ่อยเลือกตัดตัดแว่นอ่านหนังสือโดยเฉพาะได้ครับครับ แต่ถ้าขับรถดูหนังในโรงไม่ต้องใส่แว่น

ใส่แว่นตั้งแต่ ป.5 ได้มั้ง ใส่ยาวมาตลอดไม่ใส่คอนแทค เพราะกลัวเผลอขยี้ตา

พอแก่แล้วสายตาเริ่มยาวขึ้น ยังไม่ได้ตัดแว่นใหม่ เวลาเล่นโทรศัพท์กับอ่านการ์ตูนเลยต้องถอนแว่นอ่าน

อย่าคิดว่าแค่มองโทรศัพเริ่มเบลอ ต้องถามว่ากลางคืนถ้าขับรถมองไกลได้สั้นเลงไหม พวกป้ายข้างทางป้ายท้ายรถ ไฟรถไฟทางต่างเริ่มกระจายเป็นแฉกๆ สวยๆไหม หรือกระจายมานานแล้วไม่เคยรู้ตัว ผมไม่รู้ว่าการสายตาสั้นเป็นไงไม่เคยสังเกต จนขับรถกลางคืนกับน้องคนนึงมองเห็นไม่เท่าเขา น้องบอกพี่ลองไปตัดแว่นดู เท่านั้นแหละจบเลยกูสายตาสั้นนี่เอง ปล่อยเป็นปัญหาที่ไม่รู้ตัวมา 2-3 ปีได้เลย เผลอๆ เกินด้วย

ผมใส่ตั้งแต่เรียนม.ต้น ตอนนี้ 30 แล้ว รู้สึกไม่อยยากใส่แว่นแล้ว ราคามันแพงขึ้นเรื่อยๆ ไหนจะค่ากรอบค่าเลนส์ บวกกับไม่ค่อยชอบหน้าตัวเองตอนใส่แว่นเท่าไร
ตอนนี้สั้นประมาณ 400 ถ้าไม่ใส่คือเบลอ มองไรไม่เห็นเลย
ลองหัดใส่คอนแทกเลนส์ก็ไม่สำเร็จซักที หลังจากนี้จะลองใส่คอนแทนเลนส์จริงจังละ

ใส่ตั้งแต่ 16 สั้นไม่ถึง 100 ตอนนี้ 35 สั้นขึ้นเป็น 220 แถมเปลี่ยนแว่นทุก 2-3 ปี ส่วนใหญ่เผลอเหยียบ กับใส่เตะบอลแล้วบอลอัดหน้าแว่นหัก ไม่ใส่ก็ไม่ได้ เบลอ มองไม่เห็น ค่าตัดแว่นก็แพง ชห.


ทุกวันนี้วิ่งก็ต้องใส่แว่น อยากไปทำเลสิค อยากใส่แว่นเท่ๆ ไม่ใส่คอนแทคเพราะกลัวการเอาไรแหย่ตา