ผมรู้สึกว่าของผมมันเริ่มหายไปเรื่อยๆ เกมก็เล่นได้ไม่ทุกแนว เบียร์ก็แดกทุกวันไม่ไหวละ จะไปเที่ยวก็

เหนื่อยเดินทาง ยิ้มสาวก็ได้วันละ2จาก8 อาหารบางอย่างที่ชอบกินกินเยอะ ร่างกายก็ออกอาการ

ซึ่งสวนทางกับเงินที่เพิ่มขึ้น เริ่มรู้สึกว่าเงินแมงไร้ค่าสุดๆ เอาความหนุ่มกกลับคืนมา

เป็นเรื่องปกติ
ตอนเด็กมี passion มีเวลา ไม่มีเงิน
โตมา มีเงิน มีเวลา แต่ passion มันก็หมดไปแล้ว

วันละ 2 เลยเหรอครับบบบบบบบบบบบบ

My daughter

รักสุดๆ อยากดูเค้าโต แยากอยุ่กับเค้านานๆ แค่นี้เลยชีวิต

ถ้ายังไม่มีลูก ไม่มีครอบครัว ลองหาโปรเจคมาลงทุนครับ ตื่นเต้นดี เอาเงินเก็บมาบริหาร

แต่ถ้าเก็บเงินอย่างเดียว ไม่มีเมีย ไม่มีลูก ผมว่าเงินมันก็ไร้ค่า หาความสุข ให้ความหวังไม่ได้อยู่ครับ

ยิ่งถ้าไม่มีเมียนี่ยิ่งหนักครับ

ผมเคยไปเที่ยวคนเดียว ก่อนไปนี่เหมือนจะดี พอไปจริง เหงากว่าเดิมครับ ไปเล่นเครื่องเล่น นั่งกระเช้า ค่ำเดินเข้าร้านเบียร์โลคอล มันเหมือนจะอินดี้นะครับ แต่ในใจจริงๆแม่งเงียบมาก

อยากจะกับใครสักคนตอนนั้นว่าประสบการณ์วันนี้เป็นไง ก็ไม่มี

เอาง่ายๆตอนนั้นก็กินเบียร์ และก็นั่งเล่น SS ไปด้วยนี่แหละครับ บรรยากาศรอบๆแทบไม่รู้สึก เพราะมันไม่มีคนแชร์ด้วย

ประมาณไปเที่ยวแบบนี้ อยู่บ้านดีกว่าอีก

เข้าใจแล้วว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคมจริงๆ

ผมเข้าจักรวาล 40k ได้งานอดิเรกเล่นเพลินๆ ก็ค่อยๆสร้างกองทัพของเล่นนี่แหละครับ เพลินดีมาก

นอกนั้นก็ไม่มีอะไร ลูกก็ไม่มี มีแค่แฟน ไม่มีเป้าหมายชีวิตอะไร เล่นเกมก็ไม่ค่อยไปเล่น นี้สมัคร plus ทิ้งไว้ 9 ปี เกมฟรีทีมันแจกก็ไม่ได้เล่นเลย ไปเที่ยวก็ไม่ค่อยไหวเหมือนสมัยหนุ่มๆ ไม่ค่อยมีกำลังวังชาแบบแต่ก่อน สัจธรรมชีวิตเลยครับ

ตีเกมบอลนี้แหละ

อยากมีเงินเหลือแต่ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรบ้าง

ลูกๆ เท่านั้นครับตอนนี้
ทำไงก็ได้ให้อยู่กับเค้านานๆ

ตอนนี้แต่งงานแล้ว แต่ไม่มีลูก อันนี้คือเป้าหมายผมเลย พอไม่มีแล้ว เคว้งเลยนะ ไม่รู้จะอยู่ทำไม อยู่เพื่ออะไร

เป้าหมายตอนนี้คือหาเงิน และใช้เงิน ใช้ชีวิตให้มีความสุขแทน

เป้าหมายผมคือส่งลูกเรียนให้จบ พึ่งพาตัวเองได้ แค่นี้ผมก็นอนตายตาหลับแล้ว

อีกอย่าง คือดูแลพ่อแม่ตอนแก่เฒ่า แต่พ่อแม่ผมค่อนข้างเรียบง่าย มีเงินเกษียณของเขาอยู่

บ้าน รถ ผมไม่มีปัญหามีของตัวเองหมดแล้ว ตอนนี้ผมไม่มีหนี้อะไรซักบาท เงินเดือนไม่ได้เยอะอะไร แต่ไม่ใช่คนติดกินหรูอยู่สบาย ก็พออยู่ได้ ถ้าไม่มีวิกฤติสุขภาพเข้ามานะ ที่กลัวคือกลัวเรื่องนี้แหล่ะ

น้องหมาเลย หาเงินมาเปย์รัวๆ

นอนเต็มอิ่ม ตื่นมากินกาเเฟ สูบกัญชา วิ่ง10km เสร็จเเล้วก็ดูพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้า

หลังเลิกงานก็กินเบียร์ นั่งดูพระอาทิตย์ตก

ความสุขของมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง

ตอนผมติดโควิดรอบแรก (ยังไม่ได้ฉีดวัคซีนอะไรเลย) มีความคิดนึงแวปเข้ามาว่า

รู้สึกว่า ถ้าติดโควิดแล้วต้องตาย ก็ไม่รู้สึกว่าเสียดายอะไร เพราะคิดว่าค่อนข้างใช้ชีวิตได้ดีและคุ้มแล้วมั้ง

แต่พอช่วง แผ่นดินไหว ที่ต้องวิ่งหนีตายลงตึก กลับรู้สึกว่า ยังไม่อยากตายตอนนี้

ส่วนเป้าหมายการมีชีวิตอยู่ของผม น่าจะ อยากพาแฟนไป ตปท.ซักครั้ง เคลียร์หนี้บ้านให้หมด

อย่างอื่นๆ นึกไม่ออกเลย เรื่องมีลูกก็คุยกับแฟนแล้วไม่อยากจะมี ใช้ชีวิต 2 คนกันไปเรื่อยๆ

ใช้ชีวิตครับ ผมอายุ 40 แล้ว แต่ยังมีอะไรที่อยากทำเยอะมากเลย